Door te sporten bouw je kracht, zelfvertrouwen en levenslange vriendschappen op. Het gaat ziekte en depressies tegen. Sporten overstijgt bovendien taal, nationaliteit en afkomst en heeft de kracht om ons te veranderen. Wat zijn voor Ahmed en Rafik de redenen om wekelijks te hardlopen in groepsverband? Ze vertellen je graag meer.
Ahmed heeft een tijd bij de Varikstraat van HVO-Querido gewoond. (Inmiddels valt de Varikstraat onder Team Zuidoost.) De voormalige automonteur werd geboren in Teheran en woont al dertig jaar in Nederland. Zijn twee kinderen ziet hij weinig, maar hij heeft wel goed contact met ze. Wekelijks doet hij aan hardlopen in groepsverband. Hij legt uit waarom.
Reden 1: Houden van sport
‘Vroeger heb ik gevoetbald en gebasketbald,’ vult Ahmed aan. ‘Ik houd van sport. Nu ren ik wekelijks in het Vondelpark vijf of zes kilometer.’
Reden 2: Hardlopen is goed voor je gezondheid
‘Hardlopen is goed voor je gezondheid en dat is heel belangrijk. Zeker als je, zoal ik, wat ouder wordt,’ legt Ahmed uit. ‘Ik kom hier bijvoorbeeld op de fiets naar toe en doe heel veel dingen op de fiets. Dat is gezond. Ook ben ik gestopt met cocaïne.’
Reden 3: Afspraak is afspraak
Ahmed: ‘Het hardlopen gaat altijd door, ook als het koud is. Dat is heel goed, want afspraak is afspraak en beloofd is beloofd. Zo zijn de begeleiders en daar houd ik ook van. Het zijn hele lieve mensen hoor en heel netjes.’
Reden 4: Gezelligheid
Niet geheel verrassend geniet Ahmed van het groepsverband. Hij zegt: ‘Ik vind het veel gezelliger om met een groepje te lopen dan alleen.’
Hardlopen in het Vondelpark
Ahmed is er maar druk mee
Naast hardlopen doet Ahmed nog veel meer. ‘Drie dagen per week doe ik dagbesteding bij Sagènn. We maken schoon op basisscholen, bij het dierenasiel in West en ook in het Amsterdamse Bos. Op maandag en donderdag ben ik vrij, dan doe ik vrijwilligerswerk. In het weekend ben ik echt vrij. Dan krijg ik bijvoorbeeld bezoek, alleen nog aardige mensen die ik zelf wil ontvangen. Mijn woning midden in de Jordaan is daar prima voor geschikt. Gezellig en toch heerlijk rustig.’
Ook Rafik heeft veel aan de hardloopgroep
Ook Rafik, bewoner via Discus, loopt mee met de groep. Hij is van Marokkaanse komaf en geboren en getogen in Amsterdam Oud-West. Hij heeft gewerkt als beveiligingsbeambte, toezichthouder en als procesoperator bij Sanquin. Rafik vertelt: ‘Ik woon nu weer lekker in mijn oude buurtje en daar voel ik me helemaal thuis. Drie dagen per week doe ik dagbesteding bij Kwekerij Osdorp. Het is prima werk, maar als ik straks mijn rijbewijs weer terug heb, zoek ik iets als chauffeur, dat is een mooie nieuwe uitdaging.’
Reden 5: Hoofd leegmaken
Rafik heeft zo zijn eigen redenen om mee te doen met de hardloopgroep. ‘Het leukste aan hardlopen vind ik de adrenaline,’ vertelt hij. ‘Dat je even helemaal aan niks hoeft te denken. Het is een goede afleiding. En het is prettig om met een groep te lopen. Zo motiveer je elkaar om nog even door te zetten. Dat heb ik nodig. Ik vind het grappig dat mensen van de begeleiding zelf ook meelopen en zweten. Niet alleen praten, maar ook doen. Ik ben van plan om ook te gaan fitnessen. Vroeger kwam ik namelijk best veel in de sportschool en dat pak ik nu weer op.’
Rennen op nieuwe schoenen
De uitrusting van de hardloopgroep is te danken aan een bijdrage van het Kansfonds: 3000 euro voor twintig mensen! De groep is massaal naar Run2Day in de Eerste Oosterparkstraat getrokken. Run2Day heeft zelf ook nog iets bijgelegd. Het geld dat “overbleef” ging naar een andere hardloopgroep van HVO-Querido.
