Nooit opgeven, is het motto van Desiree. Ze werkt als vrijwilliger bij De Tour en doet drie dagen per week beschut werk bij Pantar. Dat ze niet zo goed ter been is, is voor haar geen reden om niet vooruit te willen. Met een Canta-auto van de gemeente gaat ze nu zelfstandig naar haar werk.
Desiree Thenu (1959) is sinds twee jaar bezoeker en vrijwilliger bij activiteitencentrum De Tour van HVO-Querido in Amsterdam West. Elke vrijdag helpt ze bij de bingo, in de keuken, achter de kassa of bij andere werkzaamheden. Desiree kwam in 2015 bij HVO-Querido tijdens de winteropvang en ging via het Instroomhuis naar de Opvang Poeldijkstraat. Sinds het voorjaar van 2017 woont ze zelfstandig in Buitenveldert.
Iets om te doen en sociaal te zijn
Tot voor kort kwam ze twee dagen per week bij De Tour, maar daar heeft Desiree nu geen tijd meer voor, want ze heeft nu ook drie dagen per week beschut werk bij Pantar.
‘Eerst zat ik bij het transport, als bijrijder,’ vertelt Desiree. ‘Nu doe ik productiewerk. Dat betekent bijvoorbeeld dingen inpakken of dingen in elkaar zetten. We werken voor verschillende bedrijven en opdrachtgevers. Het is leuk om te doen. Niet dat de lopende band nu zo inspirerend is, maar werk is werk. Het sociale aspect is voor mij belangrijk. Je hebt iets te doen, iets om over te praten en collega’s om mee te praten. Met werk heb je een goede reden om je bed uit te komen.’
Desire en haar Canta
Hoe kijkt Desiree naar de toekomst?
‘Vroeger deed ik de financiële administratie voor verschillende bedrijven,’ aldus Desiree. ‘Ik heb mavo gedaan, aangevuld met diverse boekhoudcursussen. Ik ben heel precies en nogal cijfermatig ingesteld. Ik heb een rekenmachine in mijn hoofd. Ik ben zeer secuur en precies. Toch ben ik ook zelf in een schuldsituatie terechtgekomen, maar dat had een andere reden. In de toekomst zou ik wel iets met kassawerk willen doen, of bij een bouwmarkt willen werken, daar heb ik ook ervaring mee.’
Desiree: ‘Ik hoop dat ik vanuit het beschut werk door kan groeien naar normaal werk met een normale betaling. Ik wil gewoon net als iedereen werken, niet stilstaan. “Nooit opgeven,” dat is mijn motto. Als je een obstakel op je weg vindt, zoek je een andere manier om je doel te bereiken. Een eigen huisje, werk, ik wilde dat gewoon en het is me gelukt. Ik blijf altijd positief, dat is mijn aard, en dat werkt.’
Egoïstisch om andere mensen te helpen
‘Werken als vrijwilliger vind ik heel leuk,’ vertelt Desiree. ‘Misschien is het wel egoïstisch, maar andere mensen helpen geeft mij een goed gevoel. Dat zal altijd in mij blijven zitten, dat hoort bij mij. Ook als ik betaald werk ga doen, blijf ik vrijdagen vrijwilliger. Het leven gaat niet alleen om geld namelijk. Iets doen voor anderen vind ik heel belangrijk.’
Vrijheid
Pamela Pigot (1981), trajectbegeleider bij De Tour, vertelt: ‘Omdat Desiree niet zo goed ter been is, komt ze met RMC naar de dagbesteding. Dat is een soort taxidienst, maar die mag je niet gebruiken voor woon-werkverkeer. Daarom hebben we bij de gemeente een Canta-auto aangevraagd en gekregen.’
‘Nu ben ik echt weer mobiel,’ vertelt Desiree trots. ‘Bij een Canta van de gemeente krijg je een introductielesje, maar ik heb mijn rijbewijs al. Ik ben zelfs taxichauffeur geweest vroeger, dus na tien seconden zei de instructeur: O, jij kunt het al!’
Desiree: ‘Het ding maakt best wel veel lawaai, daar moet je een beetje aan wennen, maar verder vind ik het heerlijk. Ik scheur de hele stad door. Ik ben er zelfs al het Vondelpark mee in geweest. Het geeft me een enorm gevoel van vrijheid. Ik kan nu weer gaan en staan waar ik wil.’
