Nieuws

Van zorgen voor, naar zorgen dat

Natasia Adams werkt als persoonlijk begeleider bij het nieuwe ambulante team Marnixkade van HVO-Querido. Samen met negen collega’s begeleidt ze cliënten die een woning krijgen toegewezen in het kader van het Programma Hervorming MO/BW. 

Lees ook het verhaal van de cliëntNatasia Adams (1978) werd aan de Hogeschool van Amsterdam opgeleid tot maatschappelijk werkster en is al haar hele werkzame leven actief in de hulpverlening. ‘Toen ik klein was, wilde ik “iets” met kinderen doen,’ vertelt de goedlachse Natasia Adams, ‘maar tijdens mijn verpleegsteropleiding bedacht ik dat ik toch eigenlijk liever met volwassenen wilde werken.

Niet vervelen

Ik werk nu vijfenhalf jaar bij HVO-Querido. De eerste vijf jaar bij het Hof van Socrates, dat is een afdeling voor residentieel beschermd wonen, en sinds november bij team Marnixkade, ambulante woonbegeleiding onder de noemer Housing First. Ik doe dat normaal gesproken 32 uur per week. Momenteel neem ik een dag ouderschapsverlof op, want thuis heb ik een druk gezin, dus ik hoef me niet te vervelen.

Match

Ik begeleid momenteel vier klanten. Mevrouw Marapin heeft net een woning gekregen, de andere drie staan op de wachtlijst. Eén van hen heeft gelukkig ook al bijna een woning. De matching van woning en klant gebeurt door de collega’s van Bureau Aanmelding & Plaatsing. Dat gebeurt op basis van voorkeuren van de klant. Sommigen willen heel graag in een bepaalde buurt wonen of juist vanwege hun verleden ergens niet. Daarnaast gaat het bij de match om het profiel van de klant. Kan hij of zij bijvoorbeeld goed met prikkels omgaan? Is ie goed ter been?

Natasia Adams

Vrijheid

Ik ben feitelijk net begonnen, maar wat ik nu al kan zeggen van het ambulant werken is dat ik het fijn vind dat je zoveel vrijheid hebt, je opereert behoorlijk zelfstandig. Je bouwt een hechte band op met klanten omdat je er van het begin af aan bij bent betrokken.
Vergeleken met een residentiële voorziening zet je ook best grote stappen. Van de wachtlijst naar een woning, dat is nogal een verschil voor een klant.

Zelfstandig

Je bent hier meer gericht op het vergroten van de zelfstandigheid van de klant. Je hebt en echt doel. Hoe pakken we het samen zo aan dat jij lekker kunt leven? Daarbij probeer je klanten te leren om vooral te gebruiken wat al in de buurt aanwezig is. Dat is een andere manier van werken als hulpverlener. Dat gaat van zorgen voor, naar zorgen dat. Waar heb je hulp bij nodig en hoe regelen we dat? Dat betekent beslist niet dat de klant het allemaal maar alleen moet uitzoeken. Er wordt niemand aan zijn lot overgelaten. Je leert de klant hoe hij of zij zelf ook andere hulp kan inschakelen. Zo hebben we voor de verhuizing van mevrouw Marapin de Homeservice van de Regenboog ingeschakeld. Die komen sjouwen en schilderen. Klanten moeten leren om bijvoorbeeld de huisarts te bellen als dat nodig is, in plaats van automatisch alles bij de begeleiding neer te leggen.

Flexibele inzet

Ik bezoek klanten zeer regelmatig op hun woning. Maar dat kan flexibel worden ingezet. Zeker in het begin, als er veel praktische zaken zijn te regelen, kom je vaker bij de klant thuis. Mocht het niet zo goed gaan met een klant, dan ga je natuurlijk ook vaker langs. Het ligt er maar net aan wat de situatie vraagt. Als het daarentegen hartstikke goed met iemand gaat, kun je misschien wel een keer volstaan met bellen en je tijdelijk meer richten op andere klanten. Je bespreekt alle klanten wekelijks met de collega’s van het team, zodat iedereen weet wat er speelt.
In de praktijk is er met de klant altijd wel iets te bepreken. Het gaat bij de begeleiding  namelijk niet alleen om dingen die niet goed gaan, soms is even een praatje maken, een luisterend oor bieden en een hart onder de riem steken ook heel waardevol.

Uitdaging

Het lijkt me een echte uitdaging hoe het straks met de zogeheten zorgmijders zal gaan, want die klanten krijgen we ook. Mensen die een huis willen en verder niks, bij wijze van spreken. Het is dan de kunst om toch contact te maken. Dat gaat ons zeker lukken hoor, het doet een extra beroep op je professionele kwaliteiten. Het gaat juist om de begeleiding, we zijn immers geen woningcorporatie.
We zijn een nieuw team, pionieren is altijd leuk. Dingen uitzoeken, uitvinden en ontwikkelen. Hoe doen we dit? Hoe pakken we dat aan? Bij het Hof van Socrates ging ik ook elke dag met plezier naar mijn werk, maar voor mij persoonlijk is dit precies op het goede moment gekomen, ik was toe aan een nieuwe prikkel, iets waarvan je zegt: yes!

Groeien

Het mooie van hulpverlenen is dat ik kan zorgen dat klanten echt het gevoel hebben dat ze iets hebben bereikt. Ook al is het maar een kleine stap, hij is gezet. Daardoor kunnen klanten trots op zichzelf zijn: het is me gelukt. Het is onze kunst om andere mensen te laten groeien. Het is een positieve instelling. Elk ‘nee, dat kan ik niet’ buig je om in ‘wel ja, dat kun je best.’ Je krijgt veel waardering terug van klanten, die respons is natuurlijk ook leuk. Je zult mij geen zorgcoördinator of manager zien worden. Het directe werken met klanten, dat is mijn passie.’

>>> Lees ook het verhaal van Oesha Marapin, cliënt van Natasia Adams.

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *