Verhalen

  1. HVO-Querido
  2. >
  3. Verhalen
  4. >
  5. Vertrouwen krijgen is belangrijk voor...

Vertrouwen krijgen is belangrijk voor bewoner Sjaak

Tags: de vaart
07 augustus, 2011

Sjaak van Toren (Rosendaal, 1957) woont in De Vaart, een drugsvrije woonvoorziening van HVO-Querido. Hij heeft naar eigen zeggen een beetje een hectisch leven gehad.

‘Ik heb MTS gedaan en altijd in de grond-, weg- en waterbouw gewerkt,’ vertelt Sjaak. ‘Damwanden, persriolen, ik heb me over de kop gewerkt. Dag en nacht, het werd steeds gekker. Het ging gewoon niet meer. Toen zei een collega, neem een lijntje. Ik wist niet eens dat het bestond. En hier zit ik. Het hek was van de dam. Cocaïne, heroïne, drank, steeds meer.’

Drugs heeft me er doorheen en in de goot geholpen

Sjaak gaat verder: ‘In 1986 raakte ik alles kwijt en kwam op straat. Ik eindigde bij GGD en HVO. Ik was mezelf niet meer. Zag niks meer, voelde niks meer. Elke dag was hetzelfde. Ik zat echt in een diep dal.’

‘Overdag verkocht ik ansichtkaarten op het terras. Dat was mijn hossel,’ zegt Sjaak uit. ‘Op een gegeven moment woog ik nog maar zestig kilo. In 2009 ben ik gevallen en heb anderhalve dag bewusteloos gelegen. Toen heb ik gezegd: nooit meer. Drugs heeft me er vaak doorheen geholpen, maar het heeft me ook bijna mijn leven gekost.’

Dikke afscheidszoen

‘Pas als je nuchter bent, zie je wat er allemaal gebeurt,’ legt Sjaak uit. ‘Nu zit ik bij HVO-Querido en als ik hier weg ga, krijgen ze van mij een dikke zoen. Ik heb mijn rijbewijs weer terug en rijd vijf dagen per week ’s ochtends en ’s middags mensen naar werkprojecten met een busje van Roads. Ik krijg een busje en telefoon mee. Het feit dat ik daarmee wordt vertrouwen, is heel belangrijk voor mij.’

Sjaak van Toren, foto Jildiz Kaptein

Sjaak van Toren, foto Jildiz Kaptein

Hoe ziet Sjaak de toekomst?

‘Ik ben niet zo’n sportman, maar ik heb mijn vishengel weer opgepakt en ga met mijn scooter de polder in,’ vertelt Sjaak. ‘Ik maak me weer druk om van alles, maar ik moet ook veel inhalen. Internet was aan mij voorbij gegaan.’

Sjaak gaat verder: ‘Ik zie mijn drie kinderen weer. Berouw komt na de zonde, maar daar heb ik echt spijt van. Ik heb ze nooit bewust de rug toegekeerd. Dat gaat vanzelf met drugs. Ik schaam me gewoon hartstikke dood. Mijn kinderen zijn daar veel positiever over. Die zeggen: denk aan de toekomst. Uiteindelijk wil ik op mezelf wonen in Amsterdam. Nu wil ik het nog even vasthouden aan de bescherming.’

Wil jij mensen zoals Sjaak helpen?

Neem dan een kijkje tussen de vacatures. Ook als je nog geen ervaring in de zorg hebt, ben je als zij-instromer erg welkom. Spreken we je binnenkort?

Deel dit verhaal:

Meer lezen?

Bekijk dan al onze verhalen.