Nieuws

Passantenhotel Boerhaave geopend

Zorgwethouder Hannah Belliot heeft op 17 september 2003 het nieuwe passantenhotel van HVO-Querido aan de Tweede Booerhaavestraat officieel geopend.

Het passantenhotel is geen gewoon hotel. Het is een gesubsidieerde instelling voor de tijdelijke opvang van zestig daklozen. De nadruk ligt meer op dienstverlening dan hulpverlening. Het passantenhotel spreekt dan ook liever van hotelgasten dan van cliënten. Indien noodzakelijk verwijzen medewerkers van HVO-Querido hotelgasten door naar hulp- of zorgverlening. Het passantenhotel is bedoeld voor daklozen die zichzelf goed kunnen redden. Mensen die zich kunnen aanpassen aan de huisregels en genoeg geld hebben om de overnachting vooruit te betalen.

Mooie man

Gasten van de Boerhaave kunnen kiezen uit één- of meerpersoonskamers, wel of geen tv en wel of geen ontbijt, lunch en diner. Niet alleen biedt het passantenhotel een uitbreiding van de capaciteit aan opvangplaatsen in Amsterdam, het komt tevens tegemoet aan een lang gekoesterde wens van daklozen: privacy en de mogelijkheid om te kunnen kiezen.

Wethouder Belliot verrichte de officiële opening met een symbolische handeling. Zij plantte een kersenboompje op de binnenplaats. In haar toespraak feliciteerde zij zichzelf, de gemeente, de stad, HVO-Querido en de Amsterdamse dak- en thuislozen met de aanwinst van zo’n mooie nieuwe voorziening. Zij benadrukte echter dat je er met een mooi gebouw – hoe fraai ontworpen en verzorgd dan ook – niet bent. De wethouder vergeleek dit met een mooie man die niet van je houdt, leuk om naar te kijken, maar je hebt er niets aan. Het gaat volgens Belliot bij het passantenhotel en alle andere opvangvoorzieningen in de stad vooral om de aandacht, toewijding en liefde waarmee medewerkers het gebouw kleur en invulling geven.

Maatregelen

De gemeente Amsterdam en het Zorgkantoor grepen de opening van het passantenhotel aan om een pakket maatregelen te presenteren voor de opvang van dak- en thuislozen met grote gezondheidsproblemen. Het gaat daarbij onder meer om daklozen met schizofrenie, chronisch verslaafden en zwerfjongeren met handicaps.
Volgens Martien Bouwmans van het Zorgkantoor hebben deze mensen specifieke zorg nodig en horen niet in de reguliere maatschappelijke opvang. Een en ander resulteert in een uitbreiding van de bestaande opvangcapaciteit met ruim honderd plaatsen en aanvullende zorg en begeleiding voor nog eens tweehonderd mensen die nu al in een opvangvoorziening verblijven. Tenslotte ontvouwde de wethouder plannen om verslaafden die overlast veroorzaken strenger aan te pakken, waarbij gedwongen opname niet wordt uitgesloten.

Reacties ( 1 )

  • Tio says:

    Mijn ervaring met mensen die in de opvang werken en voor daklozen is dat het rauwe mensen zijn die mensen die in die situatie zitten koeioneren. Als je werkelijk in nood zit gaan ze aan je voorbij en als je met huiselijk geweld zit of in een noodsituatie zit waar je geen kant op kan met diegene dan moet je er maar uit zien te redden. Ze denken dat het nog wel wat meevalt terwijl je op je tandvlees koopt. Het moet heel erg zijn willen ze je helpen. Sommige mensen verblijven heel lang op straat als dakloze verslaafde en die helpen ze wel om een woning te krijgen maar dan zijn ze nog niet van hun verslaving af. Mensen die daar werken zijn meer een soort heks omdat het kwetsbare mensen zijn. .

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *