Nieuws

Opbloeien in de Klussenploeg

De Klussenploeg van afdeling de Vaart van HVO-Querido bestaat tien jaar en wordt ook al tien jaar op inspirerende wijze geleid door collega Marcel Asselman. Wat doet zo’n ploeg eigenlijk? Wat steken bewoners er van op en hoe pakt senior werkbegeleider Marcel dat aan?

Marcel Asselman werkt al 21 jaar bij HVO-Querido. Hij begon als ondersteunend begeleider bij de gebruikersruimte van het toenmalige Walenburg. Toen deze afdeling in de binnenstad in 2004 de deuren sloot, verhuisde hij met enkele collega’s naar de Vaart, waar hij al geregeld was ingevallen.
‘Onze Klussenploeg is niet de enige in zijn soort bij HVO-Querido,’ vertelt Marcel Asselman, ‘maar wel de langst bestaande. En niet alleen still going strong, we breiden uit. De Klussenploeg en de manier waarop wij met talenten van bewoners omgaan, vind ik typisch voor de Vaart. Bewoners voelen zich gerespecteerd bij ons.

Winnaars

De Klussenploeg is ontstaan in 2008 omdat we ons bij de Vaart regelmatig stoorden aan het feit dat een woning soms lang leeg stond. Een bewoner gaat weg, de woning komt vrij, maar moet nog worden opgeknapt. Daar waren veel verschillende partijen bij betrokken: schoonmaak, schilder, elektricien, iemand voor de vloer, voor de gordijnen, noem maar op. Niks is zo vervelend als afhankelijk zijn van andere partijen. Daardoor duurde soms wel vijf, zes weken. Wij dachten: dat kan beter, sneller en goedkoper. En dat bleek zo te zijn. Er is altijd wel iemand die dolgraag in de vrijgekomen kamer trekt. Dus je doet mensen er een groot plezier mee als ze sneller onderdak zijn. Ik heb regelmatig volwassen kerels gezien met tranen in hun ogen dat ze eindelijk onderdak hadden.
Bovendien kampt de organisatie dan niet met leegstand en is het ook nog eens goedkoper als wij een kamer of woning opknappen. En de deelnemers van de Klussenploeg zijn op allerlei vlakken goed bezig. Dus eigenlijk zijn er alleen maar winnaars.

Bas Schrama en Marcel Asselman

Meer werk

Vanuit het idee dat het anders en beter moest, zijn wij gewoon begonnen. De allereerste Klussenploeg bestond uit Benlarbi, een Marokkaanse bewoner, en mijzelf. Andere bewoners en collega’s zagen dat het werkte en we kregen steeds meer werk. Heel veel mensen hebben in de afgelopen tien jaar een bijdrage geleverd. Bewoners komen en gaan, ik denk dat ik in de Klussenploeg wel een kleine tweehonderd mensen voorbij heb zien komen. Nu hebben we gemiddeld vijf, zes bewoners in de ploeg. Inmiddels zijn we feitelijk gesplitst in een schoonmaak- en een klussenploeg.
Mensen krijgen een mooie kamer bij de Vaart, alles lekker fris en schoon, alles doet het. Vaak zijn bewoners daar zo blij mee dat ze iets terug willen doen. De Klussenploeg is dan een van de manieren om dat te doen. Het is overigens geen vervanging voor officiële dagbesteding.

Superman

Onze schoonmaakploeg maakt bij de Vaart de algemene ruimtes schoon, de eetzaal en de gangen en zo. Er komt hier natuurlijk wel een schoonmaakbedrijf, maar die hebben er maar anderhalf uur per week voor. Dat is niks, want Superman bestaat niet. Er gaat ook een soort preventieve werking van uit, dat bewoners het zelf schoonhouden. Als bewoners zien dat hun buurman de gang dweilt, gooien ze niet zo snel hun troep ergens neer. Het maakt veel meer indruk als jij door een lotgenoot ergens op wordt aangesproken dan door iemand van de begeleiding.

