Mevrouw Carla Kuiper werkt al 12½ jaar als vrijwilliger bij Masira van HVO-Querido. ‘Ik ben geen type om alleen maar stil te zitten en niks te doen,’ vertelt ze. Wat maakt het dat mevrouw Kuiper dit vrijwilligerswerk nog steeds doet op 85-jarige leeftijd? Dat legt ze in dit interview uit.
Mevrouw Kuiper (Amsterdam, 1928) is een geboren en getogen Amsterdamse. Ze groeide op in de Da Costabuurt in West. ‘Vroeger wilde ik al verpleegster worden of in een ander verzorgend beroep, maar dat mocht niet van mijn ouders. Tegenwoordig zou je daar tegen in verzet komen, maar in mijn tijd was je zo volgzaam als wat.’
‘Toen mijn man 12½ jaar geleden overleed, ben ik vrijwel meteen begonnen als vrijwilliger bij Querido,’ legt mevrouw Kuiper uit. ‘Eerst hielp ik bij de Tourniairestraat en dat is nu natuurlijk Masira geworden. De bewoners zijn er behoorlijk op vooruit gegaan. Masira heeft echt prachtige appartementen.’
Carla Kuiper werkt al 12½ jaar als vrijwilliger bij Masira van HVO-Querido
Waarom is mevrouw Kuiper begonnen met vrijwilligerswerk?
Niet stilzitten, maar iets voor anderen doen
‘Mijn man en ik pasten altijd op onze kleinkinderen,’ vertelt mevrouw Kuiper. ‘Toen dat niet meer nodig was, omdat mijn kleindochter inmiddels 26 jaar oud is, wilde ik beslist iets anders gaan doen. Ik ben geen type om alleen maar stil te zitten en niks te doen. Niksen vind ik zo doelloos. Een doelloos leven vind ik erg.’
Mevrouw Kuiper vult aan: ‘Als vrijwilliger heb je tenminste nog het gevoel dat je ergens nodig bent. Ik drink ook wel eens koffie met de buren, maar niet elke dag. Hoewel ik veel aanloop en sociale contacten heb, doe ik graag iets voor anderen.’
Wat doet mevrouw Kuiper als vrijwilliger bij Masira?
‘Drie dagen per week, op maandag, woensdag en vrijdag, kom ik een paar uur bij Masira,’ vertelt mevrouw Kuiper. ‘Ik probeer vooral wat gezelligheid bij de mensen te brengen. Een praatje, een kopje koffie, een beetje aandacht en belangstelling. Dan praten we over koetjes en kalfjes, of over wat iemand allemaal heeft meegemaakt. De begeleiding heeft daar helaas niet altijd tijd voor.’
‘We hebben altijd wel iets om over te praten, want er wonen aardig wat bijzondere figuren hier,’ legt mevrouw Kuiper uit. ‘Er gebeurt in huis altijd wel wat.’
‘Sommige bewoners krijgen best weinig bezoek,’ gaat mevrouw Kuiper verder. ‘Ik merk dat mensen het waarderen als ik bij ze op bezoek kom of als ze mij treffen in de huiskamer. Het is toch een vorm van troost. Ik kan met iedereen goed opschieten.’
Wat maakt iemand een goeie vrijwilliger volgens mevrouw Kuiper?
‘Met mensen om kunnen gaan is de belangrijkste eigenschap van een vrijwilliger zoals ik,’ benoemt mevrouw Kuiper. ‘Dat jij je kunt verplaatsen en inleven in anderen en dat je altijd iets aardigs hebt te zeggen. Want als je niks te vertellen hebt, hebben de mensen niet zo veel aan je. Je kunt niet samen gaan zitten zwijgen.’
Mevrouw Kuiper denkt nog niet na over stoppen
‘Ik ga hiermee door zolang ik kan,’ zegt mevrouw Kuiper. ‘Ik zou het echt missen als ik dit werk niet meer kon doen. Je gaat toch tevreden naar huis als je merkt dat mensen weer een beetje zijn opgepept.’
Ik wil ook vrijwilliger worden
Zie je het zitten om eens een kopje koffie of thee met bewoners te drinken en een praatje te maken? Of zou je liever activiteitenbegeleider of gastpersoon worden? Lees dan meer over de mogelijkheden om vrijwilliger te worden bij HVO-Querido.
