Koen Schot (1957) woont al zeven jaar in De Aak. ‘Ik wilde gewoon alles proberen, ook drugs,’ vertelt hij. Zo is hij uiteindelijk bij HVO-Querido terechtgekomen. Gelukkig heeft hij het naar zijn zin bij De Aak. Koen vertelt je graag meer over zijn leven en zijn woning.
‘Ik kom uit een ondernemende familie,’ begint Koen. ‘Mijn ouders hadden een manege. Brave mensen, ze dronken niet, ze gebruikten niet. Zelf gebruik ik drugs vanaf dat ik 11 jaar oud was. Niet dat ik zo’n wilde ben, maar ik wilde gewoon alles proberen. Verslaafd zijn, daar groei je in. Met heroïne vallen veel remmingen weg.’
Koen moest wennen aan het nieuwe leven
‘Door langdurig drugsgebruik zijn mijn botten nu heel broos. Ik heb nu gelukkig al 7 jaar niks meer gebroken, maar dat is wel eens anders geweest,’ gaat Koen verder. ‘Op een gegeven moment stond ik voor het luik van de verstrekking en zakte zomaar in elkaar. Mijn been op drie plaatsen gebroken, omdat mijn botten zo broos zijn.’
Koen: ‘Ik heb een elektrische fiets met drie wielen, zodat ik niet kan omvallen. Dat helpt en het went wel.’
Koen Schot, bewoner van De Aak, in zijn kamer. Foto: Jildiz Kaptein
Hoe is het om in De Aak te wonen?
‘Alles is hier mooi, licht en ruim,’ vertelt Koen. ‘Het is ook leuk dat de begeleiding in huis woont. Dat geeft een beetje reuring. Het lijkt ook wat drukker dan vroeger.’
‘Ik heb geen haast om hier weg te gaan,’ voegt Koen toe. ‘Een zelfstandige woning wordt voor mij heel ingewikkeld. Een keer struikelen en ik lig in het ziekenhuis. Ik woon hier naar mijn zin en ik ben tevreden over de begeleiding. Ik heb niks te klagen. Ik blijf hier zeker nog wel 10 jaar.’
Koen: ‘Ik zou mijn leven niet anders gedaan willen hebben. Gek genoeg, heb ik altijd al gedacht dat ik zou gaan zwerven.’
Hoe vult Koen zijn dagen?
‘Een paar dagen per week schilder ik bij atelier Kunstkop,’ vertelt Koen. ‘Ook vaar ik met mijn kano door Amsterdam en omstreken. Verder ben ik nogal een gamer, ik houd wel van knallen. Dat speel ik vooral online. Het is leuk om op zo’n manier met mensen over de hele wereld contact te hebben.’
