Bart Rozendaal (1977) woont bij Beschermd wonen Zuid van HVO-Querido en werkt als brouwer bij bierbrouwerij De Prael. Bart neemt het brouwen van bier zeer serieus. Het is dan ook geen vrijblijvende dagbesteding, maar serieus en betaald vakwerk voor 36 uur per week.
Van school naar lager wal, Rehab en een kliniek
Bart Rozendaal werd geboren in Amsterdam, groeide op in Duivendrecht en Ouderkerk en bezocht het Haarlemmermeer Lyceum in Hoofddorp. ‘Er was weinig dat me kon boeien op school,’ vertelt hij. ‘Alleen de computer een beetje, een oude IBM 386, ik heb mezelf geleerd hoe dat werkt. Even dacht ik toen dat elektrotechniek iets voor mij was, maar dat was niet zo. Na de vierde klas van de havo ben ik min of meer aan lager wal geraakt, echt een klotetijd. Ik was één grote mess, totaal niet coherent. Via een vriendelijke christelijke meneer kwam ik bij een Rehab ‘met de bijbel.’ Na vier jaar kwam ik erachter dat het niet alleen de drugs waren die me zo maakten. Uiteindelijk ben ik in een kliniek in Amsterdam West beland.’
Fijne mentaliteit, goede sfeer
‘Mijn toenmalige dagbesteding beviel me maar matig, dus ben ik in 2002 ben ik bij de brouwerij begonnen,’ gaat Bart verder. ‘Eigenlijk vanaf de start, want oprichters Fer en Arno vroegen of ik mee wilde doen. Breng geen CV mee, zeiden ze erbij. Die mentaliteit sprak me aan en ik ben niet meer weggegaan.’
Tijdens dit interview is Bart trouwens nog steeds aan het werk. Hij zit namelijk op duizend liter puur regenwater te wachten, uiteraard om bier van te brouwen. Bart: ‘Dat biertje heet Hemelswater en past prima bij ons klimaat waarin het genoeg regent. Zo doen we er iets nuttigs mee.’
Bart: ‘Van de Rehab naar een bierbrouwerij, daar moest ik ook wel om lachen. Zelf drink ik weinig. Ik proef natuurlijk wel eens wat en na mijn werk neem ik soms een biertje, net wat er is in de tijd van het jaar.’
Bart is autodidact
Ook bier brouwen heeft Bart zichzelf aangeleerd. Hij vertelt: ‘Op een gegeven moment stond ik gewoon alles te doen wat er de brouwerij moest gebeuren. Toen voelde ik dat ik op mijn plek was. Brouwen is een prachtig en boeiend vak. Ik heb hier heel veel vrijheid om dingen te proberen. Fouten maken mag. Zo blijf ik altijd in ontwikkeling. Ik was bijvoorbeeld de eerste die bij ons IPA is gaan brouwen. Er is altijd leven in de brouwerij.’
‘Het is hier soms een chaotisch bedrijf, maar er heerst altijd een goede, collegiale sfeer. We begonnen in Amsterdam West, op een bedrijventerrein. Helemaal in het begin heetten we een blauwe maandag De Parel, maar er was al een bier van Budels dat zo heet, dus toen is het De Prael geworden, een anagram,’ legt Bart uit.
Nuttig werk om trots op te zijn
Bart benoemt: ‘Er werken hier zo’n 130 vrijwilligers. Sommigen een paar uurtjes, anderen een paar dagen per week. We zijn een sociale firma en iedereen is hier welkom. Wij zijn weliswaar een non-profit stichting, maar voor elke cent moet worden gevochten. Zonder bier is er hier voor niemand werk, dus ik ben best wel nuttig. Ik voel me het motortje van De Prael en ik ben trots op mijn werk.’
Hoe vult Bart de rest van zijn dagen?
‘Ik woon nu ruim 6 jaar bij BW Zuid van HVO-Querido,’ vertelt Bart. ‘Ik ben blij met de huidige situatie. Ik heb een behoorlijke vriendenclub en woon ook nog eens samen met mijn vriendin. Groeien en jezelf ontwikkelen bij het werken en bij het wonen, dat geeft een goed gevoel en ik maak echt progressie.’
‘In mijn vrije uren houd ik van een vaste indeling,’ zegt Bart. ‘Elke zondag ga ik bijvoorbeeld op bezoek bij mijn moeder in het Judith van Swethuis. Naast bier brouwen is koken mijn tweede passie, het liefst Surinaams en voor een grote groep. Bij een paar vaste plekken rond de Albert Cuyp kennen ze mij inmiddels goed. Ik koop altijd ruim in. “Ga je weer koken voor je weeshuis?,” vragen ze dan. Ik houd er gewoon van om te spelen met smaak. In de keuken en in de brouwerij, zowel privé als in mijn werk.’
Meer bijzondere hobby’s van de bewoners van HVO-Querido
Wist je dat er veel meer bewoners zijn met bijzondere hobby’s? Schilders, dichters, noem het maar op. Kevin heeft een passie voor ICT en is vrijwilliger bij het HVO-Querido Digicafé. Menno en Charlotte maken kleurrijke schilderijen. Sini’s hobby is koken. Theo heeft wel 200 klokken. Daniël sport graag, wielrennen bijvoorbeeld, en Ruud schrijft graag: proza, soms poëzie en soms een lied.


