Sini van Oord woont al vijftien jaar in het Judith van Swethuis. Mevrouw Van Oord vertelt: ‘Vroeger was het leuker. Toen mocht je nog roken in de grote zaal. En het eten was ook beter. Met kerst hebben we nu geloof ik een Indisch buffet. Dat doe je toch niet met kerst?’
‘Ik ben geboren in Noord,’ vertelt Sini. ‘In 1930 in de Weegbreestraat. Daar heb ik altijd met veel plezier gewoond. Ik heb zelf nooit de behoefte gehad om in de stad te gaan wonen. Gelukkig werken hier in huis aardige mensen. Mijn mentor en schaduw-mentor zijn echt schatten.’
Sini heeft behoorlijk wat meegemaakt voordat ze bij HVO-Querido kwam
Sini vertelt: ‘Ik ben van joodse afkomst, moet u weten. In de oorlog mocht ik dus niet meer naar school. Dat was verschrikkelijk. Mijn vader was joods. Hij heeft nog in een kamp gezeten en zijn hele familie is vergast. Toen ik 16 jaar oud was, kwam ik te werken op een confectie-atelier. Ik wilde als klein meisje namelijk al coupeuse worden. Daar heb ik uiteindelijk 10 jaar gewerkt. Totdat ik ging trouwen. Vroeger was het zo dat vrouwen na het trouwen stopten met werken namelijk. Toen ik 36 was heb ik mijn man verloren. Hij was pas 38 en had nog als semiprof bij de Volewijckers gespeeld.’
Sini van Oord in het Judith van Swethuis
Sini kookt graag
‘Werken als huisvrouw was vroeger mijn lust en mijn leven,’ benoemt Sini. ‘Koken was mijn hobby. Nu zit ik in de kookgroep, maar dat is toch niet hetzelfde. Of het vroeger beter was? Dat weet ik niet. Het was anders.’
Hoe vergaat het Sini nu?
‘Ik kom niet graag buiten,’ zegt Sini. ‘Ik hou namelijk niet zo van verandering. Altijd zit ik aan dezelfde tafel, in dezelfde stoel. Ik ga eigenlijk alleen naar buiten als ik naar de kapper ga. Dan bel ik een taxi of mijn zoon komt me met de auto ophalen.’
Sini vertelt daarnaast: ‘Ik merk aan mijn gezondheid dat ik ouder word. Dan is het steeds meer van ‘ik wil en ik kan niet’ en dat is lastig. Ik ben gelukkig niet onverzorgd achtergebleven, zoals dat heet, maar wat heb je aan geld?’
Mevrouw Van Oord schiet in de lach als een medebewoonster zich omstandig op de buik krabt. ‘Ach ja, je maakt wat mee.’
Wie wonen er nog meer in het Judith van Swethuis?
Het Judith van Swethuis biedt een warm thuis aan mensen met een psychiatrische kwetsbaarheid die langdurig van zorg afhankelijk zijn. De gemiddelde leeftijd van de bewoners ligt rond de zestig jaar. Onze collega’s doen hard hun best om een gezellige huiskamersfeer te maken, waarbij de regie bij de bewoners blijft. Lees meer over het Judith van Swethuis, de bewoners en de collega’s die daar werken.
