Nieuws

Weer op de rails in Haarlem

Sinds maart 2016 is Roos Stuijfbergen (30) actief als maatschappelijk werker voor HVO-Querido in Haarlem. Standplaats: Wilhelminastraat. Maar, de cliënten van de locaties Bennebroek en Velserpoort komen ook naar de Wilhelminastraat, voor de dagopvang. Dus ook met hen heeft ze nauw contact.

‘Een trajectplan neemt doorgaans tussen de zes en negen maanden in beslag. Afhankelijk van de problemen van cliënten kan een traject korter of langer duren. Bij de intake gaan we alle levensgebieden af, zoals wij dat noemen. Denk aan financiën, huisvesting, netwerk, persoonlijke verzorging, gezondheid enzovoorts. Samen bespreken we waaraan een cliënt wil werken.’

Roos merkt een verandering bij de Haarlemmers die in traject gaan. Moesten HVO-Querido medewerkers bij de start in Haarlem nog vaak lang praten om mensen over te  halen om een trajectplan te maken, nu gaat dat veel vlotter. ‘We hebben ons bewezen. Cliënten in Haarlem hebben het er met elkaar over, bijvoorbeeld tijdens de inloop, bij het koffiedrinken. Ze horen van elkaar dat het zinvol is, zo’n traject. Dat je er verder mee komt. En dat motiveert,’ vertelt Roos.

Roos Stuijfbergen en Anita Schaaij

Niet zeuren en nooit ziek

‘Ik ben zelf opgegroeid met een “niet lullen maar poetsen” mentaliteit. Dat kan ik niet op die manier van de cliënten vragen, al zie ik heel duidelijk hoe belangrijk dagbesteding voor ze is. Ik zie vaak dat mensen zeggen dat ze moe zijn, daardoor niks doen, maar ook geen energie opdoen. En daardoor blijven ze moe en komen ze inderdaad tot niets. Belangrijk dus om als het even kan aan het werk te gaan. Bij 90 procent van de mensen is dat dan dagbesteding, geen baan. Maar toch: het geeft een invulling aan de dag en maakt mensen actiever en meer gemotiveerd.’

Aan het einde van een trajectplan breekt voor een deel van de cliënten het moment aan om naar een eigen woning door te stromen. In Haarlem zijn daar mogelijkheden voor, al zijn ze niet ruim. ‘Natuurlijk is er de particuliere verhuur, maar daar hebben onze mensen meestal het inkomen niet naar. Voor andere vormen van huisvesting gelden vaak wachttijden. Daar moeten cliënten gewoon rekening mee houden.’ Een van de opties is een zogenaamde contigentwoning: huizen voor mensen die opnieuw een plek in de samenleving krijgen. Bij het accepteren van zo’n woning hoort ook het accepteren van begeleiding. ‘Die is verplicht,’ weet Roos, ‘het is namelijk nogal wat: vanuit de opvang in één keer op jezelf gaan wonen. Mensen hebben dan nog behoefte aan bijvoorbeeld begeleiding bij bijvoorbeeld voor zichzelf zorgen. Het maken van een warme maaltijd, bijvoorbeeld. Of zorgen voor een inrichting. Belangrijk! En ik kan het weten, ik heb zelf ook wel eens een periode op pizza’s geleefd, haha. Je moet dat echt leren. Nou, dat gebeurt dan dus.’

Investering in een nieuwe start

Roos Stuijfbergen begeleidt 13 tot 15 mensen tegelijk. Ze zitten allemaal in verschillende fases van hun traject, waardoor ze niet allemaal evenveel van haar aandacht vragen. Een mooi moment is de afronding van een traject. ‘Dan rijd ik samen met een cliënt naar Ikea of we gaan naar een adres dat we via Marktplaats gevonden hebben. Op zoek naar meubels of andere spullen voor de inrichting van een woning. Dan gaat het echt gebeuren.’ De gemeente Haarlem stelt op zo’n moment een inrichtingsbudget beschikbaar waarmee mensen die bij HVO-Querido in traject zijn hun huis kunnen inrichten. ‘Dat is dus echt een investering in een nieuwe start.’

Lachen

Zijn jullie altijd gericht op problemen en moeilijke situaties? ‘Nee hoor. Ik moet ook vaak erg lachen met cliënten. ‘s Morgens moet iedereen die op de Wilhelminastraat geslapen heeft zijn bed uit en aan de slag. Prima natuurlijk. Maar als een van de bewoners er bij uitzondering toch in slaagt aan de wekronde te ontkomen en lekker uitslaapt, dan vind ik dat een mooie actie. Mensen hier hebben serieuze problemen en daar gaan we serieus mee om. Maar je moet de dingen ook met humor bekijken.’

