Na meer dan 20 jaar op straat te verblijven, woont Hans nu al weer vierenhalf jaar in onze beschermende woonvorm Domselaerstraat. Hij tekent en schildert met veel enthousiasme en zijn kleurige werk siert de gangen van deze voorziening.
Hans is geboren in Rotterdam en groeide ook op in deze stad, wat aan zijn spraak nog altijd goed is te horen. ‘Mijn vader was kantoorbode bij de Unilever in Rotterdam,’ vertelt Hans. ‘Mijn moeder was huisvrouw. Wij waren niet rijk, maar ook niet arm. Wij waren gewoon ertussenin.’
Hoe is Hans bij HVO-Querido terechtgekomen?
‘Na de grafische school heb ik 3 jaar lang een eigen bedrijf gehad. In de jaren tachtig was dat,’ vertelt Hans. ‘Ik maakte werktekeningen voor grote reclamebureaus zoals ARA, Admix en AM+D. Hard werken hoor, maar ik verdiende wel mooi vijfduizend gulden of meer per maand. Ik heb altijd in de reclame willen werken. Dat was een beetje artistiek werk en je kon er nog wat mee verdienen ook.’
Hans gaat verder: ‘In 1994 ben ik naar Amsterdam gevlucht voor burenruzies enzo. Ik was met mijn slaapzak en 3 dekens te vinden in het Vondelpark en op de Stadhouderskade. In de winter is dat niet zo goed en binnen is het gelukkig ook gezellig. Ik slaap heel goed in mijn woning.’
Hans den Hoed
Hoe bevalt Amsterdam Hans?
‘Amsterdam vind ik wel leuker dan Rotterdam hoor, maar ik ben nog wel steeds voor Feyenoord. Dat blijft. Vroeger heb ik zelf gevoetbald bij VV Schiebroek,’ legt Hans uit. ‘Ik wandel hier lekker in de buurt. Het is een gezellige buurt hier. De sigarenhandel is dichtbij en je hebt allerlei winkels. Ik ben best wel tevreden. Als ik geld heb, wil ik het liefst ergens in Amsterdam een eigen huisje.’
Hoe vult Hans zijn dagen?
‘Mijn middelste broer komt hier wel eens op bezoek, op mijn verjaardag en soms vaker, dat is een lieve vent,’ vertelt Hans. Naast wandelen, tv kijken en gezamenlijk avondeten met de rest van de bewoners, heeft Hans een paar kunstzinnige hobby’s.
Hans: ‘Ik houd van tekenen. Dat geeft me rust. Vroeger ging ik wel naar museum Boijmans Van Beuningen. Ik heb daar jaren geleden nog eens een hele mooie tentoonstelling van Salvador Dali gezien. Ja, surrealisme. Daar houd ik van, maar ik houd ook van Rembrandt en van Jeroen Bosch. En ik ben dol op het werk van tekenaar Martin Lodewijk, hij is bekend van de strip Agent 327. Mooi getekend en heel grappig. Zelf heb ik vroeger ook een strip gemaakt. Je ziet die stijl terug in mijn tekeningen.’
Tekenen bij het Judith van Swethuis
‘Bijna elke vrijdag ga ik naar de Miranda, dat is een creatieve ruimte in het Judith van Swethuis,’ legt Hans uit. ‘Daar teken ik. Die begeleiders, dat zijn leuke, aardige mensen. Meestal heb ik van tevoren al een beeld in mijn hoofd van wat ik wil maken en hoe dat eruit ziet. Ik heb een goede fantasie. Het gebeurt me nooit dat ik een tijd naar een wit vel papier zit te kijken of dat er niks uit me komt, nooit. Over een tekening doe ik gemiddeld twee middagen. Ik kan eindeloos doorgaan.’
Autodidactisch gitarist
‘Vroeger heb ik ook een akoestische gitaar gehad,’ gaat Hans verder. ‘Ik heb het mezelf geleerd. Dat is best moeilijk. Eigenlijk ben ik linkshandig, maar ik speel op een rechtshandige gitaar. Ik houd van de Beatles, de Rolling Stones, Jimi Hendrix en van Frank Zappa. Jammer genoeg heb ik nu geen pick-up meer. Vroeger had ik wel een paar honderd platen.’
Meer verhalen over kunst lezen
Er zijn namelijk nog veel meer bewoners met kunstzinnige hobby’s, zoals Mandy die energie krijgt van schilderen. Kunst is voor Robert als therapie en het helpt ook Henk met zijn angststoornis. Carel gebruikt tekenen en schilderen om zich te concentreren. Marlon maakt poëzie en Maaike combineert fotografie en schilderkunst. Talal is met zijn schilderijen de Syrische Bob Ross. Patrick houdt zo van mode ontwerpen, dat hij het in de studio én thuis doet.
