‘Van de GGD krijgt iemand een stempel of die wel of niet zelfredzaam is. Dat bepaalt welk traject je als dak- of thuisloos persoon in gaat,’ legt begeleider Joris uit. ‘Er zit nogal verschil tussen wonen in een voorziening en wonen met ambulante begeleiding. Wachtlijstbegeleiding werd eerst door de GGD voorzien met een uurtje per maand. Ons team heeft nu gemiddeld drie uur per week per persoon.’
Wat die begeleiding precies inhoudt vertellen Joris en zorgcoördinator Veerle je in dit artikel.
‘Netwerkondersteuning valt bijvoorbeeld onder onze wachtlijstbegeleiding,’ aldus Veerle. ‘Stel dat familieleden het contact afhouden of slechte ervaringen hebben. Dat gaan we met ze in gesprek. Wat is er voor jullie nodig om het contact weer wat beter te laten verlopen?’
Joris vult aan: ‘Heeft een bewoner bijvoorbeeld naasten of andere contacten die we kunnen inzetten om de situatie te verbeteren? Mensen zeggen vaak: ik heb niemand of ik ken niemand, maar als je wat verder doorvraagt of mensen beter leert kennen, valt dat meestal toch wel mee. Met een netwerk bedoelen we niet alleen naaste familie of allerbeste vrienden. Je kent ook mensen van de sportclub, het koffiehuis, uit de buurt, van vroeger, noem maar op.’
Veerle Rozestraten en Joris Spruijt begeleiden mensen die op de wachtlijst staan voor maatschappelijke zorg
Tijd die loont
‘Naasten en familieleden hebben zelf ook baat bij onze aanpak,’ legt Joris uit. ‘Zo kwamen we in contact met de zus van een van onze cliënten. Zij liet hem, goedbedoeld, urinetesten doen om het druggebruik te beteugelen. Dan zeggen wij: hé, je bent zijn zus, blijf in die rol, laat ons dan eventueel zoiets doen. Dat is voor alle betrokkenen prettiger. Contact opbouwen met iemands netwerk kost veel tijd maar het loont.
Je kunt als Amsterdammer ook een nieuw netwerk opzetten. Daar helpen we mensen bij, want iedereen vindt het fijn om vrienden te hebben.’
In de tussentijd overal wonen
‘Hoe stabieler iemand is, hoe succesvoller de start met een nieuwe woning,’ vervolgt Joris. ‘Voordat ze in aanmerking komen voor plaatsing op een woning, verblijven de mensen die wij begeleiden overal. Bij HVO-Querido vooral bij de Poeldijkstraat en de Transformatorweg. Maar we hebben er ook die in detentie zitten of bij vrienden of ouders op de bank slapen. Mensen slapen in auto’s, in bootjes en buiten.’
Lees meer over waar dak- en thuisloze mensen vaak verblijven in de meest recente ETHOS-rapportage.
Joris: ‘De tijd tussen stempel en plaatsing varieert. Soms duurt het een paar weken, soms meer dan een jaar. Het ligt er onder meer aan hoeveel woningen er vrij komen en hoeveel plaatsen er beschikbaar komen in voorzieningen.’
‘Mensen staan soms een jaar op de wachtlijst voor een woning in Amsterdam’
Niet stilstaan op de wachtlijst
‘Juist omdat er soms nogal wat tijd overheen gaat, kijken wij ook of iemand nog wel op de juiste wachtlijst staat,’ stelt Veerle. ‘Dat lijkt misschien gek, maar het blijkt in de praktijk goed om dat regelmatig te checken. Sluit het traject nog aan op wat iemand zelf wil? Verder kijken wij wat iemand nodig heeft voor hun herstel. Kunnen we om dat te bereiken al aan bepaalde doelen gaan werken? Welk werk kunnen we al oppakken? Kunnen we eventuele schulden in kaart brengen? Zijn de papieren al op orde?’
Veerle: ‘Kort door de bocht willen wij voorkomen dat er op de wachtlijst niks gebeurt. We willen niet dat mensen stilstaan.’
Wat maakt dit werk moeilijk?
‘Het is soms moeilijk om te accepteren dat er in een rijk land als Nederland niet voor iedereen voorzieningen zijn,’ verzucht Joris. ‘Soms denkt iemand die we begeleiden: jij helpt me nu wel, maar jij gaat geen huis voor mij regelen, ik sta nog altijd met lege handen. Sommige schrijnende gevallen zijn letterlijk alleen aan het wachten. Dan kun je wel nachtopvang voor iemand regelen, maar meer voorlopig niet. Dan moet je mensen toch gemotiveerd houden. Dat maakt het werk soms moeilijk.’
Joris: ‘Tegelijkertijd is dat ook wat het werk de moeite waard maakt. Je bent er voor iemand. Je kunt van betekenis zijn voor mensen. Ze worden niet vergeten. Veel Amsterdammers waarderen het feit dat je er überhaupt voor ze bent, dat zijn ze niet altijd gewend.’
Wat maakt dit werk leuk?
‘Het leuke aan dit werk is voor mij de diversiteit van de doelgroep en het netwerken,’ aldus Veerle. ‘We werken veel samen met verschillende ketenpartners en met de contacten van de mensen. Wij zorgen er onder andere voor dat het netwerk van de Amsterdammers die we begeleiden op de hoogte blijven. Ik vind dat een mooie manier van werken. Zo geef je mensen de aandacht die ze verdienen.’
Wil jij ook werken als begeleider bij HVO-Querido?
Wij dragen er op alle mogelijke manieren aan bij dat onze cliënten hun eigen thuis (terug)krijgen. Een thuis is namelijk de basis voor zelfvertrouwen, groei en plezier. Wil je daaraan bijdragen? Bijvoorbeeld als begeleider, verpleegkundige of kantoormedewerker? Zij-instromers zijn ook erg welkom voor de functie van begeleider!
Lees verder op onze vacature-pagina.
