Menno is de eerste bewoner van Spaarnevleugels. Hij woont momenteel in Hoofddorp vanwege de liefde. Hij is er pas een ruime week, maar tot nu toe bevalt het hem goed.

‘Ik kom uit het Noorden, uit Drenthe,’ vertelt Menno (1965) in een van de gezamenlijke huiskamers van Spaarnevleugels. ‘Daar woonde ik in net zo’n soort instelling als dit. Maar mijn vriendin komt uit deze buurt. Ik heb haar ontmoet op de markt in Beverwijk en ik wilde graag dichterbij zijn. Voor haar ben ik hierheen gekomen. Zij kan hier makkelijk op bezoek komen en ik kan vanaf hier ook makkelijk naar haar toe. Dat was vanuit Drenthe wel anders.’

‘Het is een beetje wennen natuurlijk,’ gaat Menno verder. ‘Het is wel een mooie plek. Ik heb een kleine kamer, maar wel knus. Mijn vriendin mag ook blijven slapen, dat moet je wel even melden bij de begeleiding, maar dat is logisch.’

Bewoner Menno

Hoe is het voor Menno om bij HVO-Querido te wonen?

Omdat de locatie gloednieuw is, zijn er ‘nog wel eens wat dingetjes’. Menno legt uit: ‘Iets in de keuken deed het niet, maar dat hebben de mensen van de begeleiding meteen gemaakt. Dat is gewoon super en vind heel netjes. Ik heb het goed naar mijn zin, de eerste week. Een half jaartje denk ik dat ik hier blijf en dan ga ik samen met mijn vriendin wonen. Samen een toekomst opbouwen, ik ben benieuwd.’

Hoe vult Menno zijn dagen?

Voorheen heeft Menno ‘de LTS gedaan, in de landbouw en in de metaal gewerkt’. Nu tijdens coronatijd is het natuurlijk lastig, maar: ‘Ik ga proberen om hier in de buurt vrijwilligerswerk te doen, een beetje klussen ofzo. Werk ga ik ook proberen te vinden.’

Menno vult aan: ‘In mijn vrije tijd kijk ik graag naar voetbal op tv. Ik ben een voetbalfreak. Mijn team is Ajax, al sinds mijn vijfde jaar ben ik een echte Ajacied. Ik sleutel ook graag aan auto’s.’

Zelfstandig

‘Als bewoner doe je hier veel zelf,’ benoemt Menno. ‘Zelf boodschappen doen, zelf koken, alles doe ik zelfstandig. Maar je krijgt ook veel hulp van het personeel, heel goed, heel correct.’

‘Mijn begeleider is een aardige vrouw,’ gaat Menno verder. ‘Soms ben ik een beetje vergeetachtig, de begeleiding herinnert me dan aan afspraken. En als ik ergens mee zit dan vraag ik hoe ik dat het beste kan doen en dan weten ze altijd een oplossing. Het personeel denkt met je mee, super vind ik dat. Hulp vragen, daar heb ik geen moeite mee. Daar zijn ze toch voor?’

‘Ik hoop, nee, ik weet zeker dat ik hier slaag. Het komt goed. Kom over een jaartje nog maar eens terug, dan woon ik op mijn eigen,’ sluit Menno af.