Vanwege dierendag vertellen Behrad en Maaike wat hun huisdier voor ze betekent. Behrad Khoshnoodi (1966) werd geboren in Teheran en woont sinds 1990 in Nederland. In 2006 raakte hij dakloos en belandde op straat. Nu woont Behrad zelfstandig met twee katten, via een hulptraject van HVO-Querido. Maaike de Vries (1961) komt van oorsprong uit het Noord-Hollandse Andijk en woont sinds 1983 in Amsterdam. Zij is al jaren een trouwe bezoeker van de HVO-Querido activiteitencentra en lid van de cliëntenraad. Maaike heeft net een jaar een hondje.
Behrads katten zorgen voor gezelligheid
‘De katten zijn eigenlijk van mijn dochter,’ legt Behrad uit. ‘Toen ze Floyd en Mickey net had, bleek dat er in haar studentenhuis helemaal geen katten mochten wonen. Nu logeren ze al jaren met mij. Ik denk niet dat ze ooit nog teruggaan en dat wil ik ook niet. Ik ben zelf opgegroeid met katten en haal er veel positieve energie uit. Floyd is heel sociaal en wil altijd graag geaaid worden. Mickey houdt alleen van mij en verstopt zich voor bezoek.’
‘Ik ben heel blij met mijn katten,’ vertelt Behrad. ‘Zij zorgen voor gezelligheid. Ik woon alleen, ik ben vrijgezel, maar als ik thuiskom is er altijd iemand. Zij staan altijd bij de deur om mij te ontvangen. Het is leuk om liefde te geven en ook om het te krijgen.’
Behrad en Floyd
Behrads huisdieren zijn het waard
‘Natuurlijk kosten katten geld, zoals voor eten en de dierenarts,’ benoemt Behrad. ‘Ik heb ze bijvoorbeeld laten chippen en castreren. Dat hoort erbij en heb ik er graag voor over. Het is niks vergeleken bij de liefde en geborgenheid die zij mij geven. Zonder katten zou mijn leven saaier en een stukje eenzamer zijn. Wat mij betreft is het dus elke dag dierendag. Floyd en Mickey krijgen heel vaak iets extra’s van mij, zoals blikjes van een goed merk of vis. Voor mezelf koop ik ook wel eens een stuk appeltaart, gewoon omdat het lekker is. Waarom zou ik dat voor mijn katten dan niet doen?’
Maaike en Bibi
Maaike heeft heel bewust voor een huisdier gekozen
‘Ik heb goed nagedacht over of ik nog een hond wilde hebben,’ vertelt Maaike. Bibi is namelijk de derde keer dat Maaike een hond neemt. ‘Een huisdier is namelijk niet voor eventjes. Het is een verantwoordelijkheid waar je tien jaar aan vastzit. Gelukkig wist ik dus al waar ik aan begon. Hiervoor had ik ook al keeshonden.’
Een huisdier geeft je onvoorwaardelijke liefde
‘Het leuke van een hond is de onvoorwaardelijke liefde die je krijgt,’ legt Maaike uit. ‘Alles is goed. Bibi is overal enthousiast over. Als ik maar vijf minuten weg ben geweest, is ze een half uur lang door het dolle van blijdschap omdat ik weer terug ben. En ze is heel leergierig en luistert goed. Met Bibi ben ik nooit alleen.’
‘Het is ook goed voor mij dat ik moet wandelen,’ benoemt Maaike. ‘Bibi vindt het heerlijk om naar buiten te gaan. Vier keer per dag maken we een rondje. En dat duurt lang, want als we op straat lopen wil iedereen haar aaien. Kleine kinderen natuurlijk, maar ook stoere opgeschoten jongens die heel cool op een bankje hangen.’
Elke week verwennerij
‘Een hond kost geld, maar dat heb ik ervoor over,’ legt Maaike uit. ‘Ik spaar in een speciaal potje met het label hond. Dierendag is leuk, maar Bibi krijgt elke week wel een verwennerij. Niet eens per jaar. En ik kam haar elke dag. Zo blijft ze lekker zacht en krijgt ze geen klitten.’
Veel bewoners van HVO-Querido hebben een huisdier
Bewoner Osman heeft bijvoorbeeld twee katten en een parkiet in zijn zelfstandige woning. Bewoner Ruud heeft een kat Poekie in zijn aanleunwoning. Bewoner Barbara heeft een hond en bewoner Metro zorgt voor de Straetenburgh huiskat Noortje. Bewoner Behrad heeft twee katten in zijn zelfstandige woning. Ook bewoner Erik heeft twee katten en in het Judith van Swethuis loopt huiskat Doedel rond. Lees verder over hun ervaringen met huisdieren in hun interviews.
