Şükrü wordt in Apeldoorn geboren en groeit op in het Amsterdamse Slotervaart. Zijn voornaam betekent in het Turks ‘God zij dank’. Na het Spinozalyceum met een bètapakket gaat hij naar het Hoger Laboratorium Onderwijs waar hij in 2016 zijn diploma behaalt. Toch is hij een dag dakloos geweest. Hoe is hij bij HVO-Querido terechtgekomen? En hoe ziet hij de toekomst?
Eén dag dakloos
Şükrü vertelt: ‘In 2020 heb ik een moeilijke periode gehad. Door een gokverslaving raakte ik mijn huis kwijt. Toen was ik ineens dakloos. Eén dag was ik op straat, toen heeft het Mobiel team van HVO-Querido me naar de noodopvang van het Leger des Heils gebracht. Daarna heb ik tien maanden op de Transformatorweg gezeten. Best wel heftig, want ik ben gezond en gebruik geen drugs of zo.’
‘Toen verbleef ik 8 maanden bij de Poeldijkstraat. Ik stond al op een wachtlijst en wist dat ik een woning zou krijgen. Niemand geloofde mij in de opvang. Jij, een woning? Wat doe je dan nog hier?’ gaat Şükrü verder. Het uitzicht op die woning heeft hem helpen volhouden. ‘Die woning heeft me echt gered. Bij Team Noord moet ik op gesprek komen en ik heb laten zie dat ik gemotiveerd ben. Ik ben echt superblij met de woning die ik nu heb.’
Sucré op zijn balkon in Amsterdam Noord. Hij weet uit eigen ervaring veel over community living.
Zelfvertrouwen en werk
‘Bij het Herstelbureau van HVO-Querido heb ik een training mindfulness gevolgd, dat helpt mij. Verder zit ik in de Van der Pek-groep hier in Noord, dat is een soort herstelgroep. Ook ben ik laatst mee op werkbezoek geweest naar Noorwegen om ervaringen uit te wisselen over community living. Dat bezoek heeft me heel veel zelfvertrouwen gegeven. Dat is ook nodig, want als je niet goed in je vel zit of last hebt van schaamte is het moeilijk om in actie te komen.’
Met zijn diploma is Şükrü namelijk Ingenieur of Bachelor of Applied Science. Genoeg potentie dus! Na deze opleiding werkte hij een paar jaar in diverse functies. ‘Inmiddels heb ik een wat verouderde werkervaring, maar ik hoop weer in mijn oude werk aan de slag te kunnen gaan. Momenteel heb ik een sollicitatie lopen voor een baan bij het OLVG in Oost.’
Verbinding zoeken met buren
Şükrü legt uit: ‘Community living is voor mij vooral een kwestie van verbinding zoeken met buren en andere bewoners. Mijn buren voelen nu als een soort familie voor mij. Ik voel een bepaalde saamhorigheid. De mensen die hier via HVO-Querido wonen, zitten verspreid door het hele gebouw. Gewoon tussen de “normale” bewoners. Het staat niet op je voordeur dat je van HVO-Querido bent. Ik heb besloten om het wel te vertellen, onder meer om roddels tegen te gaan, maar dat is mijn keuze. Als je goed kijkt, heeft iedereen wel issues. En daarbij, wat is normaal?’
Erop afgaan
‘Ik beschouw mezelf als een actieve bewoner. Ik ga op alle meldingen af,’ vertelt Şükrü. ‘Je kunt wel blijven appen, maar soms is het beter om op mensen af te stappen. Gewoon vragen wat er aan de hand is en of je ze misschien kunt helpen. In het begin dachten sommige bewoners dat ik iemand van Ymere was, omdat ik me betrokken toon.’
Şükrü: ‘Als actieve bewoner probeer ik mensen in beweging te krijgen. Dat mensen beseffen dat ze hun ideeën kunnen omzetten in daden, dat ze eigen activiteiten kunnen ontplooien. Daar wil ik me graag voor inzetten. Als je bewoners ergens bij wilt betrekken, doe je soms onwillekeurig een beroep op wat je van hun achtergrond weet.’
Over een drempel stappen
‘In het begin moest ik erg wennen aan een beroep doen op andere bewoners,’ benoemt Şükrü. ‘Ik schaamde me om hulp te vragen. Toen ik hier net woonde, wilde ik een waterpomptang van HVO-Querido lenen voor de transportbouten van mijn wasmachine. Ik wilde het eigenlijk een van de buren vragen, maar ik durfde het niet. Na wat stressen, heb ik het toch gedaan. Dat was een omslag. Ik moest echt een drempel over. Het is gewoon heel leerzaam om andere mensen te benaderen.’
Laagdrempelige sfeer, lekker meedoen
Tip van Şükrü: ‘Om mensen te laten meedoen moet je ze de ruimte geven, consistent blijven en er veel energie in steken. Doe wat haalbaar is en wees mild voor jezelf. Dat heb ik inmiddels wel geleerd. Je moet een sfeer creëren waarin mensen zien: hé, er gebeurt iets, misschien kan ik wel meedoen. Bovendien behandel ik iedereen als gelijke. Door dat te doen en uit te stralen kan iedereen zeggen waar die mee zit.’
‘Laatst hebben we samen een gezellige bijeenkomst georganiseerd,’ gaat Şükrü verder. ‘Daar kwamen 15 mensen op af. Ook de burendag die ik had georganiseerd was succesvol. Mensen vooruit helpen, daar doe ik het voor. Het is fijn om mensen te zien groeien. Het gaat niet om mij, maar ik kan er wel blij van worden als mensen door mijn toedoen uit hun schulp kruipen.’
Meer op reis, een hele eer
Şükrü: ‘Community builder Hishaam heeft mij gevraagd om mee te gaan op studiereis naar Oslo, een citytrip van vier dagen. Dat vond ik echt een eer. Ik was al heel lang niet in het buitenland geweest. Speciaal daarvoor had ik nieuwe kleren gekocht.’
‘Het was ook spannend. Hoe val ik in de groep als enige klant tussen de begeleiders? In Noorwegen noemen ze een klant trouwens een kandidaat, dat vind ik wel mooi,’ benoemt Şükrü.
‘Mijn opdracht was om community living vanuit mijn perspectief zo goed mogelijk uit te leggen,’ vertelt Şükrü. ‘Dat ging prima. Ik kon alles goed volgen en zat in een flow. De complimenten die ik kreeg hielpen mij verder. Daardoor wordt je open en vrij en daar krijg je zelfvertrouwen van.’
Şükrü geïnterviewd door FunX
‘Geld maakte niet eens meer uit. Het ging om de kick,’ vertelt Şükrü (bijnaam Sucré) in een aflevering van FunX Mental Health Club. Daarin bespreekt hij wat een gokverslaving met je mentale gezondheid kan doen.
