Verhalen

Lucien Witteveen is de enige bewoner van HVO-Querido die ooit een nummer 1 hit scoorde. Niet zomaar een hit. Witteveen, beter bekend als MC Miker G, staat in 1986 maar liefst twaalf weken in de Nederlandse Top 40 met zijn Holiday Rap, waarvan drie weken op de eerste plaats. De single wordt bovendien wereldwijd een zomerhit.

Lucien Witteveen (1967) wordt geboren in Breda, maar woont al vanaf zijn vijfde jaar in Amsterdam. ‘Ik voel me eerder Amsterdammer, dan Brabander,’ aldus Witteveen in zijn woning in Amsterdam Noord, ‘en zoals je hoort zit die zachte G er ook niet meer in.’

Hij deelt zijn woning normaal gesproken met een huisgenoot, maar nu even niet, want deze huisgenoot is opgenomen in een afkickkliniek. De begeleiding is in handen van het team van Robert Koch Wonen.

Alleen maar muziek

‘Mijn hele leven draait om muziek,’ vertelt Lucien Witteveen. ‘Ik heb nooit iets anders gewild dan muziek maken. Volgens mijn moeder stond ik in de box al te swingen en te zingen. Toen kwam de rap en die is nooit meer uit mijn leven verdwenen. Daar kan ik nog steeds mijn ei in kwijt. Eerst in steenkolen Engels, later werd dat beter, ook nog even in Nederlands, maar nu weer in het Engels, dat ligt me gewoon beter.’

Lucien: ‘Mijn puberteit is niet vlekkeloos verlopen. Ik heb op het Sweelinck College gezeten, op de grafische school in de Dintelstraat, maar ik heb niks afgemaakt. Ik was alleen maar met muziek bezig. Terwijl ik op school moest zitten, ging ik liever naar Hilversum met zelfgemaakte cassettebandjes. Ik wilde op de radio. Fons Dellen en Bram van Splunteren van de VPRO zijn de eersten die mij op de radio hebben gedraaid.’

Roem

‘Mijn eerste album heb ik in New York opgenomen, maar ik heb ook in de Future Sound Studios in Soest gewerkt,’ vertelt Lucien. ‘De Holiday Rap, daar kom ik nooit meer vanaf. Het was feitelijk een uit de hand gelopen grap. Niet mijn eigen muziek, een rip van Madonna en Cliff Richard, maar wel in 34 landen in de top tien. We hebben heel veel landen gezien en in heel Europa overal shows gedaan. We stonden met Depeche Mode en Level 42 in shows, in Cannes heb ik JR en Sue Ellen ontmoet, van Dallas, die tijd was het. We deden een gala met die gasten van The Forest, The Cure.’

Geleefd

‘Soms gaat dat heel gek,’ gaat Lucien verder. ‘In Engeland verkochten we bijvoorbeeld eerst veel singles, maar toen we in Top of the Pops waren geweest niet meer. Blijkbaar waren wij toch niet wat ze verwachtten.’

‘Op het hoogtepunt van de bekendheid van de Holiday Rap kregen we 17.000 gulden voor een show en dat was heel kort. Daar deden we er soms wel drie van op een avond,’ zegt Lucien. ‘Ik kreeg vier ton in guldens van de eerste afrekening van Buma/Stemra. Mijn ouders moesten daar nog een BV voor oprichten omdat ik pas 17 was.’

Met geld omgaan

‘Waar al dat geld gebleven is, Joost mag het weten. Ik heb wel geleefd,’ legt Lucien uit. ‘Ik ging gewoon even naar New York om platen te kopen. Ik heb nooit met geld kunnen omgaan, nog steeds niet. Als ik nu geld heb, koop ik drugs. Ik vind geld niet echt belangrijk, maar je hebt het wel nodig natuurlijk. Materialistisch ben ik niet, ik heb wel een hele mooie microfoon. Die koester ik.’

Old school

Lucien: ‘Ik ben old school. Veel rap van nu is eigenlijk helemaal geen hip hop, het is meer R&B of bubbling. Het is in ieder geval heel mainstream. Muziek waar ik van houd is Grandmaster Flash, Public Enemy, vooral het eerste album, Wu-Tang Clan, Kool G Rap, Outkast, Naughty by Nature en, in Nederland, Brainpower en Extince. Maar de laatst tijd luister ik bewust weinig naar anderen. Ik werk vooral aan mijn eigen stijl, daarom wil ik niet teveel beïnvloed worden.’

