Ellen is niet alleen voorzitter van zorgraad 3 (een van de medezeggenschapsorganen in de cliëntenparticipatie bij van HVO-Querido). Ze zingt ook mee met muziekprogramma KWIK! Deze geboren en getogen Amsterdammer vertelt je graag meer over wat muziek voor haar betekent.
Ellen bracht de eerste anderhalf jaar van haar leven door met haar moeder in een opvanghuis. Slechts vier jaar van haar leven heeft ze niet in Amsterdam gewoond.
‘Bij KWIK ben ik toevallig terecht gekomen,’ vertelt Ellen. ‘Ik houd heel erg van muziek. Als klein meisje speelde ik al gitaar in de kerk en componeerde ik mijn eigen liedjes. Ik zong ook graag en veel, de liedjes van Ja zuster, nee zuster bijvoorbeeld. We hadden vroeger niet zoveel, maar wel een radio. Op school deden we een musical, Oliver Twist, en ik was Nancy. Optreden was doodeng, maar ook heel erg leuk. Lang geleden heb ik pianoles en zangles gehad op de muziekschool aan de Jan Luykenstraat.’
Ellen: ‘Ik had vroeger een paar idolen. Kate Bush was er een van. Ik ben nog naar haar concert geweest in Carré in 1979. Maar ik hield ook van Stevie Wonder, Songs in the Key of Life, een fantastische elpee. Peter Tosh vond ik leuk en één liedje van Alice Cooper: How You Gonna See Me Now, dat gaat over verslaving. Inmiddels houd ik ook erg van de stilte.’
Ellen
Ellen heeft een koor opgezet
‘Een tijdje terug werd ik uitgenodigd om bij HVO-Querido een koor op te zetten,’ legt Ellen uit. Toen coördinator muziek Lies Ellen hoorde zingen, klonk het als een goeie match. Ellen vult aan: ‘Ik ben een tijd lang helemaal gek geweest van Herman Brood en Lies was nota bene een van de Bombita’s, zijn achtergrondzangeressen! We hadden meteen een klik. Lies is een van de organisatoren van KWIK en zo ben ik erbij gekomen. Bij KWIK zing ik in het koor en in een bandje, Strange Brew.’
Natuurlijk is er meer voor nodig dan alleen mooi kunnen zingen om een koor op te zetten. Ellen vertelt: ‘Van jongs af aan kan ik vrij goed met allerlei verschillende mensen samenwerken. Als je samen iets opbouwt, ontstaat er vaak een positieve sfeer. Dat is bij samen muziek maken en zeker bij KWIK het geval. We maken leuke muziek al zeg ik het zelf: pop, jazz, soul. Muziek is echt helend. Niet voor niets komen mensen er steeds meer achter dat muziek of sport in de psychiatrie veel beter werken dan al die pillen.’
Ellen Viëtor
‘KWIK maakt me blij’
Ellen: ‘Bij KWIK zitten hele lieve mensen. Iedereen heeft zijn gebruiksaanwijzing en gevoeligheden, ik ook, maar dat geeft bij ons nooit problemen. Soms kom je raar terecht in het leven. Je kunt dat maar beter accepteren en voor lief nemen. Vaak is het even wennen, een kwestie van elkaar leren kennen. We raken steeds beter op elkaar ingespeeld.’
‘Er zitten hele goede muzikanten bij,’ benoemt Ellen, ‘maar het gaat bij KWIK niet om de perfectie. Er is weinig egotripperij, geen geroddel en geklets, maar juist een grote gunfactor. Mensen lijken het prettig te vinden om vooral elkaars kwaliteiten te zien. Er heerst een gevoel van gelijkwaardigheid. Hiërarchie is afwezig en dat is fijn. Daar ben ik altijd al allergisch voor geweest.’
‘Samen muziek maken is een relatie aangaan,’ gaat Ellen verder. ‘Je ziet allerlei kantjes van elkaar, ook de mindere, maar je moet het toch samen doen. Vriendschap is het thema van onze show en dat ervaar ik persoonlijk in de liefde van het samenspel. Muziek maken met KWIK maakt me blij, dat heb ik niet overal.’
Het gaat niet om de schijnwerpers, maar om een doel
Ellen: ‘Ik hoef niet zo nodig in de schijnwerpers te staan, maar het feit dat we uiteindelijk op een podium staan maakt het wel op een prettige manier serieus. We werken ergens naartoe. Veel mensen van KWIK komen van zo ver! De meeste muzikanten hebben het nodige meegemaakt en daardoor zit er diepgang in die mensen en in hun muziek. Dat doorleefde hoor je er aan alle kanten aan af. Ze spelen en zingen uit hun hart en hun ziel en daardoor raakt het mij ook tot in mijn ziel.’
Wat betekent muziek voor bewoners van HVO-Querido?
Lees verder in deze muzikale verhalen:
- Wat maakt KWIK (Kijk Wat Ik Kan) leuk voor deelnemers?
- Wat maakt spelen in de band Step by step leuk voor deelnemers?
- Deelnemer Sharon: ‘Muziek brengt me in een andere wereld’
- Bewoner Koko: ‘Muziek haalt je verdriet weg’
- Bewoner Joop: ‘Muziek is heel sociaal en helpt mensen uit hun schulp’
- Gitarist Pascal: ‘Muziek is de ultieme afleiding van mijn zorgen’
