Anita Schaaij nam op 5 maart 2020 afscheid als directeur zorg van HVO-Querido om van haar welverdiende pensioen te gaan genieten. Als kind wilde ze de zorg al in en na jaren verpleegkunde kwam ze in 2006 bij HVO-Querido als regiomanager. ‘Ik wilde meer weten over dakloze mensen én vanuit mijn werkervaring en betrokkenheid een zinvolle bijdrage leveren.’
Anita Schaaij (1953) geboren in Rotterdam, verlaat deze stad aan de Maas al op haar 24e, maar behoudt de rest van haar leven de bijbehorende mentaliteit. ‘Het is waar hoor,’ stelt Anita, ‘Rotterdammers zijn echt van de opgestroopte mouwen en een no nonsense mentaliteit. Niet lullen maar poetsen.’
Altijd al in de verpleging gewild
‘Mijn vader zag mij als kind zuster spelen en zei: Anita wordt vast verpleegster! Dat is heel lang geleden. Mijn vader overleed erg jong, toen ik negen was, maar de keuze was gemaakt. Ik heb destijds niets anders overwogen,’ vertelt Anita.
‘Zo werd ik 50 jaar geleden aspirant leerling-verpleegkundige in de psychiatrie. Ik wilde graag een verpleegopleiding volgen en kon beginnen op mijn 17e in de psychiatrie. Ik studeerde door om allround verpleegkundige te worden en ben daarna als docent gaan werken in een ziekenhuis. Aan de docentenopleiding heb ik veel gehad, ook in mijn latere vak als manager/directeur. Het leerde mij om in doelen te denken.’
Meer willen weten over en bijdragen aan dakloosheid oplossen
Anita: ‘Mijn echtgenoot kende HVO-Querido al en benoemde dat deze organisatie heel goed bij mij zou passen. Daar heeft hij groot gelijk in gekregen! In september 2006 startte ik als regiomanager COWN (Centrum, Oud-West, Noord). Ik wist niet precies waar we het over hadden als het ging om dakloze mensen en het triggerde mij daar meer over te willen weten. Dat was de voornaamste reden dat ik deze functie koos, maar ook dat ik vanuit mijn werkervaring en betrokkenheid voelde een zinvolle bijdrage te willen en te kunnen leveren.’
‘Het fijne aan werken bij HVO-Querido is, dat er zoveel kennis over de diverse doelgroepen in de organisatie zit. Ik vond het prachtig om die kennis breder binnen de organisatie te verspreiden. Nog altijd stimuleer ik medewerkers zich verder te ontwikkelen. Ik heb ook veel geleerd van de teammanagers, en zij van mij. Dit samenspel was in mijn beleving een deel van de magie om tot grote stappen en goede resultaten te komen,’ vertelt Anita.
‘Ik zie HVO-Querido als kleurrijk, bottom-up, authentiek, professioneel en met een goede dosis lef,’ benoemt Anita. ‘Je leert door te doen, door de ruimte en het vertrouwen dat je krijgt. Voor mij is HVO-Querido een voorbeeldorganisatie: zo kan het ook. Ik hoop dat dit zo blijft.’
Wat maakt leidinggeven leuk voor Anita?
Anita: ‘Het is boeiend om mensen ruimte en kansen te bieden. Ze te inspireren en te steunen. Met elkaar een teamgeest creëren om daadwerkelijk voor cliënten de situatie te verbeteren en iets zinvols te bereiken. Als je de juiste mensen om je heen hebt en de nodige spanning weet op te bouwen, wil iedereen vanzelf.’
‘Ik vind het leuk om mensen uit hun comfortzone te halen en te stimuleren in hetgeen ik denk dat zij kunnen. Ik spreek dat vertrouwen ook uit. Er kan weinig gebeuren, want ik sta achter je,’ benoemt Anita daarnaast. ‘Veel medewerkers blijken meestal veel meer te kunnen dan ze denken. De meeste mensen vinden het een erkenning van hun kunnen wanneer er een beroep op hen wordt gedaan en dat mensen vertrouwen hebben in hun kunnen. Daar hoort een bepaalde verantwoordelijkheid bij. Leidinggeven vraagt naast kennis en deskundigheid, zeker ook om beheersing en bescheidenheid.’
Professionaliseren, groeien, leiden
Anita: ‘Een van de dingen waar ik erg trots op ben, is dat we inmiddels marktleider zijn in de zorgcoördinatie voor slachtoffers van mensenhandel in Noord-Holland. De Aak floreert en de uitbreiding van de gezinsopvang, ambulant, residentieel en crisis, is zo veel professioneler en groter geworden. En nog veel meer! Er is veel gedaan, maar ook nog zo veel te doen. We zullen activistischer moeten worden, samen met cliënten de barricaden op. Bloeien en soms wat snoeien.’
‘Je kunt hier je kont niet keren’
Als je Anita om een leuke anekdote vraagt, antwoordt ze: ‘Ach, er zijn zoveel leuke dingen. Bijvoorbeeld dat ik eens met burgemeester Eberhard van der Laan in een klein peeskamertje op de Wallen stond. Wij zouden een project van sekswerkers in zelfbeheer steunen en hij wilde dat graag tot een succes maken. Om te zien waar we het nu eigenlijk over hadden, gingen we met een paar betrokken sekswerkers naar een pand. Het was er zo klein dat ik iets zei als: je kunt hier je kont niet keren, terwijl dat volgens mij wel de bedoeling is. Toen was het ijs gebroken. Een bijzondere man, Van der Laan, hartelijk, leuk, maar om de donder niet makkelijk.’
Hoe ziet Anita de toekomst?
‘Eerst ga ik even proberen te ervaren wat het is om niet aldoor te werken. Te bezinnen op wat het betekent in de derde levensfase te zijn aangeland. Maar dan ga ik waarschijnlijk weer wat oppakken,’ vertelt Anita. ‘Er zijn enkele vragen vanuit het netwerk waar ik nu even nee tegen zeg. Ik ben lid van de Raad van Toezicht van twee organisaties, ouderenzorg in Haarlem en een expertise centrum voor ADHD/Autisme in het Westland.’
Anita: ‘Mijn vier kinderen, drie schoonkinderen en zeven kleinkinderen kan ik nu regelmatiger opzoeken. We hebben in januari een zomerhuisje aan zee gekocht in Hoek van Holland, daar kwam ik vroeger al. Als het even kan ga ik elke dag de zee in, weer of geen weer. Ik zal altijd een warm gevoel hebben als ik aan HVO-Querido denk en daar vele gezichten bij blijven zien.’
