‘Verslaving loopt als een rode draad door mijn familie. Tegenwoordig houd ik het bij koffie en ben ik al 7 maanden clean,’ vertelt Rob, bewoner van De Vaart van HVO-Querido. Hij vertelt je graag hoe het is om daar te wonen en hoe hij zijn dagen vult.
Hoe is Rob bij HVO-Querido terechtgekomen?
‘Ik ben een Amsterdammer, geboren aan de Iepenweg, opgegroeid in de Transvaalbuurt,’ vertelt Rob. ‘Ik kom uit een arbeidersgezin. Mijn ouders waren beiden ziekelijk en ik heb ze helaas vroeg verloren. Ik heb mavo gedaan, diploma gehaald ook, maar toen ik verder ging naar het Spinoza lyceum kwam ik met drugs in aanraking. Ik ging werken in een coffeeshop en van het een kwam het ander. Dat is me mijn leven lang blijven achtervolgen. Mijn vader was alcoholist, mijn zuster heeft zich kapot gezopen, om het op zijn Amsterdams te zeggen. Verslaving loopt als een rode draad door onze familie.’
‘Het is fijn dat ik nu in een harddrugsvrije locatie woon,’ gaat Rob verder. ‘Eens in mijn leven ben ik 7 jaar clean geweest en dat probeer ik nu te overtreffen. Drugs is natuurlijk overal, maar dit werkt tot nu toe goed. Bij De Vaart zijn alle bewoners gemotiveerd om drugsvrij te leven en is iedereen redelijk op zichzelf. Overdag doe je een dagbesteding of werk je. Dat scheelt, in plaats van dat je een appartement met twee gebruikers deelt.’
Rob Assink bij De Vaart
Hoe vult Rob zijn dagen?
‘Zonder verslaving houd je tijd over,’ zegt Rob. ‘Ik ben clean, 23 kilo aangekomen, en klaar om andere mensen te helpen. Dat doe ik met vrijwilligerswerk en met de bewonerscommissie. Vroeger was ik stiller, ik kan tegenwoordig aardig kletsen.’
‘Als dagbesteding werk ik drie dagen in de week in een lunchroom bij De Waterheuvel in een mooi Amsterdams pand aan de Sarphatistraat. Dat is een soort clubhuis,’ vertelt Rob. ‘Je bent daar geen cliënt, maar lid. Ik doe dat niet voor het geld, maar het is leuk meegenomen. Verder volg ik twee dagen nazorg bij de Jellinek en ik doe aan fitness.’
‘In het weekend ga ik af en toe naar Ajax,’ voegt Rob toe. ‘Daar ben ik mee grootgebracht, Ajax zit in mijn bloed. Vroeger ben ik heel vaak in De Meer geweest. Ik heb nu een clubkaart en ik zou het fijn vinden om weer een seizoenskaart te bemachtigen.’
Van elke ervaring leer je wel iets
‘Als je heel hard knokt, trek je het geluk naar je toe,’ gaat Rob verder. ‘Voor mij komt alles nu samen. Ik ben clean en bereid om in mezelf te investeren. Als je veel gebruikt, dan heb je hele andere dingen aan je hoofd. Uiteindelijk leer je overal van. Van elke opname blijft wel wat hangen. Ik ben nu bijna vijftig en ik denk goed na over wat ik nog wil in het leven.’
Hoe ziet Rob de toekomst?
‘Doorstromen naar een eigen woning is een grote klus,’ benoemt Rob. ‘Dan heb je een soort bouwtekening nodig. Een plan van hoe het gaat worden en hoe je daar komt. Omdat ik duidelijke stappen krijgen hoe ik kan doorstromen, is dat erg overzichtelijk. Zo weet je wat er is afgesproken en waar je staat. Je ziet wat je nog moet doen én wat je al bereikt hebt. Dat motiveert en het voelt alsof je serieus wordt genomen.’
Rob voegt toe: ‘Doorstromen is echt iets waar je alles zelf aan kan en moet doen. Dat je niet het gevoel hebt dat je alleen maar ergens een kamer huurt, maar dat je ergens naartoe werkt, dat je vooruit gaat. Als je zelf veel doet, merk je dat de hulpverlening écht klaar staat om je te helpen. Zelf meedenken loont, merk ik. Je moet echt aan de bak.’
‘De Vaart is voor mij een fase op weg naar een eigen huis,’ benoemt Rob. ‘Het is zo te zeggen mijn op twee na laatste stap. Hierna ga ik naar een umo-woning (uitstroom maatschappelijke opvang) met nog een jaartje begeleiding en dan een eigen woning, helemaal van mezelf.’
