Met begeleiding van HVO-Querido woont Ahmad al acht jaar op zichzelf in een huisje in de Jordaan. Soms voelt hij zich eenzaam, maar dat gaat hij te lijf met een druk programma. Van werken bij een zorgboerderij tot sporten, koken en contact onderhouden met zijn familie en vrienden.
Ahmad (1962) is geboren in Teheran in Iran. Vijfendertig jaar geleden kwam hij naar Nederland met zijn vrouw, van wie hij inmiddels alweer lang is gescheiden. Ahmad heeft twee kinderen en zelfs kleinkinderen, waar hij regelmatig contact mee heeft. ‘Ik ben opa,’ vertelt hij trots. ‘Mijn dochter is nu zwanger van haar tweede kind.’
Kindertijd in Iran
‘Ik wilde als kind vroeger graag tekenaar worden,’ aldus Ahmad. ‘Dat leek me een mooi beroep. Ik heb goede herinneringen aan mijn kindertijd in Iran. Alle kinderen speelden en voetbalden samen buiten, er was geen computer, geen telefoon, mensen waren samen. Dat was heel leuk.’
Liefde voor auto’s
Ahmad is in Iran opgeleid tot automonteur en werkte daar in een garage. ‘Dat was niet voor een bepaald merk, wij repareerden alle auto’s. Zolang het maar mechanisch was.’
Hij heeft er een praktische en bescheiden kijk op auto’s aan overgehouden. Ook als geld geen issue was, zou hij nooit een Porsche of een Jaguar kopen, de Volkswagen Golf is zijn favoriete auto. Hij heeft vroeger zelf Opels en Volkswagens gereden. ‘Een Golf is gewoon een hele goede auto, bij veel andere gaat het alleen maar om het merk, om te laten zien hoeveel geld jij uitgeeft. En die gebruiken ook nog eens heel veel benzine.’
Ziek
In Nederland werkte Ahmad vroeger bijvoorbeeld op Schiphol als schoonmaker van vliegtuigen. Dat zit en nu niet meer in.
‘Ik ben ziek en helaas veel met medische dingen bezig,’ legt Ahmad uit. ‘Bloedkanker (leukemie) en ik ben heel achterdochtig. Schizofrenie heet dat. Elke week moet ik voor controle naar het ziekenhuis, soms vaker. De dokter zegt dat het de rest van mijn leven zo door zal gaan. Ik heb ook artrose en psoriasis, een huidziekte. Daar heb ik medicijnen en een speciale crème voor.’
Boerderij
Toch werkt Ahmad drie dagen per week bij een boerderij. ‘Dat is fijn werk, lekker buiten en geen stress. Ik doe dat al een tijd en ik ken er veel mensen. We eten daar samen. Gewoon werken kan ik niet, maar wel bij de boerderij. We worden gehaald en gebracht in een Mercedes Benz.’
En de rest van de week? Ahmad zit namelijk niet stil. ‘Ook ga ik soms sporten via HVO-Querido. Yoga en boksen doe ik daar. ’s Avonds kijk ik naar Iraanse films of ik zit op internet. In het weekend ben ik vrij. Dan ben ik thuis en heb ik contact met mijn broer in Teheran of videobel ik met mijn zuster in Den Haag.’
Jordaan
Ahmad vertelt: ‘Ik woon nu 8 jaar hier. Hiervoor woonde ik ook bij HVO-Querido, bij de Varikstraat in Zuidoost. Toen ik hoorde dat ik een eigen huis zou krijgen, geloofde ik het niet. Maar het was waar. Ik heb al heel wat begeleiders gehad, allemaal hele lieve mensen. Je kunt ze altijd bellen. Als ik hulp nodig heb, dan helpen ze me.’
‘Ik woon hier leuk,’ benoemt Ahmad. ‘Het is een rustige buurt met goede buren en aardige mensen die respect voor elkaar hebben. Op mezelf wonen gaat goed. Ik heb het diploma van kok. Ik maak altijd goed warm eten voor mezelf. Boodschappen doen, schoonmaken, wassen, ik doe alles zelf.’
Al 8 jaar clean
Het is ook 8 jaar geleden dat Ahmad is gestopt met drugs. ‘Ik was er klaar mee. Ik wilde die troep niet meer en ik wilde die mensen die gebruiken, die troepmensen, ook niet meer. Het was gewoon klaar. Ik heb nu een normaal leven. Volgend jaar stop ik ook met roken.’
Een rustig leven
‘Ik maak geen problemen en heb respect voor iedereen. Als mensen mij niet meteen begrijpen, zeg ik het gewoon nog een keer. Ik blijf altijd rustig en wil met niemand ruzie,’ vertelt Ahmad. ‘Ik ben moslim en geloof in God, maar ik ben bijvoorbeeld goed bevriend met iemand die christen is. Geen probleem. God bestaat, dat is voor ons genoeg.’
Bezig blijven als middel tegen eenzaamheid
Ahmad: ‘Ik voel me wel eens eenzaam, maar de begeleiders helpen mij goed. Ze kunnen er niet altijd zijn, maar je moet het ook zelf doen. Zo gaat dat in het leven. Als je er zelf niet uitkomt, dan kun je om hulp vragen. Ik vind dat niet moeilijk. Leven is moeilijk, maar je moet het doen. Soms moet je vechten om te winnen.’
‘Bezig zijn met je werk is goed tegen eenzaamheid,’ tipt Ahmad. ‘Werken leidt af, dat is goed. Niet teveel nadenken. Ik probeer te zorgen dat ik geen tijd heb om eenzaam te zijn.’