Alles

Tot nu toe is er altijd genoeg werk geweest voor ons. Bij de Vaart hebben we de boel behoorlijk op orde, daar is het een kwestie van bijhouden. We werken inmiddels niet meer alleen op de Vaart, maar ook bij de Batjan, voor Discus en voor verschillende ambulante teams. Die willen allemaal graag gebruik maken van onze diensten.
We doen van alles: woningen ontruimen, verhuizen, schilderen, schoonmaken en eenvoudige technische klusjes zoals lampen monteren of gordijnrails ophangen. Werk voor de loodgieter en de elektricien besteden we uit. Niet omdat we dat niet kunnen, we hebben regelmatig een echte loodgieter of andere vakman in de ploeg, maar omdat het niet mag van de verzekering.
We hebben zelf een bus – en we krijgen binnenkort een nieuwe – dat geeft ons veel vrijheid. We hebben altijd de spullen bij ons die we nodig hebben en we hoeven niet meer te wachten tot materiaal wordt bezorgd. We halen het zelf, dat is sneller en goedkoper. Sinds we de bus hebben, hebben we in vijf jaar tijd ruim driehonderd verhuizingen gedaan.
Wij zijn goed voorbereid en werken met strakke deadlines. Als een woning niet klaar is, staat er nog iemand op straat. Dat wil niemand. Wij maken waar wat we zeggen.

Groeien

Ik geef iedereen een kans in de Klussenploeg, je hoeft niet veel ervaring te hebben. Het gaat erom of je gemotiveerd bent om te werken. Iedereen is wel ergens goed in. Ik zie mensen groeien en opbloeien. “Hé, ik word gewaardeerd.” Dat besef is heel goed voor het zelfvertrouwen van bewoners. En dat is mijn motivatie om dit werk te blijven doen. Gemiddeld blijven bewoners een jaar of twee in de ploeg. Maar we hebben ook een oud-bewoner die er al acht jaar bij is. Wij zijn het anker in zijn leven. En dat is ook goed.

Veiligheid

Iemand die mee wil doen met de Klussenploeg krijgt eerst een proefperiode van een maand. Als het bevalt gaan we er even serieus voor zitten met een kopje koffie. Bewoners tekenen een vrijwilligersovereenkomst, ze krijgen werkkleding en veilige werkschoenen. Veiligheid, daar hamer ik op, dat is heel belangrijk.
Deelnemers zijn er op tijd, kunnen samenwerken en komen hun afspraken na, dat is echt een topprioriteit.
Onze ploeg heeft een grote diversiteit aan nationaliteiten, van ras-Amsterdammers tot mensen uit Ivoorkust. Wij houden het simpel, kort en laagdrempelig.

Samenspel

Er zijn inmiddels acht deelnemers aan de Klussenploeg doorgestroomd naar een reguliere baan. Dat is fantastisch, dat zijn echt succesverhalen. Bewoners leren veel van meedraaien in de Klussenploeg, vooral sociale dingen. Als je hier weggaat kun je niet alleen een schroevendraaier vasthouden. Als het even tegenzit, gaan mijn mensen niet meteen schreeuwen en raar doen, dat weet ik zeker. Ze hebben geleerd om daarmee te dealen, ze weten hoe ze met mensen om moeten gaan. Dat soort dingen geven wij mee. Ze hebben veel geleerd, maar ook veel gelachen.
De Klussenploeg draagt een stukje bij aan de zelfstandigheid van bewoners. Een stukje, want ik wil graag benadrukken dat dit niet alleen mijn verdienste is. Bewoners hebben namelijk ook nog hun persoonlijk begeleiders, het is een samenspel.’

Uitbreiding

Nu de Klussenploeg de diensten uitbreidt, is Bas Schrama erbij gekomen als werkbegeleider voor twaalf uur in de week. Bas was ooit cliënt van HVO-Querido, hij raakte dakloos door relatieproblemen en verbleef enige tijd in onze Herstartstudio aan de Jacob van Wassenaar Obdamstraat. Inmiddels woont hij al weer geruime tijd zelfstandig en werkt als zzp’er en als glazenwasser bij schoonmaakbedrijf Victoria.
‘Destijds kreeg ik als herintredende glazenwasser een paar pandjes van HVO-Querido toegewezen door Corrie van der Poel van de facilitaire dienst, daar was ik heel blij mee. Inmiddels ben ik verder gegroeid en doe ik al lang niet meer alleen panden van HVO-Querido. Via het programma Eigen Werk van de gemeente Amsterdam heb ik mijn eigen bedrijfje opgezet, die mensen hebben me heel goed geholpen met cursussen en adviezen.
Toen ik nog bij de Herstartstudio woonde, heb ik ook een klussenproject opgezet. Dat ging toen redelijk goed, maar is uiteindelijk toch gestopt. Ik geloof heel erg in deze opzet om met bewoners die willen werken klussen aan te nemen. Ik ben dan ook heel blij dat ik samen met Marcel een nieuwe kans krijg. De toekomst ziet er goed uit voor ons.’

 

 

Reacties ( 1 )

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *