Nick Scholz is een kunstzinnige bewoner van de afdeling Beschermd wonen Diemen van HVO-Querido. Hij maakt cartoons, tekeningen en schilderijen bij ons Centrum Robert Koch en neemt hij al jaren namens onze organisatie deel aan tal van sportevenementen.
Nick Scholz (1973) is geboren in de Verenigde Staten. Zijn moeder is een Amerikaanse, zijn vader is van Duitse origine. Ze wonen en werken in diverse Amerikaanse universiteitssteden voordat ze zich in Amstelveen vestigen. ‘Zelf ben ik een beetje van alles,’ vertelt Nick. ‘Ondertussen misschien wel grotendeels Nederlands, maar officieel niet. Ik heb twee paspoorten: Amerikaans en Duits. Mijn broer komt eens per jaar vanuit Amerika hier naartoe of mijn ouders en ik gaan bij hem op bezoek. Ik zie mezelf voorlopig niet in Amerika wonen, want al mijn contacten zijn al een hele tijd hier.’
Nick legt uit: ‘De tekening van de nieuwjaarskaart, dat patroon met stippen, is ontstaan omdat ik van iemand een setje kleurstiften cadeau kreeg. Ik had al eerder tekeningen met dergelijke patronen gemaakt, maar dan met grotere vlakken of stippen. Toen dacht ik: wat gebeurt er als ik zoiets met kleine stipjes doe? Er zit een systeem in, de beweging is een spiraalvorm vanuit een middelpunt, de volgorde van de kleur van de stippen herhaalt zich. En dan kijken hoe het wordt. Je begint met een idee, een uitgangspunt, maar hoe het precies wordt, is een beetje een verrassing.’
Fijn wonen in Diemen
Nick: ‘In Diemen woon ik heel prettig. Het is hier lekker rustig. Ik ben blij met de begeleiding en ik heb nu zo’n twee jaar een woninkje van mezelf, met het vooruitzicht dat dit, of een andere woning, op mijn eigen naam komt te staan. Ik woon hier helemaal ‘los’, om het zo te zeggen. Mijn vorige huis was veel dichter bij het kantoor van de begeleiding.’
Hoe vult Nick zijn dagen?
‘Overdag doe ik de dingen die iedereen doet,’ vertelt Nick. ‘Door de week kook ik voor mezelf, in het weekend eet ik meestal bij mijn ouders. Ik kook vrij simpel hoor, gewoon aardappeltjes, pasta of rijst met groente en wat vlees of vis, rauwkost erbij en klaar. Daarnaast volg ik momenteel de studie Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. Daar probeer ik iedere dag iets aan te doen en dat is best een uitdaging.’
‘’s Avonds lees ik nu Shakespeare, uit nieuwsgierigheid naar zo’n bekende naam,’ vervolgt Nick. ‘Een beetje hoor, meestal maar één scene tegelijk. Ik moet een beetje wennen aan het taalgebruik. Ik ben tussen de boeken opgegroeid, mijn vader was literatuurwetenschapper, mijn moeder literatuurdocent en vertaler. Mijn vader is gepensioneerd, maar schrijft nog steeds. Mijn moeder werkt nog.’
‘Op Centrum Robert Koch kom ik regelmatig. Een dag per week ben ik er vrijwilliger achter de receptie, verder sport ik regelmatig en op donderdag teken en schilder ik een beetje,’ zegt Nick.
Waar haalt Nick inspiratie vandaan?
Nick: ‘Ik heb grote bewondering voor de oude meesters, of ze nou Hollands, Frans, Duits of wat dan ook zijn. Realistisch op een hele mooie en interessante manier. Er zijn veel dingen die mij aanspreken in verschillende tijden en genres. Laatst ben ik in het Cobra Museum geweest, bij Alechinsky, ook heel sterk. Ik houd van sfeervolle schilderijen.’
‘Een tijdje heb ik veel landschappen gemaakt, geïnspireerd op een regio waar ik ooit ben geweest,’ gaat Nick verder. ‘Daar maak ik dan een project van. In de loop der jaren heb ik met zo’n beetje alle materialen gewerkt. Realistisch tekenen of schilderen, vind ik steeds moeilijker. Het is voor mij lastig om heel precies te zijn, zodat het op de werkelijkheid lijkt en ook nog een beetje aardig is. Als ik een portret maak, lijkt het altijd op iemand, maar nooit op degene die ik wil afbeelden. Ik voel me een beetje vastgezet door het realisme. Misschien houd ik wel meer van vrijheid.’
Eigen werk ophangen vindt Nick moeilijk. ‘Dat zou ik dan doen omdat ik het toevallig heb gemaakt? Dat is geen valse bescheidenheid.’
Meer verhalen over kunst lezen
Tussen onze bewoners zitten veel meer kunstzinnige types. Schilders, dichters, noem het maar op. Klaas ziet zijn kunst als business. Charlotte maakt juist kunst uit het hart. Carel gebruikt tekenen en schilderen om zich te concentreren, om zijn geest te scherpen. Kunst maken helpt bewoner Henk met zijn angststoornis. Marlon laat zich voor zijn poëzie inspireren door boeken die je geestelijk welzijn helpen verbeteren. Maaike combineert fotografie en schilderkunst. Talal is met zijn schilderijen de Syrische Bob Ross. Patrick houdt zo van mode ontwerpen, dat hij het in de studio én thuis doet.




