Verhalen

  1. HVO-Querido
  2. >
  3. Verhalen
  4. >
  5. Vakantie naar Curaçao doet bewoner...

Vakantie naar Curaçao doet bewoner meneer Albertus goed

25 juli, 2006

Nirma Richards werkt al twee jaar als begeleider bij Vrijburg. Een tijdje geleden beleefde zij ruim drie weken een bijzondere vakantie op haar geboorte-eiland Curaçao met mijnheer Albertus .

‘Hier bij Vrijburg ben ik op mijn plaats,’ zegt Nirma. ‘De bewoners zijn een heerlijke doelgroep om mee te werken. Lekker multicultureel en makkelijk in de omgang. Als klein meisje wilde ik altijd verpleegster worden, maar ik kon niet tegen bloed en vond het medische zo klinisch. De zorg is echt iets voor mij. Ik ben wel streng hoor, maar dat weten bewoners.’

Op vakantie met een cliënt

Nirma legt uit: ‘Tijdens je werk praat je natuurlijk veel met bewoners en ik liet me eens vallen dat ik zo’n zin had in mijn vakantie naar de Nederlandse Antillen. Donald Albertus is 52 jaar oud, woont hier al jaren, is vrij ernstig ziek en sprak het verlangen uit zijn oude Curaçao weer eens terug te zien. In het begin werd er een beetje gelachen. Dat kon immers niet. Er was geen geld en hoe zou dat dan moeten werken? Allemaal praktische bezwaren. Maar toen bleek dat meneer dat toch echt graag zou willen, hebben we er werk van gemaakt. Nee heb je, ja kun je krijgen. En met succes, want uiteindelijk is hij met mij heen- en teruggevlogen naar de Caraïben.’

Meneer Albertus op Curaçao

Meneer Albertus op Curaçao

Met methadon door de douane

‘Het was op zich al bijzonder om met medicijnen en methadon voor drie weken door de douane te gaan,’ vertelt Nirma. ‘Daar kregen we een speciaal medisch paspoort voor. Daarnaast had meneer Albertus nog nooit gevlogen. Hij was hier gekomen als zeeman. Sinds 1973 was hij niet meer op het eiland geweest.’

Eenmaal op bestemming aangekomen, waren er genoeg andere bijzonderheden. Nirma: ‘Op Curaçao verbleef meneer Albertus niet in een hotel, maar in de opvang. Ik heb daar jaren in de verslavingszorg gewerkt, dus mijn ervaring en connecties kwamen goed van pas. Ik werkte bij de FMA (Fundashon pa Maneho di Adikshon), een koepel van organisaties voor verslavingszorg en als coördinator van een inloophuis voor straatjunks.’

Nirma Richards

Nirma Richards

Tijdrovend, maar de moeite waard

‘Ik zou niet met iedereen zo’n vakantie aandurven,’ geeft Nirma toe. ‘Meneer Albertus is stabiel, ziet er goed uit en loopt niet direct in zeven sloten tegelijk. Wel moeten we rekening houden met dat er veel drugs is op dit eiland. Nu achteraf kan ik zeggen dat de vakantie me goed is bevallen. Toch ben je er meer tijd aan kwijt dan je denkt. Behalve de mensen van de tijdelijke opvang, wil de familie je natuurlijk uitgebreid spreken. Herstel van het contact met de familie is vaak heel belangrijk. Mensen voelen zich daardoor geaccepteerd. Ook al keer je dan niet als de geslaagde zakenman terug, iedereen verdient een tweede kans.’

‘Curaçao is en blijft een eiland hè, dus iedereen weet het meteen als er iemand terug is,’ vertelt Nirma. ‘Meneer Albertus is omarmd als een verloren zoon. Zijn familie heeft gezien dat het redelijk goed met hem gaat. Vakantie is voor onze bewoners geen vanzelfsprekend iets. Meneer Albertus vond het eiland mooier geworden. Hij is ook nog wezen vissen met een oom en een neef. Het is altijd leuk om mensen te zien opleven.’

Een last van zijn schouders

‘Wat ik bijzonder vond om te zien, was hoe meneer Albertus omging met een schuld bij zijn tante,’ benoemt Nirma. ‘Hij was haar nog honderd gulden schuldig van 33 jaar geleden. Hij heeft van zijn zakgeld gespaard en haar terugbetaald, terwijl dat volgens mij helemaal niet hoefde. Een mooi gebaar.’

Op HVO-Querido werkvakantie

‘Het voelde niet helemaal als een vakantie, omdat ik toch verantwoordelijk blijf voor een ander,’ vertelt Nirma. ‘Gelukkig heeft HVO-Querido me hierin gecompenseerd met wat extra vakantiedagen. Het is behalve leuk ook heel leerzaam. De zorg op Curaçao is anders. Er is meer nadruk op dwang. Er is minder geld, maar net zoveel liefde en inzet. Ik zou pleiten voor meer uitwisseling en samenwerking. Het is altijd goed als bevolkingsgroepen elkaar beter leren begrijpen. Wie weet, de contacten zijn gelegd.’

De toekomst van internationale uitwisselingen

Wist je dat HVO-Querido tegenwoordig veel meer internationale werkbezoeken doet? Hiermee kunnen we de vaardigheden van cliënten vergroten en bijdragen aan de deskundigheid van medewerkers. Zo maken we de zorg samen beter. Lees meer over internationaal leren via het HVO-Querido Expertisecentrum.

Deel dit verhaal:

Nirma Richards

Meer lezen?

Bekijk dan al onze verhalen.