Verhalen

  1. HVO-Querido
  2. >
  3. Verhalen
  4. >
  5. Bewoner Joost kan zelfstandig wonen...

Bewoner Joost kan zelfstandig wonen met begeleiding ‘best aan’

18 juli, 2011

​Joost woont al acht jaar in het Judith van Swethuis. De laatste tijd woont hij in een aanleunwoning daar vlakbij. Daarvoor zat hij in de Vlaamse Passage en in Santpoort. Joost tekent vanaf zijn zevende jaar.

Hoe is Joost bij HVO-Querido terechtgekomen?

Joost is opgegroeid in Amstelveen en kwam op 16-jarige leeftijd in Santpoort. ‘Daar zag ik op de mavo. Allemaal heel streng, het ging helemaal niet goed,’ vertelt Joost. ‘Nu woon ik heel prettig. Zo wonen is goed voor mij.’

‘Ik woon nu in een appartementje meer op mezelf,’ vertelt Joost. ‘Het is naar mijn eigen smaak ingericht. Mijn woonbegeleider komt af en toe kijken. Ik ben er blij mee. Zelfstandig in een gewone straat in een hele fijne buurt. En als ik ergens mee zit, kan ik hier heen gaan. Ik kan het best wel aan.’

Joost de Mare, een drukke bewoner van het Judith van Swethuis

Joost de Mare, een bewoner van het Judith van Swethuis

Er valt altijd wat te beleven bij het Judith van Swethuis

Ondanks dat Joost niet meer in het Judith van Swethuis zelf woont, komt er hij nog vaak. Hij vertelt: ‘Het is gezellig om samen te eten. Ik kom ook voor de disco, de feestjes en andere dingen met muziek. Daar ben ik dol op. Zelf speel ik mondharmonica en drums als begeleider van het zangkoor. Ik speel ook toneel en krijg acteerles van regisseur Elias.

Hoe vult Joost zijn dagen verder? ‘Boeken lezen gaat voor mij lastig samen met medicijnen slikken,’ legt hij uit. ‘Ook ben ik mandenvlechter geweest in Santpoort. Dat heette toen arbeidstherapie. En ik zit in drie kookgroepen. Daar help ik met tafeldekken, afwassen en boodschappen doen. Koken kan ik niet. Ik zwem bij het De Mirandabad en we gaan vaak met een groepje sporten. En natuurlijk gewoon een beetje gezellig met elkaar babbelen.’

‘Ik ben eigenlijk best druk,’ zegt Joost. ‘Maar dat is fijn hoor, je moet bezig zijn. Een beetje structuur en contact is goed. Als je dat mist, verlies je ook het contact met jezelf. Als ik op een dag gewoon ergens van genoten heb, geeft dat een positief gevoel, dan slaap ik ook beter.’

Daarnaast tekent hij natuurlijk veel. ‘Ik heb geen les, ik teken vrij. Je kunt in het Judith van Swethuis wel les krijgen als je wilt. Ik teken zowel hier als thuis, thuis vaak met pen.’

Tekening van Joost de Mare

Tekening van Joost de Mare

Joost is opgegroeid met schilderen, musea en tentoonstellingen

‘Ik heb altijd getekend, vanaf dat ik 7 jaar oud was,’ vertelt Joost. ‘Mijn moeder kan heel goed schilderen en dat deed ze vroeger ook veel, vooral aquarel. Wij gingen vaak naar musea en tentoonstellingen. Mijn moeder komt regelmatig op bezoek. In schilderen ben ik zelf niet heel goed, maar ik vind het nog altijd boeiend om met kleuren om te gaan. Ik gebruik altijd kleurpotloden, soms ook een blauwe pen. Olieverf heb ik wel eens geprobeerd, maar dat was geen succes. Ik heb één keer een mooi schilderij gemaakt, maar dat is met een verhuizing kwijtgeraakt.’

‘Niet zo lang geleden ben in nog in het Cobramuseum in Amstelveen geweest,’ voegt Joost toe. ‘En als we een uitstapje maken en we zien ergens een bordje expositie staan, dan gaan we er ook vaak even heen. Ik ben dol op Jan Steen, Anton Pieck en op Van Gogh natuurlijk, Rembrandt, Mondriaan en nog veel meer. Als ik moet kiezen voor het Rijks of het Stedelijk museum, kies ik het eerste.’

Tekening van Joost de Mare

Tekening van Joost de Mare

Waar haalt Joost zijn inspiratie vandaan?

Joost: ‘Ik teken uit mijn hoofd. Ik begin gewoon. Het is niet zo dat ik van tevoren een heel idee heb. Ik begin gewoon en dan maak ik er wat bij. Gezichten zijn favoriet, vooral kindergezichtjes zijn een onderwerp dat in veel van mijn tekeningen terugkeert. Ik houd van kleurig.’

‘In Santpoort heb ik ook getekend,’ voegt Joost toe. ‘Die tekeningen waren heel donker en duister. Niet over de dood of zo, maar wel heel raar, heel anders. Ik zie tekenen niet als iets therapeutisch. Ik ben gewoon leuk en lekker bezig.’

Tekening van Joost de Mare

Tekening van Joost de Mare

Benieuwd wat voor kunstzinnige HVO-Querido cliënten er nog meer zijn?

Lees meer in andere cliëntverhalen. Tussen onze bewoners zitten namelijk veel meer kunstzinnige types. Schilders, dichters, noem het maar op. Kevin heeft een passie voor ICT en is vrijwilliger bij het HVO-Querido Digicafé. Sini’s hobby is koken. Charlotte tekent en schildert. Daniël sport graag, wielrennen bijvoorbeeld, en Ruud schrijft graag: proza, soms poëzie en soms een lied. Bewoner Theo heeft helemaal een bijzondere hobby: klokken sparen, wel 200 stuks!

Deel dit verhaal:

Meer lezen?

Bekijk dan al onze verhalen.