Op donderdag 4 juni vond voor de elfde keer een concert van KWIK plaats, het jaarlijkse inclusieve muziekspektakel van HVO-Querido. Elke voorstelling van KWIK heeft een thema, nu namen ze ons mee op een tour door Europa.
In cultureel centrum NoLIMIT in Amsterdam Zuidoost komen we niet alleen veel oude bekenden tegen, artiesten die al vaker bij ons op de planken hebben gestaan, maar ook een paar debutanten.
Zo heeft toetsenist en zanger Ron Rodrigues al heel vaak opgetreden in HVO-Queridoverband, waaronder met KWIK. Vanavond berijdt Ron maar liefst twee van zijn stokpaardjes: de Nederbeat en muziek van het Iberisch schiereiland. Ron zingt Summertrain van Sandy Coast uit 1972. Ron vindt het altijd leuk om ook iets te vertellen over de nummers die hij spelt. Zo vertelt hij erbij dat Hans Vermeulen, de leadzanger van die groep, ooit ‘de trots van Voorburg’ werd genoemd en (bruggetje) dat Lies daar ook is geboren.
Zangers van KWIK
Portugal
In de tweede set komt Ron, een Amsterdammer van Portugese origine, terug met O Meu Amor (Mijn liefje) een liedje van Ana Moura, een beroemde Portugese zangeres die al vaak in Amsterdam heeft opgetreden. Ron heeft haar recent nog in de Melkweg gezien en omschrijft het nummer als een fado met een tango-inslag.
Bas
Bassist Jay woont bij De Vaart en heeft al vaak opgetreden. Vanavond maakt ze haar debuut bij KWIK. Dat is overigens aan haar spel niet te horen. Ze speelt heel goed en steady en vormt een uitstekende tandem met drummer Sietse. Jay luistert graag naar metal (Matt Barnes van de Britse band You Me at Six is haar favoriete bassist), maar speelt zelf het liefst blues. ‘Ik hoef niet speciaal vooraan op het podium,’ aldus Jay. ‘Laat mij maar lekker naast de drummer staan.’
Jay op bas
London
Gitarist en zanger Egbert de Haan is onderdeel van elk optreden van KWIK. Altijd zingt hij een liedje van The Beatles, op die ene keer na toen hij Abba zong. Vanavond blijft Egbert dicht bij zijn favoriete Fab Four. Hij zingt het melodische London Town van ex-Beatle Paul McCartney, een nummer van het gelijknamige Wings album uit 1978.
Familie
Volgens Lies Schilp, zangeres en onze coördinator muziek, liggen de magie en de kracht van KWIK in de saamhorigheid en toewijding van de groep. ‘We komen al vele jaren elke maandag bij elkaar,’ aldus Lies. ‘Elke maandag! En iedereen is er altijd. Iedereen is zo trouw. We zijn inmiddels een soort familie. Sommige deelnemers, Hans, Egbert, Margreet, hebben aan alle elf shows meegedaan. Anderen zijn wat later ingestapt, maar doen ook alweer jaren mee. Ik ga deze mensen straks ontzettend missen.’
Lies: ‘Ik ben heel blij dat we met Pascal, Jay en Sietse weer een goede muzikale ruggengraat hebben, een solide backbone waar we allemaal op kunnen leunen.’
Pascal geeft een gitaarsolo
Gitaar
Gitarist Pascal Keyzer is inmiddels een ervaren rot, maar hij speelde ooit, in 2018, met KWIK voor het eerst voor publiek. Hij doet inmiddels ook enthousiast mee met andere muziekprojecten van HVO-Querido, zoals The Mystifiers, waarmee hij binnenkort weer in Paradiso staat. ‘Tijdens die eerste show had ik een eigen nummer, van Alice Cooper. Nu speel ik gewoon alles wat de pot schaft, zeg maar. Je leert er een hoop van. Gisteravond hoorde ik allerlei dingetjes in het arrangement van een gitaarpartij, ik heb mijn hele blaadje ermee volgekrabbeld. Ik hoop dat ik er straks nog uitkom. Achteraf vind ik het jammer dat ik zo laat ben begonnen met gitaarspelen, anders was ik een stuk beter geweest.’
Smartlap
Lieselot van Luijn zingt al jaren bij zo’n beetje alle nummers in het koortje en fleurt veel liedjes op met haar dwarsfluit. In deze show heeft zo ook een eigen nummer: Leven zonder angst van Brigitte Kaandorp. ‘Dat lied gaat niet alleen over mezelf, ik ben soms een nervous wreck, het is ook heel actueel,’ vertelt Lieselot. ‘Het gaat over deze moeilijke tijd vol stress. Kortom, ik moest dit lied gewoon zingen. Maar tijdens de repetities kwam ik erachter dat het eigenlijk een smartlap is. Een langzaam nummer dat je echt moet dragen met je stem. Heel spannend. Maar ik wil het echt beleven op het podium, ook al kom ik mezelf tegen.’
