Bij het team begeleid en beschermd wonen in Diemen werken 14 mensen. Samen bieden zij zorg en begeleiding aan ruim vijftig cliënten, zowel in het begeleid als in het beschermd wonen. Hoe gaat dat er aan toe? Een gesprek met drie medewerkers van BW Diemen: Chantal Schrama, Geertje Koekkoek en Rob van Essen.
Wat is er bijzonder aan werken bij BW Diemen?
‘Voor mij is het leuk werk, omdat we een heel goed en collegiaal team hebben met veel humor,’ vertelt Chantal. ‘Daarbij werken we voor een boeiende en gevarieerde groep cliënten. Van jong tot oud, mannen en vrouwen met al even gevarieerde achtergronden, wensen en mogelijkheden.’
Geertje vertelt: ‘Je woont en werkt hier in een groene, rustige omgeving. Dat is voor sommige mensen heel prettig. Daarnaast is Diemen een dorp met de voordelen van het stadsleven (bioscoop, concerten, musea etc.) onder handbereik. Tram 9 stopt gewoon voor de deur.’
‘We zitten hier een beetje in een uithoek, in de luwte,’ voegt Rob toe. ‘Dat zeg ik niet om te klagen dat we er niet bij horen, of dat we worden overgeslagen bij allerlei stichtingsbrede activiteiten. Die luwte ervaar ik als iets positiefs. Zo kun je gewoon goed, rustig en zelfstandig je werk doen. Dat wil zeggen, onze cliënten begeleiden op een zo aardig mogelijke manier.’
Rob van Essen, Geertje Koekkoek en Chantal Schrama, medewerkers van BW Diemen
Hoe is het werken als persoonlijk begeleider ingedeeld?
Chantal: ‘Iedereen is mentor (persoonlijk begeleider) van zo’n acht à negen cliënten. Dat is een mooie caseload, goed te doen. We werken in twee diensten, de ochtenddienst van 09:00 tot 17:00 uur en de avonddienst van 14:00 tot 22:00 uur. Elke werkdag hebben we om 14:00 uur overdracht. In het weekend werken we van 12:00 tot 20:00 uur.’
‘Twee keer per dag – dus tijdens elke dienst – maak je een ronde langs de beschermende woonvormen,’ gaat Chantal verder. ‘De cliënten die begeleid wonen, bezoek je op afspraak. Gemiddeld genomen is dat een keer per week. Zo’n bezoek duurt ongeveer een uur, afhankelijk van de vragen van de cliënt.’
Geertje vult aan: ‘Een vast onderdeel tijdens die gesprekken is meestal de administratie. Maken mensen hun post open? Betalen ze hun rekeningen? Verder heeft iedereen zo zijn of haar eigen uitgangspunten. In elk individueel hulpverleningsplan staat dat beschreven.’
Wat is er moeilijk aan persoonlijk begeleider zijn?
‘Het is lastig als het tijdelijk wat slechter gaan met mensen,’ vertelt Rob. ‘Zoiets heeft ook vaak z’n weerslag op de groep. Je wilt als professional je werk zo goed mogelijk doen. Daar hoort bijvoorbeeld ook voldoende bezetting bij. Dat is sinds kort gelukkig weer op orde. We hebben nu ook assistent woonbegeleiders in dienst. Daardoor is er nu ook tijd om af en toe eens wat gewone, leuke dingen te doen met cliënten. Verder is de hoeveelheid administratieve taken vervelend.’
Wat doen cliënten zoal?
‘Sommige cliënten werken bij een sociale werkplaats of gaan naar activiteiten in een buurthuis om de hoek. Anderen kijken een beetje tv. Het ligt volledig aan het individu hoe ze hun dag invullen,’ legt Geertje uit. ‘De een kookt goed en gezond voor zichzelf, terwijl de ander op culinair gebied niet verder komt dan de snackbar. Je moet proberen het wel aan te bieden. Mensen herhaaldelijk op de mogelijkheden wijzen. Maar je kunt ze niet dwingen.’
Wat is de charme van persoonlijk begeleider zijn?
Chantal: ‘Je probeert mensen in hun waarde te laten en hun (on)mogelijkheden te respecteren. Je tast telkens af in hoeverre je de cliënt kunt sturen en zoekt daarvoor naar de juiste ingang. Dat blijft boeiend en voor voldoende uitdaging zorgen.’
Rob: ‘Het aardige van de chronische psychiatrie is dat je een lange relatie met cliënten opbouwt. Een van onze bewoners zit hier al twaalf jaar. Dan weet je inmiddels wel een beetje wat je aan elkaar hebt.’
Geertje: ‘Ook bij ons stromen cliënten door. Van beschermd naar begeleid wonen en van begeleid naar zelfstandig wonen. Dat is mooi, maar geen doel op zichzelf.’
Chantal: ‘We gaan uitbreiden binnenkort, er komen negen beden bij. Dat is goed, want de wachtlijst groeit.’
Rob: ‘Zoals elk jaar gaan we met een ploegje bewoners met vakantie. Naar Spanje deze keer. Dat is fantastisch, want je ziet cliënten opleven.’
Wil jij ook persoonlijk begeleider worden?
Om persoonlijk begeleider te kunnen worden, heb bij bijvoorbeeld nodig:
- Zelfstandigheid en zelfreflectie
- Je neemt initiatief en handelt proactief, ook in crisissituaties
- Goed kunnen samenwerken
- Blij worden van kleine stappen die cliënten zetten
- Enthousiasme en humor
- Een HBO werk- en denkniveau
Daarnaast zijn bepaalde opleidingen en certificeringen belangrijk om te halen. Deze verschillen per specifieke functie als persoonlijk begeleider. Heb je deze nog niet, maar wil je wel heel graag aan de slag in deze functie? Ook zij-instromers zijn van harte welkom. Bekijk de vacatures en neem vooral contact op met onze recruiters.
