Weinig mensen, om precies te zijn één, zijn langer bij HVO-Querido in dienst dan Mohamed Fadil, begeleider bij ons Team Zuidoost. Hij kwam op 1 juni 1986 bij ons werken. Nu gaat Mohamed na 37 jaar van zijn welverdiende pensioen genieten.
Mohamed wordt geboren in Marokko en het gezin verhuist in 1974 naar Amsterdam om in De Pijp te gaan wonen. ‘Als kind wilde ik graag chauffeur worden, want ik was gek op auto’s en alles met een motor. Maar dat is nooit gebeurd. Op school had ik vooral belangstelling voor talen. Na de mbo was mijn eerste baan bij mijn vader in de fabriek. Daarna kwam ik in de horeca, als assistent van de kok en als kok. Daar moest ik diploma’s voor halen, maar ik had geen zin om weer naar school te gaan.’
Het werk interessant houden
‘Ooit heb ik een beroepskeuzetest gedaan. Daar kwam uit dat ik vooral één ding goed kan: met mensen omgaan,’ vertelt Mohamed. Toen bedacht ik dat ik dan maar het beste voor een beetje moeilijke mensen kon kiezen. Om het voor mezelf interessant te houden. Want je moet je werk als een uitdaging blijven zien.’
‘Zo kwam ik in 1986 bij Peter de Kuiper terecht. Die kende ik via via. Hij had een pension voor daklozen in de Tolstraat, ook in De Pijp. Het heette Huize Kroon, maar wij noemden het altijd het Praathuis, omdat iedereen er zoveel praatte. Dat praten ging dag en nacht door. Huize Kroon was een particulier pension. Het viel niet onder een instelling,’ legt Mohamed uit.
Mohamed in de Tolstraat met bewoners van het Klokhuis
Moeilijk werk
Mohamed: ‘In het begin was Peter dus eigen baas. Hij was een echte ondernemer, hij had ook een paar winkels. Er zaten zwervers, drugsverslaafden en veel alcoholverslaafden in Huize Kroon. Alcoholisten zijn vaak lastig in de omgang en kunnen voor veel overlast zorgen. Om de rust te bewaren behandelden wij iedereen hetzelfde en met respect. De eerste jaren waren moeilijke jaren. We hadden vier etages, veertig bedden en weinig personeel. De meeste bewoners hadden een uitkering en hadden al voor het eind van de maand niks meer over.’
Mohamed met een collega van het Klokhuis
Vliegtuigen en boten bouwen
‘Peter was een echte doorzetter. Als hij iets in zijn hoofd had, dan deed hij er echt alles aan om dat te bereiken. Puur op wilskracht en doorzettingsvermogen heeft hij samen met verschillende bewoners twee of drie keer zelf een boot gebouwd. Daarmee voer hij door de grachten. Hij wilde in eerste instantie zelf een vliegtuig bouwen. “Mo,” vroeg hij, “ga jij dan naast me zitten, samen de lucht in?” Nou, mooi niet, vergeet het maar!’ benoemt Mohamed.
Mohamed bij het Klokhuis met toenmalig directeur Jaap Fransman
Hoe is Mohamed bij HVO-Querido gekomen?
‘Op een gegeven moment was Huize Kroon niet meer van deze tijd. Het is nog een tijdje gesloten geweest op last van de inspectie,’ legt Mohamed uit. ‘Daarom was Peter in 1995 al met HVO in gesprek, maar de eigenaar van het pand lag dwars. In 1997 kwam de zaak rond en is het pand flink verbouwd. Het heette vanaf toen Het Klokhuis. Met ingang van 1998 hoorden we bij HVO-Querido. Het Klokhuis viel onder de afdeling Walenburg, want die deden alles wat met verslaafden te maken had. Het was een leuke locatie. Daar kwam ik Harrie Herfs tegen en hij heeft mij naar de Varikstraat gehaald. Dat was in 2006, meen ik. De jaren gaan snel. De Varikstraat is ook heel leuke plek om te werken. Daarom ben ik gebleven.’
Mohamed bij het Klokhuis
‘Het voelde als een groot gezin’
Mohamed: ‘Wat mij steeds de kracht gaf om door te gaan was dat je constant heel dicht bij de doelgroep bent. Op elk moment konden bewoners een beroep op ons doen. Het voelde niet als een opvang, maar als een groot huis, bijna als een groot gezin. Je maakt lange dagen, maar het is het waard. Je ontwikkelt je in je vak, je groeit er in.’
‘Ik heb hier altijd met veel plezier gewerkt,’ gaat Mohamed verder. ‘Het voelt niet echt als werk, het is een soort tweede thuis. Misschien komt dat ook omdat ik het al zo lang doe.’
Met collega’s en bewoners bij de Varikstraat in 2018
Van je afzetten
Mohamed: ‘De dingen van je werk van je afzetten en niet mee naar huis nemen, dat heb ik moeten leren. En dat is gelukt. Anders houd je het niet vol. Thuis is voor mij een andere bladzijde. Daarom zie ik mijn werk ook niet als zwaar. Zelfs niet als cliënten nadat ik ze al 30 jaar ken doodgaan, omdat dat bij het leven hoort.’
Mohamed bij Team Zuidoost, 2023
Bewoner zijn ook mensen
‘Ik zie onze bewoners niet zozeer als verslaafden, maar als gewone mensen. Mensen waar ik contact mee heb,’ zegt Mohamed. ‘Of ze nou gebruiken, of zwerven of soms een beetje vies zijn, maakt mij niet uit. Zij zijn niet voor niets hiernaartoe gekomen. Ze steken hun hand uit, ze hebben een vraag. Contact begint met goede bejegening. Dat wordt gewaardeerd en dat krijg je ook terug. Het contact met cliënten ga ik missen.’
Voor het pand van Team Zuidoost aan de Varikstraat
Tuinieren
Mohamed: ‘Wat ik straks ga doen? Goeie vraag. In ieder geval meer tijd besteden aan mijn kinderen en kleinkinderen. Misschien ga ik een beetje tuinieren. Mijn eigen groenten kweken. Dat is mooi werk en zelfgekweekt smaakt extra lekker. Alles wat met de natuur te maken heeft geeft rust. Daar voel je je beter bij.’
