Bewoner René telt zijn allerlaatste dagen af bij het Anton de Komplein, voordat hij naar een zelfstandige woning van het Leger des Heils verhuist. Meer ruimte, meer privacy en natuurlijk meer zelfstandigheid. Hoe kijkt hij terug op zijn tijd bij HVO-Querido? ‘Mijn begeleider Sannah doet altijd excellent werk en helpt me fijn,’ zegt hij bijvoorbeeld.
‘Ze hebben mij al een paar keer naar voren geschoven als succesverhaal van het Anton de Komplein,’ benoemt René. ‘Waarom precies zou ik niet weten. Ik doe gewoon wat ik doe. Ik was dakloos, kwam bij HVO-Querido en nu ga ik weer weg. Ik zat in een werk- en re-integratieproject en nu heb ik een baan. Zo gaat dat. In de tussentijd heb ik ook mijn diploma gehaald als heftruckchauffeur. Dat ging er toevallig tussendoor, maar het is altijd goed om een extra diploma te hebben. Je weet maar nooit.’
Blij om uit te stromen
René vertelt: ‘Het is goed dat er opvang is, maar ik ben blij dat het me gelukt is om eruit te komen. Dat is een normaal streven. Ik ben in de zevende hemel en dat heb ik bereikt door er zelf moeite voor te doen.’
Met plezier naar het werk
‘Ik werk bij Pantar voor 36 uurtjes per week, als chauffeur en in het groen. Op de Antillen is dat groente en fruit, hier is het bloemetjes en vooral bomen,’ legt René uit.
René gaat verder: ‘Elke dag ga ik met plezier naar mijn werk. Ik begin om half acht en sta altijd om zes uur op. Zo kan ik rustig aan acclimatiseren en aan de dag beginnen. We werken tot vier uur. Je hebt je eigen wijk en dat varieert. Het is leuk om onder de mensen te zijn, maar ik als ik werk heb geen tijd om te socializen of babbeltjes te houden.’
René Nelson Pablo Richardson
Hoe is René bij HVO-Querido terechtgekomen?
René: ‘Ik ben geboren in Willemstad op Curaçao, maar verhuisde al snel naar Aruba en later naar Sint Maarten. Mijn familie een grote clan op de Antillen. Ik heb mijn jeugd op drie eilanden gewoond, dan weer hier en dan weer daar. Mijn vader werkte als chauffeur. Zelf heb ik een technische opleiding en gewerkt als timmerman, lasser en tuinman. Ook als barman, zanger in een reggaeband en entertainer. Maar dat is in de jaren achter mij.’
‘In 1981 kwam ik naar Nederland, of eigenlijk naar Europa,’ gaat René verder. ‘Want ik heb meer dan tien jaar in Duitsland gewoond en twee jaar in Frankrijk. In 2010 ben ik teruggegaan naar de Antillen en twee jaar later kwam ik opnieuw in Amsterdam, toen kwam ik hier. En nu sta ik weer op het punt om te vertrekken.’
Gezelligheid
‘Ik wil in Amsterdam blijven wonen, anders kan ik mijn werk niet blijven doen,’ benoemt René. ‘Waar in de stad maakt me niet uit. Ergens waar het prettig is. Ik houd van gezelligheid, ik ben nooit alleen, waar ik ga, komen mensen op af. Mensen vinden het blijkbaar leuk om bij mij te zijn. Ik ben een sfeermaker. Ook al zou je het misschien niet zeggen op het eerste gezicht, maar ik ben puur, simpel en nederig. Weinig mensen kunnen dat weerstaan.’
Hoe vult René zijn dagen?
Naast werken haalt René ook plezier uit muziek en zijn familie. Hij zegt: ‘Ik ben een rastaman en houd van reggae: Marley, Luciano, Morgan Heritage. Old school roots music. Muziek met een boodschap erin. Vroeger heb ik zelf in een reggaeband gezongen. Wij hebben zelfs in Osaka (Japan) shows gegeven.’
‘Ik heb vijf kinderen,’ benoemt René ook. ‘Zij zijn mijn maatjes. Ze komen regelmatig bij me langs. Kleinkinderen heb ik ook, kleine boefjes.
Meneer Richardson
Medezeggenschapsraad
René: ‘Bij het Anton de Komplein ben ik voorzitter van de bewonerscommissie geweest. Ik heb genoeg clashes gehad, met iedereen. Ik heb respect voor jouw mening en verwacht dat ook terug. Er werd mij teveel door elkaar gepraat, te weinig geluisterd. Chaos. Daarom was ik soms streng als voorzitter. Ik houd van discipline. Als het me niet zint, dan horen ze dat ook, zo ben ik. Maar ik ga niet zelf zeggen of ik het goed heb gedaan in de bewonerscommissie. Dat moet je maar vragen aan de teammanager Jeltje.’
Teammanager Jeltje vertelt: ‘De heer Richardson is een hele goede, strenge en rechtvaardige voorzitter van de cliëntencommissie van het Anton de Komplein geweest. Hij bracht structuur aan in elk overleg waardoor de kwaliteit van de vergaderingen echt omhoog ging. Hij kreeg veel respect van de andere commissieleden. Ik ben trots op deze man!’
Fijne begeleiding van HVO-Querido
‘Mijn begeleider is echt een lieverdje,’ vertelt René. ‘Ze is als een dochter voor me. Zij doet excellent werk tot en met de T. Wij praten over van alles en zij helpt mij bijvoorbeeld bij contacten met instanties. Nu ik zelfstandig ga wonen, moet ik meer zelf doen, maar ik twijfel niet. Vallen en opstaan, dat is het leven. Dust yourself off and walk again, zo ben ik opgevoed.’