Ahmed: ‘Ik ben heel blij dat we mooie sportschoenen hebben gekregen en ik wil graag met heel mijn hart de mensen bedanken die dat voor ons hebben gedaan.’
Rafik vertelt: ‘We hebben met z’n allen hele mooie schoenen gekocht en dat ging me er toch serieus aan toe. Niet van “doe mij die blauwe.” Ze hebben ons allemaal eerst bestudeerd en we moesten een stukje proeflopen in de winkel. Dat hebben ze opgenomen op video en in slow motion afgespeeld om te zien wat jouw persoonlijke stijl van lopen is. En zo hebben we allemaal de schoenen gekregen die precies bij je passen. Ik geloof dat de mijne wel 160 euro kosten. Dat je goede spullen hebt, motiveert natuurlijk wel om door te zetten.’
Hoe is de hardloopgroep ontstaan?
Tessa, maatschappelijk werker bij Discus, vertelt: ‘Mijn collega Jelijn en ik lopen allebei zelf hard en tot twee keer toe hebben we een project gedaan van tien weken met bewoners om in die tijd vijf of zes kilometer te kunnen hardlopen. Na afloop hebben cliënten te kennen gegeven dat ze hier graag mee zouden doorgaan. Nu is het structureel en lopen we wekelijks. We gaan altijd, ook als het regent en we hebben geen winterstop. Duidelijke structuur en regelmaat; onze bewoners houden daarvan. En als je eenmaal buiten bent, valt het meestal ook wel mee.’
‘We geven wel eens praktische tips over hoe hard te lopen en op verzoek stellen we een individueel trainingsschema op voor deelnemers. Vooral in het begin hebben we veel aandacht besteed aan de warming up,’ benoemt Tessa. ‘Het is leuk om te zien dat cliënten niet alleen met het lopen zelf bezig zijn, maar ook in bredere zin met gezond leven. We hebben het bijvoorbeeld wel eens over gezonde voeding en ook onderling praten ze daarover. Dat ze daar op letten, is mooi meegenomen.’
Bergwandelgroep van het Martien Schaaperhuis
In 2016 is de bergwandelgroep van het Martien Schaaperhuis door de Bayerische Alpen getrokken. Deze bergwandeltocht was een combinatie van actieve vakantie en aandacht voor persoonlijke groei. Problemen met zelfvertrouwen kom je onderweg bijvoorbeeld tegen. Door over dat soort onderwerpen te praten en elkaar fysiek en mentaal te steunen, bereik je niet alleen samen de top, maar wordt er ook op persoonlijk vlak een overwinning geboekt. Denk aan de wens om zelfstandiger te leven of los te komen van depressies. Deze wensen waren de tweede dag deel van een vision quest, een solo stiltewandeling.
Martien Schaaperhuis bedwingt Zugspitze
De groep was bijzonder hulpvaardig en zorgzaam voor elkaar. Opvallend was het wegvallen van de rollen van die van begeleider of bewoner. Iedereen nam verantwoordelijkheid. Door samen te werken heeft iedereen de top bereikt. Een belangrijk ingrediënt in de groep was humor. De groep werd door de waard van de berghut ook geprezen vanwege de vriendelijkheid van de deelnemers.
Voor sommige deelnemers was het vreemd dat je bezittingen open en bloot kunt achterlaten in de hut. Ook het zelf bijhouden van wat je gebruikt aan eten en drinken werd als zeer bijzonder ervaren. Het vertrouwen dat werd gegeven, werd sterk gewaardeerd.
Kennismaken met deze wijze van met elkaar omgaan, kon soms ontroeren. Zo liep een gezin de groep voorbij. Zij zagen dat de laatste wandelaar in onze groep haar uiterste best aan het doen was om boven te komen. De vader van het gezin keerde terug en nam de rugzak van de deelnemer mee tot het eindpunt. Deze gebeurtenissen maakten diepe indruk en waren symbolisch voor hetgeen wij deze tocht in de bergen hebben meegemaakt.
Meer sportieve verhalen lezen
Wist je bijvoorbeeld dat er ook fanatiek wordt gevoetbald bij HVO-Querido? Bewoner Evelien vertelt je graag over over hoe ze aan alle sportactiviteiten meedoet bij De Roggeveen. Dat helpt namelijk met haar nierproblemen. Bewoner Sonia danst en breakdanced bij de sportschool en doet een cursus hiphop. Door fanatiek te sporten gaat bewoner Bas zijn verslaving te lijf.