Het lukt Lieselot heel goed, afgaande op het applaus pakt ze het publiek helemaal in.
Strijkers van KWIK
Amsterdam
Zanger Danny Klinkenberg is inmiddels ook een vaste kracht, zowel bij KWIK, als bij andere bands van HVO-Querido. In onvervalste Amsterdamse tongval legt Danny kort uit hoe hij bij KWIK is gekomen. ‘De straat, trauma’s, PTSS, noem maar op. Op een gegeven moment liet ik mijn psychiater op mijn telefoon een stuk van Iron Maiden horen dat ik zong. Hij zei: ik heb wat voor jou en hij bracht me naar Studio Underground [geluidsstudio annex oefenruimte onder het Judith van Swethuis, red.] van Andy. En de rest is geschiedenis, zoals ze zeggen.’
‘Het leuke van KWIK vind ik dat je samen ergens naartoe werkt,’ aldus Danny. In deze show zingt hij drie nummers: In the Summertime uit 1970 van Mungo Jerry, Love is All uit 1974, bekend geworden door Roger Clover, maar, zo haast Danny zich te zeggen, ingezongen door Ronnie James Dio en tot slot Wind of Change uit 1990 van de Scorpions.
Eddy Marsman
Volgens de markante mondharmonica- en ukelelespeler Eddy Marsman is KWIK net HVO-Querido, want ‘je kunt laagdrempelig instappen.’ Hij vindt het fijn om zich in de band op te kunnen trekken aan muzikanten die beter zijn.
Sicilië
Hans Pols, een KWIK-veteraan van het eerste uur, had eigenlijk Summer of ’69 willen zingen van Bryan Adams, omdat hij over een tijdje zelf 69 wordt. Maar ja, dat is van Bryan Adams, en dat is een Canadees, dus dat past niet in het thema. Toen koos Hans, onze eigen Ol’ Blue Eyes, aldus Lies, voor de evergreen Strangers in the Night van Frank Sinatra. Maar hè, Sinatra, dat is toch een Amerikaan? Bij KWIK zijn ze niet dogmatisch, ze nemen de zanger grootmoedig op in hun Europese tour, vanwege zijn Siciliaanse komaf.
Onze Ol’ Blue Eyes
En er is meer Sicilië. Altijd als HVO-Querido iets organiseert op muziekgebied is Cynthia van de partij. Tot nu toe als publiek. Vanavond maakt ze haar debuut op het podium als zangeres, met het nummer Espresso Macchiato. Hoe Europees wil je het hebben? Het is een half in het Italiaans, half in het Engels, van een zanger uit Estland, bekend van het vorige Eurovisiesongfestival. Als we horen hoe Cynthia Palermo, Sicilië en Italië uitspreekt, is het wel duidelijk waar haar wieg heeft gestaan.
Lies en Cynthia
Duitsland
Joost de Mare van het Judith van Swethuis is een andere KWIK deelnemer van het eerste uur. Joost heeft de nodige fans in de zaal die al enthousiast joelen voordat hij een noot heeft gezongen. In een prachtig paars showbizzoverhemd zingt hij twee nummers in het Duits: Marmor, Stein Und Eisen Bricht, een onvervalste schlager uit 1965 en, heel anders, Trans-Europa Express van elektronicapioniers Kraftwerk uit 1977.
KWIK met zanger Joost
Finale
Aan het slot van de avond neemt Lies Schilp het woord. Ze bedankt iedereen die deze show mogelijk heeft gemaakt: de artiesten, de techniek, de catering en het publiek. KWIK staat al jaren onder haar bezielende leiding. Het is haar tiende, en helaas laatste, editie met dit gezelschap, want na de zomer gaat Lies met pensioen. Voor de goede verstaander is te horen dat dit niet haar eigen wens is. Ze vertelt erbij dat ze te oud is bevonden. De zaal reageert massaal: nee! boeh!
Lies sluit natuurlijk positief af. Ze gaat nog de hele zomer lekker door met muziek maken met cliënten en het muziekteam is versterkt met fantastische nieuwe krachten (en zangeressen) aan wie ze het stokje (de microfoon) vol vertrouwen overdraagt: Angela Menso en Jessica Segal.
Op naar de volgende editie van KWIK!
De hele serie
Kijk hier voor verslagen van de eerdere optredens van KWIK in 2012, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2022, 2023, 2024 en 2025.
