Na een jaar verblijven bij HVO-Querido, woont Achmed inmiddels weer op zichzelf. Hij is natuurlijk blij met zijn nieuwe woning, maar Achmed kijkt ook met tevredenheid terug op zijn tijd bij ons. Hij komt nog dagelijks langs trouwens, want als dagbesteding verzorgt hij het ontbijt.
Achmed ziet er netjes uit: schoon, fris en goed in de kleren. Hij praat vol trots en eerbied over zijn vader, een goed opgeleide en avontuurlijke man. Tegelijk zien Achmeds begeleiders de goeie kwaliteiten die Achmed zo aan zijn vader waardeert, ook in Achmed terug. Sociaal, behulpzaam. Blijkbaar valt de appel niet ver van de boom.
Hoe is Achmed bij HVO-Querido terechtgekomen?
Achmed wordt geboren in Marokko, in ‘meer een dorp dan een stad’. Hij vertelt: ‘Toen twee van mijn ooms verongelukten met een auto, besloot mijn vader dat we met het hele gezin naar Nederland zouden verhuizen. Ik was toen 12 jaar oud. Alles was helemaal anders. Niet alleen de overgang van Marokko naar Nederland, maar ook van een dorpje naar de stad. Voor het eerst van mijn leven kwam ik in een Aldi.’
Eenmaal in Nederland is Achmed op een gegeven moment getrouwd en ook weer gescheiden. ‘Ik heb goede en slechte tijden meegemaakt. Soms voel ik mij verdrietig, soms gaat het beter. Meestal ben ik enthousiast, bijna altijd kan ik lachen. Toen ik na mijn scheiding op straat stond en in de opvang kwam, moest ik heel erg omschakelen. Ik wist helemaal niet wat dat was. Al die regelingen, ik had er nog nooit van gehoord.’
Oud-bewoner Achmed en collega Cherelle
Hoe was het om bij HVO-Querido te wonen?
‘Ik heb hier een goede tijd gehad,’ vertelt Achmed. ‘Goede ervaringen meegemaakt. Een dak boven je hoofd, rust en respect. Ik vond zelfs het eten prima, maar ik ben een makkelijke eter. Ik heb gewoon niks te klagen. HVO-Querido heeft me goed geholpen. Ik was dankbaar uit de grond van mijn hart dat ik hier terecht kon en ik was ook blij dat ik weer weg kon. Ik ben hier lachend de deur uit gegaan.’
Achmed: ‘Ik heb hier geleerd om mezelf te zijn en gewoon mijn ding te doen. En dat dat oké is. Nu woon ik in een mooie woning, zelfstandig met toch een beetje begeleiding. Lekker centraal en met hele fijne buren.’
Cherrelle en Achmed
Even terug in de tijd
Achmed vertelt honderduit over zijn vader. De man is goed opgeleid en lijkt daarmee voorbestemd om een baan bij de overheid in zijn land te gaan vervullen, maar het avontuur lokt en samen met een groep vrienden besluit hij op zijn 22ste om zijn geluk in Europa te beproeven. De vrienden wonen en werken achtereenvolgens in Duitsland, België, Noorwegen en ten slotte Nederland, waar Achmeds vader besluit te blijven.
‘Mijn vader heeft overal gewerkt,’ vertelt Achmed. ‘Bijvoorbeeld bij de Hoogovens, bij de PTT en bij Van der Valk Hotels. Hij was altijd druk met van alles, niet alleen met zijn werk, maar ook met dingen daarnaast. Hij trad op als tolk voor mensen, bijvoorbeeld als ze naar de dokter moesten of naar de gemeente. Hij zat in het bestuur van scholen. Hij was actief in de moskee. Hij was altijd in de weer voor anderen. Hij stond en staat altijd voor iedereen klaar, het is een heel behulpzame man.’
Behulpzaam
Die behulpzaamheid van Achmeds vader herkennen we ook in Achmed zelf terug. Hij vertelt: ‘Als dagbesteding werk ik nu in het restaurant van deze woonlocatie, bij het ontbijtbuffet. HVO-Querido heeft voor mij moeite gedaan, dus nu doe ik iets terug. ’s Ochtends om half zeven begin ik, vanaf half acht is het ontbijt. Ik ben ook buurtouder, een soort toezichthouder op straat. Je moet elkaar helpen. Dat heb ik van mijn vader.’
Achmed steekt graag de handen uit de mouwen. ‘Als ze in de keuken geen afwasser hebben, dan doe ik dat ook, zonder te zeuren. In het restaurant klagen sommige bewoners wel eens over dingen. Mensen zitten hier niet voor niks natuurlijk. Dan zeg ik: jongens, HVO-Querido gaat alleen over de opvang, je moet zelf ook wat doen. Als het beleid je niet bevalt, moet je bij de gemeente wezen. Ik laat me niet gek maken.’
Hoe vult Achmed zijn dagen?
Naast zijn dagbesteding doet Achmed nog veel meer. ‘Ik fiets veel, ga naar de moskee, doe gezellige dingen met mijn zonen. Zij mogen natuurlijk niet de dupe zijn van mijn situatie. Het gaat gelukkig 100% goed met ze. Ze zitten op voetbal bij DSK. Jongens moeten hun energie kwijt. Zelf was ik als jongen ook altijd bezig, geen overlast, gewoon dingen doen.’
Positief tegen het leven aankijken
‘In het begin was ik heel onzeker. Ik had geen verblijfplaats, geen geld, niks,’ vertelt Achmed. ‘De toekomst ken ik niet, maar nu ben ik positief. Ik heb weer dingen te doen. Ik wil vooruit.’
‘Cherelle, mijn begeleider, heeft me heel goed geholpen,’ gaat Achmed verder. ‘Ze ging bijvoorbeeld mee naar bezichtigingen en ze hielp mij met bellen naar instanties. Zij is heel goed is in haar werk. Ik vertel gewoon de waarheid.’
