Verhalen

  1. HVO-Querido
  2. >
  3. Verhalen
  4. >
  5. Bewoner Marcel: ‘Mijn hond geeft...

Bewoner Marcel: ‘Mijn hond geeft een soort zin aan mijn leven’

04 oktober, 2018

Vandaag is het Dierendag en krijgen de meeste huisdieren wat extra aandacht. Voor Johnny, de hond van bewoner Marcel, is het feitelijk elke dag dierendag. Marcel kan dan ook geen dag zonder hem.

Marcel Marciano Goedhart (1973) wordt geboren in Suriname, in district. ‘Ik was echt een plattelandsjongen, vroeger,’ vertelt Marcel in zijn woning in de Amsterdamse Stadionpleinbuurt waar hij woont met begeleiding van HVO-Querido Team Zuid.

Op zijn zevende jaar komt hij met zijn adoptieouders naar Nederland. Zijn adoptiemoeder is een Surinaamse, zijn adoptievader komt uit het Friese Franeker. Het jonge gezin gaat in Bunschoten-Spakenburg wonen. ‘Midden in de Biblebelt,’ aldus Marcel, ‘terwijl ik zelf verre van christelijk ben. Van jongs af aan hen ik een hele moeilijke tijd gehad.’

Onhandelbare tiener

Marcel: ‘Ik heb zo’n beetje mijn hele jeugd in internaten en jeugdgevangenissen gezeten. Van mijn dertiende tot mijn eenentwintigste. Dat lag aan mij hoor, daar konden mijn adoptieouders helemaal niks aan doen. Ik was wild, onhandelbaar en vaak op het dievenpad. Ze hebben veel met me te stellen gehad. Ik heb nog altijd contact met mijn adoptieouders. Ik zie ze niet vaak, maar we bellen regelmatig.’

Marcel en Johnny

Marcel en Johnny

Verzorgend type

‘Ik wilde altijd graag verpleegkundige worden, omdat ik nogal een verzorgend type ben,’ vertelt Marcel dan. ‘Ik zorg graag voor andere mensen. Daarbij vergeet ik wel eens voor mezelf te zorgen, dat schiet er dan bij in. Ik ben wel begonnen aan een opleiding, maar ik heb het nooit afgemaakt. Ik heb vroeger wel een tijdje als verzorgende gewerkt.’

Hoe is Marcel in Amsterdam terechtgekomen?

‘In Amsterdam kwam ik voor het eerst toen ik was wegelopen uit een internaat,’ legt hij uit. ‘Op mijn zeventiende kwam ik in het Nieuwe Lloyd Hotel, dat was een jeugdgevangenis in die tijd, en sindsdien ben ik niet meer weggegaan uit Amsterdam. En ik ben ook niet van plan om hier ooit weg te gaan. Behalve met vakantie dan. De laatste jaren ga ik elk jaar een paar weken naar familie in Suriname.’

Marcel en Johnny

Hoe is Marcel bij HVO-Querido terechtgekomen?

Marcel: ‘Vanaf mijn vijftiende kom ik al bij HVO, toen zat Querido er nog niet bij. Dat was in het Poortgebouw aan de Weesperzijde, een opvang voor jongeren. Je had er een soort nachtopvang op de eerste verdieping. En als je meer begeleiding wilde, dan kon je langer blijven. Maar ik wilde helemaal geen hulp. Ik wilde alleen slapen en met rust worden gelaten. Zoek het lekker uit met je begeleiding, dacht ik toen.’

‘Later kwam ik ook bij het Passantenverblijf, bij de Volksbond, het Leger des Heils, ik ken het allemaal,’ gaat Marcel verder. ‘Sinds 1 april 2009 woon ik hier bij HVO-Querido. Het is een hele fijne buurt, lekker rustig en heel weinig problemen.’

‘Mijn hond is een schitterend beest’

‘Mijn hond Johnny heb ik nu bijna twee weken,’ vertelt Marcel. ‘Het is een schitterend beest, zijn ras maakt me niet uit. Johnny komt uit het asiel, net als mijn vorige zes honden. Ik ben opgegroeid met dieren om me heen. In Suriname hadden we vroeger altijd honden en op veel internaten, zoals Zwolle, Zutphen en Wapenveld, waren er ook honden.’

Marcel en Johnny

Hond-proof leven

Marcel: ‘Ik laat mijn hond nooit uit. Dat is niet nodig, want ik doe alles lopend en Johnny gaat altijd met mij mee. Samen gaan we overal naartoe, we lopen de hele dag.’

Niet alleen Marcels levensstijl is hond-proof, zijn huis ook. ‘Je vindt hier geen frutsels en friemels,’ legt Marcel uit. ‘Johnny kan gewoon lekker zijn gang gaan.’

‘De dierenarts is hier om de hoek,’ vertelt Marcel. ‘Van de dierenwinkel die hier ook vlakbij is, krijg ik goedkoop hondenvoer. Dat is heel aardig van ze. Binnenkort krijg ik een verzekering voor de hond voor als ie naar de dierenarts moet, want dat kan behoorlijk in de papieren lopen. Mijn begeleider regelt dat voor mij. Ik ben heel tevreden over hem.’

Door mijn hond voel ik me niet eenzaam

Marcel: ‘Johnny betekent heel veel voor mij. Door hem voel ik mij niet eenzaam. Een leven zonder hond kan ik me niet voorstellen. Je krijgt heel veel liefde terug van een hond. ​Een hond is altijd enthousiast. Omgekeerd geef ik Johnny ook veel liefde.’

Huisdieren zijn goed voor je

Naast dat Johnny Marcel helpt zich niet eenzaam te voelen, benoemt Marcel nog een aantal voordelen aan het hebben van een huisdier. Bijvoorbeeld: ‘Je bent ook gedwongen om samen lekker naar buiten te gaan, dat is goed.’

En: ‘Je bent veel met je huisdier bezig, want hij moet verzorgd worden. Dat is mijn verantwoordelijkheid. Een hond geeft op een hele fijne manier een soort zin aan je leven. En ik denk eigenlijk dat zoiets voor een kat of een cavia ook geldt.’

Lees meer over Marcel in dit interview van Omroep Human

Veel bewoners van HVO-Querido hebben een huisdier

Bewoner Osman heeft bijvoorbeeld twee katten en een parkiet in zijn zelfstandige woning. Bewoners MaaikeYvonne en Hans hebben allemaal een hond. Bewoner Behrad heeft twee katten in zijn zelfstandige woning. Ook bewoner Erik heeft twee katten en in het Judith van Swethuis loopt huiskat Doedel rond. Bewoner Metro zorgt voor de Straetenburgh huiskat Noortje en kat Poekie geeft bewoner Ruud een reden om thuis te komen. Lees verder over hun ervaringen met huisdieren in hun interviews.

Deel dit verhaal:

Meer lezen?

Bekijk dan al onze verhalen.