Erik Blom (1968) woont in Osdorp waar hij wordt begeleid door Maureen Beijne van het ambulante Team Nieuw-West. Erik is sinds 2007 klant bij HVO-Querido. Hoe kijkt hij terug op die jaren? En hoe kijkt hij naar de toekomst?
Erik voelt zich helemaal op zijn plaats in zijn woning. Hij woont er al jaren en het bevalt hem steeds beter. Zijn woning is schoon, gezellig, sfeervol en Erik heeft er echt iets van gemaakt. Vol trots laat hij een nisje zien dat hij zelf in zijn keuken heeft gebouwd.
De stijl van de aankleding is Italiaans. Schilderijen en foto’s aan de muren tonen het landschap en de kunstschatten van Sicilië, sinds jaar en dag het eiland van zijn dromen.
Erik met zijn katten
Hoe is Erik bij HVO-Querido terechtgekomen?
Erik vertelt: ‘Ik ben opgegroeid in de Indische buurt met mijn moeder en mijn zus. Mijn moeder was een hippie, mijn vader was afwezig. Ik wilde vroeger cameraman worden, totdat de muziek in mijn leven kwam. Al heel jong speelde ik eerst gitaar en later bas. Je komt in bandjes terecht en dat heeft een groot deel van mijn leven bepaald.’
‘School heb ik niet afgemaakt, omdat ik liever met een busje ging optreden in Denemarken,’ gaat Erik verder. ‘Alcohol, cocaïne. In de keerzijde van de muziekscene heb ik veel verkeerde beslissingen genomen. Toen raakte ik dakloos. Schiphol, het Passantenverblijf, het Leger des Heils, zolderkamertjes, bootjes, krotten, het hele circus. Toen vond ik mezelf niet iemand die zorg nodig had. Ik was een bohemien, een artiest, en had een avontuurlijke leefstijl. Nu ziet mijn leven er heel anders uit. Maureen en haar voorgangers hebben me overeind geholpen.’
Erik in zijn woning
‘Ik heb wel veel geleerd van op straat leven,’ voegt Erik toe. ‘Daardoor zijn de meeste problemen voor mij niet meer dan kleine strubbelingen. Dat is dan weer een voordeel.’
Erik speelt nog steeds muziek: trash metal. ‘Gewoon een beetje losgaan. Dat punkgevoel, maar dan zonder biertje en zonder sigaret. Ik moet nu de volgende dag gewoon weer werken, als kok.’
‘Niet meer drinken is echt een wereld van verschil,’ benoemt Erik. ‘Ineens hoor, zie, proef, ruik en merk ik dingen die ik hiervoor allemaal misliep. Geweldig! Drie keer per dag eet ik nu. Hiervoor was ik een kok die niet at. Stap voor stap sterk ik aan en groei ik, letterlijk en figuurlijk.’
Erik Blom met zijn zonen (midden), een vriendje van de zonen en zijn hond
Wat vindt Erik van zijn zelfstandige woning?
‘Het heeft gewoon zo moeten zijn,’ vertelt Erik lachend. ‘Het is een geweldige buurt. De postcode is 1068 en ik ben uit 1968. We krijgen hier elke week het krantje in de bus van de Blomwijcker buurt en ik heet Blom. Een geweldige match.’
‘Voor Erik is een woning bijna een tempel,’ benoemt begeleider Maureen. Erik antwoordt: ‘Nou, tijdens de lockdown had ik vier kinderen van zeventien over de vloer. Toen was het hier helemaal geen tempel. Het was echt vies, met peuken in de frikandellen en erger.’
Hoe vult Erik zijn dagen?
‘Een rode draad in onze gesprekken is hoe belangrijk het is om iets om handen te hebben,’ vertelt Maureen verder. ‘Erik zit vol energie, die moet ergens heen.’ Inmiddels werkt hij al een jaar bij leerwerkplaats De Nieuwe Heelmeesters, het werkcafé van het Centraal bureau van HVO-Querido.
‘Dat is precies wat ik zocht,’ zegt Erik vol enthousiasme. ‘Ik houd van koken, van werken en van leren en er hangt een goede sfeer. We hebben allemaal een verhaal te vertellen. Iedereen heeft een eigen achtergrond. Mensen gaan daar met respect met elkaar om. De jaren tot aan mijn pensioen pak ik om een buffer op te bouwen. Ik heb nog steeds de puf en wilskracht om een allround kok te worden en zijn.’
Erik Blom en Maureen Beijne
Erik komt nooit in een leeg huis terecht
‘Het mooie van dieren is dat je nooit in een leeg huis terecht komt. Zo’n beest loopt rond en komt altijd op je af. Je weet niet altijd wat hij wil, maar hij zoekt contact en is enthousiast. Zonder kinderen of huisdieren over de vloer is het zo stil,’ vertelt Erik.
Hij legt uit: ‘Ik ben opgegroeid met dieren. Katten, cavia’s, honden, noem maar op. Ik had een hamster, Sammie, twee katten en mijn weekendhond Ascha. Die snapt me, ook als ik verdrietig ben en geeft me steun.’
‘Het is ook fijn dat ik dankzij Ascha een reden heb om er drie keer per dag uit huis te gaan. Een hond uitlaten is toch ook een aanspreekpunt,’ zegt Erik.
Erik en zijn hamster
Hoe ziet de toekomst er voor Erik uit?
‘We zijn bezig om dit huis op Eriks eigen naam te krijgen,’ vertelt begeleider Maureen. ‘Daar is al eerder sprake van geweest, maar nu gaat het echt gebeuren. We hebben laatst een hele goede evaluatie met de woningbouwvereniging gehad. Het gaat hartstikke lekker met Erik en hij zit in een goeie flow. Tijd voor de volgende stap dus!’
‘Een huis moet voor mij een bron van rust zijn,’ zegt Erik. ‘Nu ben ik er echt klaar voor en voelt het als een veilige stap. De begeleiding van Maureen is heel wat waard. Het is gewoon fijn dat ik een plek heb om mijn dochter en twee zonen hier regelmatig ontvangen. Er is zelfs al een kleinkind op komst. De wereld is aan het verharden, maar ik ben dankbaar voor alle kansen die ik krijg.’
Maureen: ‘Ik bewonder Eriks doorzettingsvermogen enorm. Hij heeft het nodige voor zijn kiezen gehad, maar hij blijft kijken naar de mogelijkheden. Erik heeft altijd een rotsvast vertrouwen dat we er wel uitkomen. We hebben allebei een positieve houding. Voor alles is een oplossing.’ Dat belooft mooie dingen voor de toekomst!
Wil jij mensen zoals Erik overeind helpen?
Neem dan een kijkje tussen de vacatures voor persoonlijk begeleider. In die functie zet je jouw kracht om oprecht contact met leggen met een ander dagelijks in. Je helpt bewoners bij het op orde krijgen of houden van hun huishouding, persoonlijke verzorging, financiën, dagbesteding en sociaal netwerk. Zien we jouw sollicitatie binnenkort binnenkomen?
