‘Ik was een van de eersten die een woning kreeg via Housing First,’ vertelt André Kelders (1962), ‘en bijna tien jaar later woon ik hier nog steeds. Hier vlakbij ben ik opgegroeid, in de Griseldestraat. Mijn vader was jarenlang voorzitter van de speeltuin in Westerpark. Dus ik kende Bos en Lommer al en ook veel mensen hier in de buurt. Ik ben bijvoorbeeld scheidsrechter geweest. Dus als ik naar DWS ga, is het: hé, scheids, kom je weer eens kijken? Zo hoef ik nooit te betalen.’
Een kusje op het hart kost niets
‘Misschien moesten de buren in het begin een beetje aan mij wennen. Maar het gaat hartstikke goed. Weet je hoe dat komt?’ vertelt André. ‘Het is heel simpel, gewoon praten. Je mond open doen als je iemand tegenkomt op straat. Goeiemorgen, goeiemiddag. Hoe gaat het met jou? Ik praat met iedereen. Een kusje op het hart kost helemaal niks. En iedereen vindt dat prettig.’
Alleen maar lieve mensen
André: ‘In elke buurt zit wel een aso, maar hier wonen allemaal lieve mensen. Ik voel me sowieso gelijk aan iedereen. Niemand is minder of beter dan een ander. In de marine heb je rangen, hier niet.’
Over lieve mensen gesproken, André is ontzettend tevreden met zijn begeleider. ‘Ik heb echt geluk gehad met Karin. De beste begeleider allertijden. Een topper. Ik kan alles tegen haar zeggen. Alleen onfatsoenlijke dingen zeg ik niet. Omgekeerd zegt zij ook alles tegen mij.’
‘Samen zijn wij een fantastisch team. Zij heel rustig, ik superdruk,’ legt André uit. ‘Ik weet dat het haar werk is, maar zo voelt het voor mij niet. Het voelt als familie. Heel dichtbij en vertrouwd. Van haar heb ik leren relativeren. Misschien heeft ze van mij ook wel iets geleerd. Doorzetten, niet opgeven. Misschien. Maar dat moet je aan haar vragen. Ik ga mezelf niet lopen prijzen. Ik ben geen haantje en ik ben geen pauw.’
Geen probleem met alcohol
André: ‘Ik heb geen alcoholprobleem. Welke alcohol je me ook voor zet, ik drink het zonder problemen op, haha. Misschien komt het door mijn moeder. Zij is geboren in Cork in Ierland en de Ieren zijn grote drinkers. Maar ik weet het niet zeker.’
Naast een voorliefde voor alcohol, deelt André nog meer met zijn familie: ‘Wij hebben een mooie traditie in de familie. Als er ijs ligt, schaatsen we recreatief naar Haarlem en om het hardst terug. Dat wedstrijdje wil je niet verliezen, want wie het laatst aankomt betaalt de barrekening. En we kunnen allemaal behoorlijk zuipen.’
Meer van André
‘Ken je die film Dropouts? Daar heb ik in gespeeld,’ sluit André af.

