Speciaal voor Coming Out-dag (11 oktober) interviewen we collega Shawney. Ze heeft op haar vijftiende namelijk al een boek over dit onderwerp geschreven: Sam Hopeloos. Het is een autobiografische roman over vriendschap, liefde, familiebanden en de weg op zoek naar jezelf. Shawney is namelijk een vrouw die op vrouwen valt en dan ontkom je er niet aan dat je regelmatig ‘coming out‘-gesprekken moet voeren.
Shawney is geboren in Hoorn en verhuist op haar vijfde naar Amsterdam. Ze wil aanvankelijk op de bühne staan en gaat daarom naar de theaterschool. Het blijkt echter best ingewikkeld om op die manier je brood te verdienen en het is een harde wereld, waarin veel mensen vechten om een beperkt aantal rollen. Daarom besluit ze om over te stappen naar een studie die voorbereidt op een beroep waarin juist compassie met mensen de toon aangeeft, maatschappelijke zorg. Inmiddels werkt ze al bijna twee jaar 32 uur per week bij onze afdeling De Vaart als ondersteunend begeleider.
Steeds opnieuw
‘Het is heel goed dat er aandacht is voor Coming Out-dag,’ vertelt Shawney. Ze valt zelf op vrouwen en daar maakt ze geen geheim van. ‘Het is niet zo dat je van het ene op het andere moment klaar bent met uit de kast komen. Na ‘de grote coming out’, waarbij je het voor het eerst aan je familie en goede vrienden vertelt, voer je dat gesprek daarna telkens weer. Als je nieuwe mensen ontmoet, op je werk, bij je sportclub, overal, het houdt nooit op. Daarom streef ik naar een wereld waarin coming out niet meer nodig is.’
Hoe doet Shawney dat? ‘Een tijdje heb ik voorlichting gegeven op basisscholen. Het is belangrijk om kinderen al vroeg bewust te maken van alle verschillen die er zijn. In groep 7/8 zijn ze deels nog onbevangen, dan kan de impact groot zijn.’
Shawney bij De Vaart
Niet geaccepteerd
‘Soms ontmoet ik mensen die er anders instaan. Mensen vinden iets anders soms moeilijk,’ legt Shawney uit. ‘Iets wat je niet weet en niet kent kan eng zijn. Tegen de regenbooggemeenschap zijn, veroordelen, lijkt dan een makkelijke reactie. Ik heb dat al vaak meegemaakt, dus ik ben een beetje gehard. Schelden doet me minder,’ benoemt ze helaas.
Zelfs in het diverse Amsterdam in de huidige tijd komt dat nog steeds voor. ‘Mijn vriendin komt uit een dorpje bij Zwolle en daar ben je als lesbienne nog de talk of the town. Daar is het nóg erger. Geloof speelt daar een grote rol in. Hier is dat de islam, in de provincie het christelijke geloof. Ik snap niet waar die intolerantie vandaan komt.’
Hoe was Shawney’s eigen coming out?
Shawney: ‘Mijn eigen coming out was helemaal niet moeilijk. Ik had een tante die lesbisch was. Mijn hele omgeving ging er met liefde en begrip mee om. Niemand maakte er een punt van. En toch voel je een intern conflict als je eenmaal doorhebt dat je anders ben dan anderen. Hoe ruimhartig iedereen ook is, je moet zelf toch een drempel over.’
‘Daarom heb ik het boek geschreven, de ultieme manier om iets aan de buitenwereld te vertellen,’ gaat Shawney verder. ‘Het begon als een dagboek over mezelf. Dat heb ik aan een goede vriendin laten lezen, waarmee ik haar dus vertelde dat ik op vrouwen val. In het dagboek was ik bijvoorbeeld tot over mijn oren verliefd op mijn juf Nederlands. Die vriendin maakte er ook geen punt van, maar zei wel: wat schrijf je leuk. Toen heb ik mezelf een naam gegeven, karakters uitgediept en heb ik het geheel omgewerkt tot een roman. Ik was vijftien toen ik het boek schreef, zeventien toen het uitkwam.’
Shawney: ‘Ik heb er veel reacties op mijn boek gehad van mensen in dezelfde situatie. Ze beseffen dat ze niet alleen staan. Of dat ze het na het lezen van mijn boek ook durfden te vertellen. Ik vind het fijn om daar aan te kunnen bijdragen.’
Schrijven en dromen
‘Schrijven deed ik al en dat doe ik nog steeds graag,’ vertelt Shawney. ‘Het is mijn droom om ooit een villa in Toscane te hebben, deels zorgboerderij, waar ik mijn bestsellers schrijf. Boeken moeten wel verkopen, anders wordt het niks met die villa. Ik ben een fan van schrijvers als Paulo Coelho en M.J. Arlidge. Ik houd van allerlei genres. Toen ik als puber Sam Hopeloos schreef was ik vooral beïnvloed door Francine Oomen, Cary Slee en Virginia Andrews.’
‘Nog steeds is wat ik schrijf vaak gebaseerd op wat ik zelf meemaak,’ gaat Shawney verder. ‘Maar de stof is wel zo gedramatiseerd en geromantiseerd dat het lekker wegleest. Overdrijven is tenslotte mijn vak.
In mijn werk bij De Vaart kan ik trouwens ook aardig wat van mijn creativiteit kwijt. Ik durf verder te kijken dan de gestelde kaders als de situatie daar om vraagt.’
Een begin
Shawney: ‘Bij HVO-Querido komt er meer aandacht voor diversiteit. Vorig jaar was er een projectgroep diversiteit, waar ik ook in zat. We hebben nu als organisatie het Roze loper-certificaat. Er kan altijd meer worden gedaan, maar het is een begin. Er is best wel wat diversiteit onder collega’s en omdat je nu eenmaal altijd een stukje van jezelf meeneemt als professional draagt dat bij aan de acceptatie.’
‘Wij hebben veelal kwetsbare mensen onder onze hoede,’ zegt Shawney. ‘Bij een deel van onze doelgroep is de regenbooggemeenschap nog een taboe. Als je op straat in de overlevingsstand staat, dan wil je niet extra kwetsbaar zijn. Jezelf accepteren is een essentieel deel van je ontwikkeling. Maar daar moet wel ruimte voor zijn.’
Inmiddels doen we bij HVO-Querido veel meer voor de regenbooggemeenschap. Lees verder op onze Regenboog-pagina.
Tip voor jouw coming out
Shawney benoemt: ‘Hoe moeilijk het ook is om uit de kast te komen, jij bent de enige die de rest van je leven jezelf zult zijn. Dus ga je niet anders gedragen voor anderen. Als je het pittig vindt in je eentje, neem dan iemand in vertrouwen. Je hoeft het niet alleen te doen. Er is altijd hulp.’ Ben je bijvoorbeeld al bekend met ons Transhuis voor de regenbooggemeenschap?
Boek
Bestel hier het boek Sam Hopeloos.
Verder kijken
Shawney was in 2016 ter gelegenheid van coming out-dag te gast in de talkshow RTL Live.