Spacecore

‘Ik wil nog altijd laten zien wat ik kan. Spacecore noem ik mijn eigen stijl, een mix van old school hip hop, electro en house,’ legt Lucien uit. ‘Alles zelfgemaakt, samples gebruik ik niet. Vroeg of laat hoop ik het uit te brengen en te delen, maar het moet eerst top zijn. Anders kom ik er niet mee.’

‘Ik ben aangesloten bij Buma/Stemra, maar van muziek leven is bijna onmogelijk,’ benoemt Lucien. ‘Het gaat mij er om dat zoveel mogelijk mensen het horen, erop dansen en ervan genieten. Als ik het klaar heb, gooi ik het op YouTube, maar eerst wil ik een goeie mixtape droppen.’

Beats

‘Ik kan geen noot lezen, ik doe het op mijn eigen manier,’ zegt Lucien. ‘Als ik uit mijn werk kom, dan maak ik muziek, ik doe niks anders. Mijn beats zijn nog steeds loeihard. Vaak begin ik met een melodielijn, dan een kickdrum en de rest van de drumpartij, wat hooks en teksten. Soms is het meteen goed, dan weer moet je er lang aan schaven.’

‘Stoppen wordt moeilijk, maar ik ga het wel doen’

‘Op een gegeven moment raakte ik aan de drugs en ben ik dakloos geworden,’ vertelt Lucien. ‘Ik ben nog steeds aan de drugs, ik rook basecoke. Heel weinig, maar toch. Als ik met muziek bezig ben, dan rook ik een pofje.’

Lucien: ‘Ik sta nu op de wachtlijst voor de Jellinek. Afkicken is natuurlijk wel vaker in mijn leven langsgekomen, maar nu heb ik twee goede redenen. Ten eerste mijn huisgenoot. Hij zit nu in een kliniek en als hij straks clean weer terugkomt zou het niet helemaal eerlijk zijn als ik hier dan nog rook, vind ik.’

‘Ten tweede: ik word dit jaar vijftig,’ benoemt Lucien. ‘Beetje bij beetje is het onderhand genoeg geweest. Ik gebruik drugs vanaf mijn 21e. Dat is meer dan de helft van mijn leven. Ik heb alles gebruikt: cocaïne, speed, xtc en nu alleen basecoke en tabak. Ik ben een man van uitersten. Stoppen wordt vreselijk moeilijk, dat weet ik als geen ander. Maar ik ga het wel doen.’

Eigenlijk is er nog een derde reden, bedenkt Lucien dan. ‘Mijn werk. Vijf dagen per week doe ik productiewerk bij HIDS in Amsterdam Zuidoost. Dat staat voor Herintreden in de Samenleving. Ik ben er nu zelfs voorman. Ik kan er een vast contract krijgen als ik ben afgekickt, dat is nog een goede reden. Mijn werk heeft nu de prioriteit in mijn leven. Muziek doe ik er bij. Ik kan niet alles tegelijk. Ik maak me geen illusies, maar goede muziek. Kijk, de titel heb je al.’

Op de rit

‘Jaartallen, daar ben ik niet zo goed in maar rond 1996 ben ik dakloos geworden,’ vertelt Lucien. ‘Eerst ging ik van adres naar adres, toen op straat, later bij de Poeldijkstraat. Daarna bij De Veste, dat was een warm bad. Daar heb ik goede herinneringen aan. Mijn begeleider was een fantastische kerel.’

Lucien: ‘Daarna heb ik een jaar of vijf in het Martien Schaaperhuis gezeten op IJburg en nu woon ik ruim een jaar hier, via Robert Koch. Dat voelde opnieuw als een warm bad, hele fijne mensen daar. Opnieuw een goeie vent als begeleider. Ik ben heel tevreden over hem. Alles loopt nu goed, mijn financiën zijn op orde. Mijn begeleider heeft me echt goed geholpen om alles weer op de rit te krijgen. Ik zie hem niet zo vaak, eens in de twee weken.’

Amsterdam Noord

‘Nu woon ik min of meer op mezelf,’ vertelt Lucien. ‘Je hebt dan veel meer het gevoel dat je echt thuiskomt als je uit je werkt komt, vergeleken met wonen in een instelling. Je hebt minder last van andere mensen. Er is minder geschreeuw. In je eigen woning heb je ook meer vrijheid, want je bepaalt je eigen ritme. Het voelt als mijn plek. Ik zou niet overal willen wonen, maar Banne bevalt me wel. Je hebt hier alles in de buurt, en Noord is het stadsdeel van de future.’

Hoe gaat het met Lucien in 2020?

