In 2012 Peter is bij HVO-Querido terechtgekomen in het passantenhotel, waarna hij via de opvang is doorgestroomd naar een eigen woning. Daar woont hij met begeleiding van HVO-Querido. Hoe ervaart hij het zelfstandig wonen? En wat kan Peter vertellen over zijn droom om een wielerkampioenschap voor (ex-)dak- en thuisloze mensen te organiseren?
Peter kickt af
‘Ik ben wat impulsief, maar ik geeft het toe als ik fout zit,’ vertelt Peter. Het gaat nu goed met hem, maar dat was wel eens anders. Hij belandde jaren geleden in Amsterdam in een afkickkliniek. ‘Ik was verslaafd aan alcohol en gokken. Ik werkte daar aan mezelf volgens het 12-stappenplan Minnesota.’ Hij vertelt dat hij zeven maanden in een safehouse zat, omdat hij geen woning had. ‘Na die periode stond ik voor twee keuzes: één, ik kies voor de makkelijke weg: ik ga weer gebruiken en houd mijn problemen. Twee, ik ga met de billen bloot en pak mijn problemen aan. Ik koos voor dat laatste, al was dat niet makkelijk.’
Passantenhotel, opvang, eigen woning
‘Bij mijn begeleider van het safehouse heb ik alles op tafel gelegd. Ook mijn schulden. Zo konden we er samen aan werken,’ vertelt Peter. ‘Tot de politie langskwam en me meenam voor openstaande boetes bij het CJIB. Ik moest vier maanden zitten. Toen ik vrij kwam, had ik niets meer en heb een jaar op straat geslapen. Via het Passentenhotel kwam ik bij HVO-Querido. Eerst in een opvang, daarna op een eigen woning.’
Brief voor de burgemeester
Maar helaas mocht Peter niet in Amsterdam blijven. ‘Mijn regiobinding werd afgenomen. Dat kon niet, want ik woonde al jaren in Amsterdam. Ik heb toen een brief geschreven en ben met oogkleppen op bij burgemeester Eberhart van de Laan naar binnen gelopen. Ik heb hem mijn brief overhandigd. Op zijn vraag of mijn uitkering was stopgezet, antwoordde ik toen dat hij de brief eerst moest lezen voordat hij een oordeel had.’
Peters actie had effect. ‘De burgemeester belde me twee weken later en gaf aan dat ik mijn regiobinding terug had. Drie maanden later had ik een woning.’
Geen fijne tijd in Noord
Deze woning bevond zich in Amsterdam Noord. ‘Ik had aangegeven echt niet naar Noord te willen, maar ik moest de woning aannemen. Ik zat daar echt niet op mijn plek en zette me tegen iedereen af. Het zal voor mijn begeleider Ebbe niet makkelijk zijn geweest, want ik heb haar voor alles en iedereen uitgemaakt. Uiteindelijk kreeg ik een andere begeleider. Zij heeft er voor gezorgd dat ik de woning kon ruilen met iemand uit De Pijp. Ondanks dit alles is het me toch gelukt om mijn 10 jaar niet gebruiken met pijn en moeite door te zetten.’
Een ander mens
‘Toen ik uit Noord weg was, werd ik een ander mens, zoals ik had beloofd,’ legt Peter uit. ‘Het was gelijk goed. Mijn stress was weg en ik had weer een glimlach op mijn gezicht. Na een week in de Pijp heb ik Ebbe gebeld. Ze kwam een dag later langs. Ik heb haar huilend gevraagd of ze mijn begeleider weer wilde worden. Ze moest er even over nadenken, maar ze is mijn begeleider weer. Zij is top!’
Contact met zoon
Peters leven ging weer de goede kant op. ‘We hebben contact gezocht met mijn zoon die ik al tien jaar niet had gezien. Ebbe is meegegaan naar hem, dat vond ik heel fijn en vertrouwd. Het bezoek was leuk en gezellig. Ik heb nu regelmatig weer contact met mijn zoon,’ zegt hij met een lach op zijn gezicht.
Hoe heeft fietsen Peter geholpen?
‘Ik vond fietsen altijd al leuk om te kijken op televisie,’ benoemt Peter. ‘Ik keek naar de klassiekers. Het leek me leuk een berg te beklimmen. Ik ben in 2018 gaan fietsen; zo’n drie keer in de week 50 km. Ik heb me toen ook aangemeld voor de Alpe d’HuZes en ben lid geworden van een wielervereniging in Amsterdam.’
‘Ik ga tegenslagen te lijf door ‘gewoon’ te doen; aan te pakken.’ Peter pakt een papiertje en schrijft achter iedere letter van DOEN een woord. D = Dag, O = Ochtend, E = En , N = Nacht. “Altijd dus. Negativiteit zet ik om in positiviteit. Dat houdt mij staande.’
Initiatiefnemer fietswedstijd dak- en thuislozen
Van het een kwam het ander. ‘Ik wilde een wielerwedstijd organiseren voor dak- en thuisloze mensen en dat is gelukt: Streetwise Cycle Race. Het fietsen heeft mij geholpen en het kan ook zeker anderen helpen. Je doet contacten op, je bent lekker bezig, je bent in de buitenlucht en het maakt je hoofd leeg. Daarom organiseer ik met de wielervereniging allerlei toertochten.’
Meer redenen om te sporten
Peter is niet de enige die veel redenen heeft om te sporten. Lees meer over onze sportieve bewoners in dit artikel over hardloopgroepen en in onze cliëntverhalen. Bewoner Evelien vertelt je bijvoorbeeld graag over hoe ze aan alle sportactiviteiten meedoet bij De Roggeveen. Dat helpt namelijk met haar nierproblemen. Bewoner Sonia danst en breakdanced bij de sportschool en doet een cursus hiphop. Sporten helpt bewoner Bas ook om zijn verslaving tegen te gaan. ‘Sporten geeft mij een nieuw leven,’ zegt bewoner Samson zelfs.
