Bij de Aalbersestraat organiseren onze collega’s verschillende activiteiten voor bewoners. Behalve sporten kunnen cliënten er ook muziek maken en percussieworkshops volgen. Initiatiefnemer Ralph Dirksen, muzikant en begeleider, vertelt hoe dit is ontstaan en hoe dat er nu tijdens de coronapandemie aan toe gaat.
Muziek speelde altijd al een grote rol in Ralphs leven en dat is nog steeds zo, zowel in zijn werk als daarbuiten. Na een studie kultureel werk, ‘nog met een K,’ aldus Ralph, werkte hij een tijd lang als jongerenwerker en programmeur bij de poppodia.
‘Ondertussen was ik, zoals altijd, met muziek bezig,’ vervolgt Ralph. ‘Ik heb in heel veel verschillende bands en bandjes gezeten. We zijn in Haarlem begonnen als Putain Putain, daarmee hebben we nog op Bevrijdingspop gespeeld. In alle mogelijke samenstellingen, onder allerlei namen en in heel veel genres hebben we zo’n beetje in alle Nederlandse zalen gespeeld en ook door Europa getourd.’
Even niet en toch weer wel
Ralph: ‘Op een gegeven moment was ik meer met theater en acteren bezig en toen ben ik heel even gestopt met muziek. Toen vroeg mijn vrouw, die zingt en basgitaar speelt, of ik kon invallen in haar band De Klik en zo was ik toch weer drummer. Naast deze akoestische band, drum ik ook in de Fall Out Five, dat is dan weer een vrij stevige elektrische band.’
Ska
Ralph werkte intussen als hulpverlener bij SWOZ/De IJlanden, een van de voorlopers van Cordaan, en later als werkmeester in het bijzonder onderwijs bij Orion. ‘Daar ben ik na 10 jaar, geheel buiten mijn schuld, vanwege bezuinigingen ontslagen. Ik moest ineens nadenken over wat ik verder wilde.’
‘Voor een eindfeest van het Orion college heb ik toen een nieuwe band opgericht, The Rudies, een tienkoppige ska-band,’ vervolgt Ralph. ‘Voor ons eerste optreden hebben we de eerste elpee van The Specials integraal uitgevoerd. Echt een feest. Ik wilde nu eens niet de drummer zijn, want ik ben altijd al de drummer, dus in The Rudies ben ik de zanger. Dat begon als een grapje, een eenmalig project. Speciaal onderwijs, de Specials, begrijp je, maar we zijn doorgegaan en hebben al op veel plaatsen gespeeld.’
Vis in het water
Ralph: ‘Vier jaar geleden, op een fancy fair van de school van mijn zoon, kwam ik toevallig in een gelegenheidsbandje terecht met Hans Vandenburg. Dat was een van mijn idolen, bekend van Gruppo Sportivo. Hij vroeg met wat ik nou qua werk zou doen. Hans nam mij mee naar Paradiso waar op dat moment een muziekfestival van HVO-Querido aan de gang was. Ik vond het te gek! Bij die organisatie wilde ik wel werken. Dus ik heb gesolliciteerd. Ik kon toen kiezen uit maar liefst vijf locaties en ik heb voor de Aalbersestraat gekozen.’
‘Die locatie sprak me hier meteen aan,’ legt Ralph uit. ‘De plek, de bewoners, de sfeer, het nieuwe, alles was toen nog in ontwikkeling. De collega’s, die net een beetje anders zijn, een beetje cowboys. Ik voel me hier als een vis in het water.’
‘Als je een klap kunt uitdelen, kun je ook drummen’
‘Dagbesteding is voor onze bewoners heel belangrijk,’ benoemt Ralph. ‘Iets te doen hebben, je kunnen afreageren, je zinnen verzetten. Ondanks de pandemie hebben we toen mogelijkheden voor sport en muziek gemaakt. Dit muziekproject heet The Disciples Gogo Music. De discipelen omdat we in een kerk zitten en gogo klinkt gewoon lekker funky.’
‘Onze voorziening zit in een voormalige kerk, een groot gebouw, met veel ruimte, ook in de kelder. Daar val je niemand lastig met een beetje herrie,’ gaat Ralph verder. ‘Daar heb ik met steun van onze teammanager Suzanne van Dijk een kleine muziekruimte ingericht. Ik heb voor een zacht prijsje een mooi drumstel samengesteld via bevriende muziekhandelaren, onder andere Rocksupplies. Nu geef ik bewoners daar percussieworkshops.’
Ralph legt uit: ‘Het mooie van drummen is dat je meteen, letterlijk, aan de slag gaat. Je hoeft geen noten te kunnen lezen. Je hebt op dit niveau niks te maken met melodie en harmonie en het is nooit vals. Pak een stok, iedereen kan op een trommel slaan. Ik zeg wel eens tegen bewoners: als je een vent een klap kunt geven, en dat hebben de meesten wel eens gedaan, dan kun je ook een trommel raken en drummen.’
‘Eerst connectie, dan correctie’
‘Over het algemeen maak ik vrij makkelijk contact met bewoners,’ vertelt Ralph. ‘Dat is mijn mazzel, want contact maken is een van de belangrijkste dingen in onze functie. Het is een voorwaarde om je werk te kunnen doen. Eerst connectie, dan pas correctie. Het helpt als je een lange adem hebt, maar je geduld wordt meestal beloond.’
Samen muziek maken
Een van de bewoners die regelmatig drumles volgt bij Ralph, is Barry. Hij komt van oorsprong uit het Afrikaanse Frans-Guinee, maar woont al 28 jaar in Nederland. Hij heet eigenlijk Mohamed, maar omdat er al meerdere Mo’s bij deze locatie wonen, noemt iedereen hem Barry en hij vindt het prima.
Barry staat op het punt om naar een eigen woning in Osdorp te verhuizen, maar hij is beslist van plan om af en toe terug te komen voor een praatje en om een partijtje te drummen. Barry houdt van muziek. Tot voor kort luisterde hij er alleen maar naar. Nu hij is gaan oefenen, maakt hij af en toe ook zelf muziek. ‘Ralph is een goede leraar,’ vertelt Barry, ‘en het is echt leuk om samen te spelen.’
Meer lezen over muzikale talenten bij HVO-Querido
- Bewoner Peter: ‘Gitaar speel ik nog altijd, maar nu alleen’
- Wat vindt zanger/gitarist Delano van spelen in de band Space Lightning? (toen nog Street Lightning)
- Wat vindt zangeres Carla van zingen in de band Space Lightning?
- Bewoner Marcel: ‘Muziek is voor mij als ontspanningstherapie’
- Wat maakt spelen in de band Step by step leuk voor deelnemers?
- Wat maakt KWIK (Kijk Wat Ik Kan) leuk voor deelnemers?





