Hoe brengt bewoner Peter zijn pensioen door bij onze locatie Robert Koch? Hij speelt gitaar, leest een boekje, drinkt zijn biertje en wandelt door de buurt. ‘Dat jonge jongensgedoe, daar heb ik niet zo’n zin meer in, ik zoek een beetje rust,’ vertelt hij.
Eerst even terug in de tijd
‘Ik ben in Amsterdam geboren en er altijd gebleven,’ vertelt Peter. ‘Tot mijn 24e heb ik bij mijn ouders gewoond. Mijn vader was rijksambtenaar en mijn moeder was directiesecretaresse. Ik heb een broer, die woont in Brabant. We zien elkaar niet zo vaak, maar we bellen regelmatig.
Lekker buiten werken
Peter: ‘Ik zat op de LTS, MTS en ben opgeleid in fijnmechanische technieken, maar toen ik van school kwam was alles inmiddels elektronica. Het was de bedoeling dat ik instrumenten zou gaan maken voor laboratoria, maar dat leek me eigenlijk helemaal niks. In een lab werken? Saai en benauwd.’
‘Een paar jaar ben ik landmeter geweest, dat vond ik wel leuk,’ benoemt Peter. ‘Lekker buiten en veel vrijheid. Daarna ben ik in de bijstand geraakt. Fietsenmaker ben ik lang geweest en de laatste twintig jaar heb ik bij Pantar gewerkt. Dat heb ik volgehouden tot mijn pensioen.’
Peter van Es met een van zijn gitaren
Kunst maken
‘De avondschool van de Rietveld heb ik ook nog gedaan,’ vertelt Peter. ‘Mijn vader was een verwoed amateurschilder en dat heeft me wel beïnvloed. Kijk, dat heeft mijn vader gemaakt.’ Van Es wijst op een schilderij aan de muur op zijn kamer van een landschap. Een weiland met een kerkje in de verte.
‘Op de Rietveld koos ik voor het edelsmeden, want daar kwam tenminste een beetje techniek bij kijken,’ gaat Peter verder. ‘Heel leuk om te doen, maar ik ben er nooit rijk mee geworden. Mensen kopen liever een prulletje van drie euro. Ontwerpen kwam niet echt van de grond, met het repareren van sierraden heb ik nog wel iets verdiend.’
Muziek maken
Peter: ‘Muziek, ja. Ik speelde gitaar, een buurjongen van mij speelde basgitaar en een andere vriend drumde en zo hadden we een bandje: Struggle. We waren jong, een jaar of vijftien, en we wilden rijk en beroemd worden. We speelden blues, bluesrock eigenlijk. Nummers naspelen van platen, Peter Green, Rory Gallagher, dat werk. We hebben maar een paar keer opgetreden. Ik was heel zenuwachtig. Ik weet nog dat we van een bepaald nummer niet meer wisten hoe we er nou een eind aan breidden. We gingen maar door. Gitaar speel ik nog altijd, maar nu alleen.’
Om zijn woorden kracht bij te zetten hangt Peter een van de twee Fender Stratocasters om die op zijn kamer staan, plugt de gitaar krakend in een piepkleine versterker en improviseert ter plekke een bluesje.
Peter van Es
Huis kwijtgeraakt door alchol(isten)
‘Mijn huis ben ik kwijtgeraakt door de alcohol. Nou ja, ik kreeg problemen met andere alcoholisten,’ legt Peter uit. ‘Toen haalde ik iemand in huis en dat bleek een dealer te zijn. Had ik 24 uur per dag gasten voor de deur. Daarna ben ik een paar keer verhuisd en nu woon ik bij Robert Koch, sinds de opening in 2014.’
In zijn kamer staan een paar grote, zwarte blikken bier van een krachtig soort. ‘Nu worstel ik een beetje met de drank,’ vervolgt Peter. ‘Ik probeer het een beetje in de hand te krijgen. Eigenlijk moet ik niet meer dan twee, drie biertjes per dag drinken anders vergeet ik dingen, dat vind ik irritant.’
Rondkijken voor een ander huis
‘Ik heb hier een ruime kamer en een eigen badkamer. In het begin was het hier lekker rustig, maar de laatste tijd zijn er teveel cocaïnegebruikers. Overdag hoor je ze niet, maar ’s nachts spoken ze door het huis. Daarom ben ik met mijn begeleider ook naar andere huizen wezen kijken,’ legt Peter uit.
Hij vertelt: ‘We zijn bij een bejaardentehuis geweest in de Spaarndammerbuurt, dat was lekker rustig. Ik twijfel nog, want ik woon hier toch ook wel prettig. Er zijn hooguit wart kleine irritaties soms. Ik zie mezelf ook niet ineens op mezelf wonen. We hebben hier een kok, zij kan er wat van. Dat is goud waard. En het is een fijne, rustige buurt.’
Hoe vult Peter zijn dagen?
Peter: ‘Overdag speel ik wat gitaar, ik lees af en toe een boek. Momenteel ben ik Bij ons in Auschwitz aan het lezen, samengesteld door Arnon Grunberg. Wetenschappelijk is een groot woord, maar boeken moeten voor mij echt zijn, je moet er wat van opsteken. Romans vind ik niks aan. Ook heb ik leuk contact met de buurvrouw en wat leuke gesprekken met andere mensen uit de buurt. Ik ben altijd vrijgezel gebleven, maar ongelukkig ben ik niet.’
‘Met mijn begeleider kan ik ook overal over praten, gewoon over de dingen die gebeuren. Ik ben heel tevreden over hem,’ zegt Peter. ‘Er zijn ook begeleiders die vooral achter de computer zitten. Als er gelazer is in huis zie je ze niet. Dan denk ik: waar zijn ze eigenlijk mee bezig? Juriaan is echt een goeie.’
De wereld volgens Peter
‘Als ik het hier voor het zeggen had, zou ik ervoor zorgen dat iedereen genoeg te roken had,’ benoemt Peter. ‘Gewoon een flinke pot tabak neerzetten. Dat zou het voor een paar euro een stuk relaxter maken in huis. Nu lopen mensen ’s avonds en ’s nachts overal te bietsen. Dat geeft onrust en ergernis.’
Budget voor een popsterrenjasje
Peter: ‘Met mijn pensioen ben ik er financieel op vooruit gegaan. Ik krijg meer en ik hoef minder huur te betalen. Laatst heb ik nieuwe kleren gekocht en zelfs een echt popsterrenjasje. Dat jonge jongensgedoe, daar heb ik niet zo’n zin meer in, ik zoek een beetje rust. Ik zet mezelf niet onder dwang, ik laat mezelf vrij. Ik zie wel hoe het leven komt, ik heb geen haast.’
Meer lezen over muzikale talenten bij HVO-Querido
- Wat vindt zanger/gitarist Delano van spelen in de band Space Lightning? (toen nog Street Lightning)
- Wat vindt zangeres Carla van zingen in de band Space Lightning?
- Bewoner Marcel: ‘Muziek is voor mij als ontspanningstherapie’
- Wat maakt spelen in de band Step by step leuk voor deelnemers?
- Wat maakt KWIK (Kijk Wat Ik Kan) leuk voor deelnemers?
