Graham is een kleurrijke bewoner van onze afdeling De Aak in Osdorp. Als voormalige huisschilder die inmiddels vooral als kunstschilder actief is, uit hij zijn waardering voor onze medewerkers op een bijzondere manier.
Hij vindt dat onze collega’s een hart van goud hebben en maakte medailles voor ze als coronavirus heroes en gekleurde harten met de tekst: If you have a good heart, take one.
Een enthousiaste schilder
Graham woont al lang tijd in Nederland, maar komt van oorsprong uit Schotland. Hoe enthousiaster hij vertelt, hoe duidelijker dat te horen is. En Graham heeft aan enthousiasme noch woorden gebrek.
Hij wordt geboren in een klein dorpje bij Glasgow en werkt door heel Europa als huisschilder. In ons land werkt hij als schilder aan een aantal prestigieuze projecten, zoals Paleis Noordeinde in Den Haag en de Industrieele Groote Club in Amsterdam.
‘Ik heb ook in Duitsland gewerkt, in Spanje, Gibraltar, overal eigenlijk. Veel mooie klussen gedaan,’ vertelt Graham die zichzelf als vakman behoorlijk serieus neemt. ‘Ik wil mezelf niet te veel complimenten geven, maar ik ben de beste schilder ten oosten van de Mississippi’. Want, samen met een al even vakbekwame vriend heeft Graham de wereld in tweeën gedeeld. De Mississippi is daarbij de scheidslijn.
Hoe is Graham bij HVO-Querido terechtgekomen?
‘Voordat ik in Amsterdam kwam, heb ik veertien jaar in Breda gewoond,’ vervolgt Graham. ‘Tot vijf jaar geleden ging alles goed. Toen kwam ik op straat te staan. Iemand van het Leger des Heils heeft zich toen over mij ontfermd, Marloes, een fantastisch persoon. Zij heeft van alles voor mij geregeld. Zij heeft me van de straat opgeraapt. Eerst zat ik toen in een opvang in Noord, daarna in het centrum en sinds 5 oktober 2018 woon ik hier in De Aak. Tussendoor ben ik een paar maanden in rehab geweest in Juliana-Oord, in het midden van niks.’
Graham vertelt: ‘Het is prima bij De Aak. Aardige mensen, maar wel heel saai. Er is hier niks te doen en ik heb niks om naar uit te kijken. Ik zeg ‘hallo’ en ‘dag’ tegen een paar andere bewoners en dat is het. Het voelt niet alsof ik hier thuishoor. Op straat had ik meer plezier.’
‘Ik heb wel heel veel respect voor de mensen die hier werken. Ik zou dat niet kunnen. Zij hebben echt a heart of gold. Mijn begeleider Irma bijvoorbeeld, zij is echt 100% tof,’ benoemt Graham.
Graham is een opvallende verschijning bij De Aak, met zijn gepimpte rollator, zijn ‘eye-pad’ noemt hij het. Die zit namelijk vol afbeeldingen van spinnen en ogen, terugkerende motieven in Grahams werk.
Hoe vult Graham zijn dagen?
Graham: ‘Ik heb 2 kinderen en 4 kleinkinderen. Er is een beetje contact, wij texten.’
Ook volgt Graham sportwedstrijden. ‘Natuurlijk ben ik nu voor Ajax en in Breda was ik voor NAC. Maar de Rangers versus Celtic, that’s the best game in the world. Can’t beat it.’
Daarnaast schildert Graham natuurlijk veel. ‘Als kind tekende en schilderde ik graag, maar ik heb er heel lang niks aan gedaan tot ik bij De Aak kwam,’ vertelt Graham. ‘Het is ontspanning, ik wordt er heel relaxed van. Het is voor mij ook een soort rehab. Stress is weg. Als ik schilder zet ik een muziekje aan en dan is alles om me heen weg. Alles verdwijnt als ik iets aan het maken ben. Er is niets anders, alleen het maken zelf. Ik sluit de hele wereld buiten.’
Waar haalt Graham inspiratie vandaan?
‘Heel soms heb ik een writers block, maar meestal heb ik veel fantasie en komen de ideeën vanzelf,’ vertelt hij. ‘Als ik iets bedenk, past het vaak bij iets wat al in mijn hoofd zat. Ik begin ergens en dan gaat het vanzelf verder. Kunst moet voor mij wel altijd een beetje raar en griezelig zijn. Picasso bijvoorbeeld, daar houd ik van.’
‘Ik werk met alle materialen,’ zegt Graham. ‘Verf, potloden, maar ook met dingen die ik ergens vind. Kartonnen bordjes, stukjes plastic en oude blikjes of doppen. Ik gooi nooit iets weg.’
Hoe ziet Graham de toekomst?
Graham: ‘De toekomst? Daar denk ik niet aan, niet echt. Ik denk aan morgen, verder niet. Ik leef bij de dag. Je kunt wel plannen maken, maar misschien kom je morgen wel onder de tram. Er gebeurt altijd iets waardoor het fout gaat.’
‘Ik ga binnenkort wel naar een nieuwe woning hiernaast, een satellietwoning,’ benoemt hij. ‘Ik heb de meeste spullen al ingepakt. Meer zelfstandigheid heb je daar. Je kunt er zelf koken en lekker zelf bepalen wat en hoe laat je eet.’
Meer verhalen over kunst lezen
Er zijn namelijk nog veel meer bewoners met kunstzinnige hobby’s, zoals Mandy die energie krijgt van schilderen. Kunst is voor Robert als therapie en het helpt ook Henk met zijn angststoornis en Hans om rust te vinden. Carel gebruikt tekenen en schilderen om zich te concentreren. Marlon maakt poëzie en Maaike combineert fotografie en schilderkunst. Talal is met zijn schilderijen de Syrische Bob Ross. Patrick houdt zo van mode ontwerpen, dat hij het in de studio én thuis doet.