Tijdens de coronapandemie stortte Lucien zich natuurlijk alleen nog maar méér op muziek, omdat hij niet naar zijn dagbesteding kon. Luciens begeleider zegt: ‘Er is tijdens de lockdown veel behoefte aan muziek. Luisterplezier kan troost bieden. Daarom compenseren we Lucien voor het maken van nieuwe muziek. Hij is vervolgens als een malle aan de slag gegaan en heeft een heuse corona soundtrack afgeleverd. Met als sluitstuk een track met een veelzeggende titel: One and a half meters, my man.’

‘Ik vind het zelf wel toffe muziek, maar krijg graag feedback,’ vertelt Lucien. ‘Ik blijf altijd bezig met muziek, lekker jammen. Ook al is het instrumentaal, mijn muziek vertelt altijd een verhaal. Ik houd van een spacy sound. Ik wil ook graag weer dingen met vocals erbij gaan maken. Zelf zing ik niet, maar daar vraag ik dan goeie mensen voor. Ik ben al lang geen podiumbeest meer en zet nu graag andere mensen in de spotlight.’

Drugsgebruik onder controle

Lucien: ‘De afgelopen tijd heb ik twee goede vrienden verloren, onder wie Jack Snel, alias Jack Kandi, een goede deejay die hele mooie mixen maakte. Hij is gestorven aan kanker, echt een gemis. Hij vroeg nog of ik langs kwam, maar ik was te laat. Die ziekte is echt heel erg. Ik wil iets met zijn legacy doen, want het zou doodzonde zijn als daar niks mee gebeurt.’

‘De dood zet je wel aan het denken,’ gaat Lucien verder. ‘Ik gebruik nog wel, maar niet excessief. Ik heb het nu zwaar onder controle. Ik word niet omgeven door mensen die gebruiken, er komen hier geen gebruikers over de vloer. Ik loop bij de voedselbank en ik zorg ervoor dat ik goed eet. Ik weet wat ik nodig heb.’

‘Met mijn ouders en zelfs met DJ Sven heb ik weer wat contact. Hij is deejay bij Radio 10. Ik ken ook mijn klassieken en luisteren veel muziek uit ’70 en ’80. Misschien gaan we ooit wel weer samen dingen doen, we hebben nog mooie dingen op de plank liggen.’

Uitstromen en een woning op eigen naam

Binnenkort komt Luciens woning zelfs op zijn naam te staan. ‘Ik vind het ook wel eng, want ik ben al vaker een woning kwijtgeraakt. Ik doe alles om te voorkomen dat ik uit mijn woning wordt gezet. Bijna alles wordt automatisch betaald en ik ben vrijwilliger onder bewind gegaan. Mijn begeleider vond dat gek, de meeste mensen willen er juist vanaf, maar ik vind het een veilig idee, ik voel me er prettig bij.’

Verder luisteren en kijken

Er zijn veel muziek- en filmfragmenten op het internet te vinden over Lucien Witteveen alias MC Miker G.

• Begin 1986, een half jaar voor zijn wereldhit, legt hij in het VPRO-programma Jonge Helden uit hoe de beatbox is ontstaan en hoe hij aan zijn artiestennaam is gekomen.
• Van de Holiday Rap, de allereerste Nederlandse hiphop-hit, zijn verschillende versies in omloop. Kijk bijvoorbeeld naar Top of the Pops of Nederland Muziekland. Later dat jaar hebben MC Miker G en DJ Sven opnieuw een bescheiden hit met de Celebration Rap.
• In 1987 brengt Miker G zijn eerste album I’m a B-Bone uit.
• In 1988 maakt hij zijn opwachting bij de IKON tussen andere Nederlandse rappers.
• In 1989 maakt hij samen met Peter Koelewijn een rapremake van Kom van dat dak af.
• In 1990 verschijnt zijn tweede album Flexible Movements met onder meer Nights over New York en Show ‘em The Bass.
• MC Miker G vervult in 2007 een gastrol op het nummer 5% van Extince, die hem als een van zijn helden beschouwt. Met een fragment uit dat nummer staat Witteveen in De Wereld Draait Door.
• In 2009 maakt hij met Lions Den het nummer Gezien, waarin hij ook openhartig rapt over zijn daklozenbestaan.
• In 2009 maakt RTV Utrecht een mooie reportage onder de titel Ex-wereldster MC Miker G klimt uit dal.
• In 2012 maakt de VPRO een kort portret van Lucien Witteveen als hij in het Martien Schaaperhuis woont.