Luchtbed

Wat ik echt een succes vind, is dat mensen die eenmaal uitgestroomd zijn ook echt hun leven weer op de rails hebben en houden. Ik zoek nog wel eens oud-cliënten op, gewoon uit belangstelling. Om te zien hoe het gaat. Tot nog toe is er niemand teruggevallen, ze zijn allemaal succesvol verder gekomen. Dat kan helemaal zelfstandig zijn, of met begeleiding van een andere instantie zoals een RIBW; maar er is een duurzaam resultaat geboekt.
Dat resultaat ziet er soms misschien anders uit dan je had gedacht. Iemand die ik begeleid kreeg een woning toegewezen en was er meteen de koning te rijk mee. Kon niet wachten er te gaan wonen, maar hij had nog geen geld voor een inrichting. Dat hield hem niet tegen: met het geld dat hij had kocht-ie een luchtbed en daar heeft hij weken op geslapen. Verder stond er niets, maar het was zíjn eigen huis, dáár gaat het om.’

Bereid je de buren erop voor, dat ze een nieuwe buurman of buurvrouw krijgen?
‘Nee, daar zijn we heel terughoudend in. Dat vinden de cliënten ook niet prettig. Wel kijken we welke cliënt het beste op een woning past. Een oudere cliënt kon prima terecht in een zorgcomplex, waar leeftijdsgenoten wonen. Iemand die heel druk is hadden we daar niet geplaatst. En als het om de buren gaat: we adviseren onze mensen altijd om zich voor te stellen aan de buurt, om een praatje te maken.’

Prachtkans

Directeur Anita Schaaij is enthousiast over wat er tot nu toe is bereikt in Haarlem.

‘We wilden uitbreiden op basis van onze expertise, dat was het vertrekpunt voor de belangstelling voor de aanbesteding van de gemeente Haarlem in 2014. HVO-Querido heeft veel knowhow in huis over maatschappelijke opvang en begeleiding. Die wilden we beschikbaar stellen binnen de regio. Een prachtkans dus, toen ons de opdracht gegund werd na de aanbestedingsprocedure.

Meer bereiken

We werken vanuit een geïntegreerde voorziening op de Wilhelminastraat, hartje Haarlem, met onze samenwerkingspartners GGD Haarlem, GGZ InGeest, RIBW/KAM, Brijder en Humanitas. Daarnaast is er vestiging in de Velserpoort en een tijdelijke in Bennebroek. We werken daarbij al nauw samen met andere instellingen, maar als we de afstemming met die andere partijen nog verder verbeteren, dan kunnen we des te meer bereiken. Ik denk daarbij aan een nog snellere doorstroming van onze cliënten en het begeleiden op meer uiteenlopende manieren. Denk aan alternatieve vormen van huisvesting of de begeleiding naar dagbesteding of werk.

Uitstroom

Hoewel je nooit klaar bent, is er inmiddels best veel om trots op te zijn. Vlaggenschip is natuurlijk de geïntegreerde voorziening aan de Wilhelminastraat, maar we hebben toch ook maar even de locaties Velserpoort en Bennebroek gerealiseerd. In korte tijd, bovendien. Dat kun je alleen maar doen als je over de goede mensen beschikt. Dat konden we. We hebben onze manier van werken uit Amsterdam meegenomen. De medewerkers die op de oorspronkelijke Leger des Heils-vestigingen in Haarlem werkten hebben die zich inmiddels eigen gemaakt en passen goed in het HVO-Querido team. De resultaten zijn ernaar. In 2016 stroomden 34 mensen uit en nu, we zijn nog niet eens halverwege het jaar, staat de teller al op 21. Heel mooi dus, en we voldoen daarmee aan de vraag van de gemeente Haarlem die met name onze expertise voor de opvang zelf zoekt.

Meer mogelijkheden

Maar we hebben meer in huis. Heel belangrijk is natuurlijk: hoe gaat het verder met cliënten? Hoe stellen we hen in staat een nieuw en zelfstandig bestaan op te bouwen. Hoe maak je mensen weer zelfredzaam? Daar richt onze begeleiding zich op en dat krijgen we ook voor elkaar. Mensen hebben weer een dagbesteding en in sommige gevallen ook een betaalde baan. In de toekomst zoeken we dan ook naar ruimere mogelijkheden om mensen op te vangen. Andere woonvormen, grotere aantallen mensen. En dan kunnen we veel bereiken. Ik verwacht dat we met de juiste aanpak en een optimale samenwerking met andere professionals in de keten, het aantal mensen dat van de maatschappelijke opvang gebruik maakt, drastisch kunnen terugbrengen. Met tientallen procenten.’

Contact maken

Natuurlijk heeft het tegengaan van overlast onze aandacht. Maar Haarlem is een grotere stad, en bij een plaats met 160.000 inwoners hoort nu ook eenmaal dat je wel eens iets van elkaar merkt. HVO-Querido in Haarlem is er echter in geslaagd de overlast tot een minimum te beperken. Als die overlast er ondanks alles dan toch is, dan zou ik buurtbewoners of ondernemers willen vragen: praat erover. Maak het bespreekbaar, benader ons, of spreek onze medewerkers en cliënten er op aan. Contact maken met elkaar doet zoveel. Ik ben trots op wat er is gepresteerd in Haarlem. Door de cliënten zelf, maar natuurlijk ook ons team en de samenwerkingspartners.’

 

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *