Nieuws

Wat heb je nodig?

Respijthuis Amerbos van HVO-Querido in Amsterdam Noord is na een grondige schilder- en opknapbeurt sinds 1 oktober weer geopend om gasten te ontvangen. De heropening is begin deze week gevierd met een feestje voor buurtbewoners, collega’s en relaties.

Wendy Coot

‘Supertrots ben ik,’ vertelt ondersteuner van het Respijthuis Wendy Coot (1969). ‘We hebben samen in twaalf dagen echt heel veel werk verzet, we maakten soms dagen van half acht ’s ochtends tot acht uur ’s avonds, maar we hebben het wel gedaan met z’n allen. Er is hier een ploeg van vijf schilders hard aan het werk geweest. En het resultaat mag er wezen. Alles is weer mooi en fris.’

Huiselijk

Jeroen Groen (1972), eveneens ondersteuner, vindt het ook mooi geworden. ‘Het is nu nog veel meer een echt huis. We willen niet dat het op een instelling lijkt, maar dat het hier huiselijk is en dat lukt steeds beter. Het wordt hier steeds leuker, ik zou er zelf wel willen wonen.’

Jeroen Groen

‘Dat is ook een van de uitgangspunten geweest,’ vult Wendy aan, ‘de vraag of je er zelf zou willen wonen. We willen absoluut niet kliniekachtig overkomen.’

Kleinschalig

Respijt betekent uitstel, gelegenheid om iets in orde te maken. Voor wie is Respijthuis Amerbos eigenlijk? ‘Wij zijn er voor mensen die het thuis even niet redden, maar die zeg maar “te licht” zijn voor opname in een kliniek,’ vertelt Jeroen. ‘In het gat daartussenin opereren wij. Daar is best veel vraag naar, steeds meer, lijkt het wel. Dat komt onder meer door de reductie van klinische bedden en de toename van ambulante zorg. Wij hebben hier tien bedden, nou ja, eigenlijk elf, er is een tweepersoonskamer voor stellen, en we zitten bijna altijd vol.’

Martijn Fuldner

‘Steeds meer mensen weten ons te vinden,’ stelt Wendy, ‘we worden steeds bekender. Tien gasten in huis is net een mooie grootte, met meer word je al snel weer een soort instelling. Het moet kleinschalig blijven.
Het zou wel mooi zijn als er in elk stadsdeel een Respijthuis zou komen.’

Wendy en Lisa

Martijn Fuldner (1975), aanvankelijk stagiair, maar sinds 1 oktober ondersteuner bij het Respijthuis, is ook heel tevreden met het resultaat. ‘Het huis is lekker opgefrist, de tuin is mooi opgeknapt. We hebben weer ruimte om ons heen. We kunnen niet allen weer gasten verwelkomen, we hebben nu ook twee permanente bewoners, namelijk twee hele lieve witte poezen: Wendy en Lisa (Martijn is een enorme Prince-fan, maar beweert desalniettemin dat de namen puur toevallig zijn gekozen). Ze zijn tien en elf jaar oud en ze komen van de Dierenopvang Amsterdam.’

Wendy

‘Huisdieren dragen enorm bij aan de huiselijkheid,’ aldus Wendy. ‘Dat werkt herstellend. Veel mensen voelen zich er prettig en veilig bij. Het is bewezen dat mensen zich gelukkiger voelen als ze bijvoorbeeld een kat aaien. Wij willen hier zo veel mogelijk een normale, gezellige en huiselijke sfeer creëren en daar passen onze katten goed bij. Wij zijn een huis, geen instelling. Wij hebben het ook nooit over diagnoses of psychiatrische, ziektebeelden.’

Lisa

Vrijwilligers gezocht

‘Wij zoeken nog enthousiaste vrijwilligers voor het Respijthuis,’ vertelt Wendy. ‘Eerst wilden we graag alleen ervaringsdeskundigen als vrijwilliger, nu hebben we dat verruimd tot mensen met affiniteit met onze doelgroep.’
‘Als jij bijvoorbeeld een familielid hebt met psychische problemen of een verslaving, dan heb je ook ervaring,’ stelt Martijn, ‘en wil je die ervaring misschien wel inzetten om zo nu en dan ook andere mensen te helpen. Daarom verruimen we ons profiel voor vrijwilligers.’
‘Respijthuis Amerbos is nu tweeënhalf jaar open en in die tijd zijn al zeven van onze vrijwilligers doorgestroomd naar een betaalde baan,’ aldus Wendy. ‘Daar ben ik heel trots op. We doen ook op dat vlak blijkbaar iets goeds.’

Welkom

Manus

Manus (1981) is zo’n vrijwilliger. Hij werkt twee dagdelen per week bij het Respijthuis. ‘Het leuke vind ik dat je hier weer tot leven wordt gewekt,’ vertelt Manus. ‘Door het vrijwilligerswerk hier krijg ik de smaak van het leven weer te pakken. De sfeer is heel easy going. Daar hebben onze gasten baat bij. Ze mogen veel, maar ze hoeven heel weinig.
Er is hier gelijkheid aan beide kanten van de toonbank, niemand staat hier naar elkaar te wijzen. Als je hier aanklopt, heb je vaak al heel wat water bij de wijn gedaan ten koste van je eigenwaarde. We geven mensen het gevoel dat ze welkom zijn, dat ze gelijkwaardig zijn en dat het gewoon fijn is dat ze er zijn.’
‘Precies,’ vult Wendy aan, ‘wij zeggen niet: wat heb je, maar: wat heb je nodig?
‘Je mag hier kwetsbaar zijn,’ aldus Jeroen, ‘dat geldt voor onze gasten, maar ook voor de vrijwilligers en ondersteuners, je mag je emoties laten zien. Wij staan echt naast onze gasten.’
‘We hebben allemaal een berg ellende meegemaakt,’ zegt Wendy, ‘en we worstelen nog steeds met dingen, maar dat is oké. Je kunt hier jezelf zijn. Als er iets is, kun je het bespreekbaar maken, dat geeft mensen een veilig gevoel.’

Vrijwilliger worden?

Heb je interesse in vrijwilligerswerk bij Respijthuis Amerbos? Neem dan voor meer informatie contact op met een van de ondersteuners via (020) 219 51 70.

V.l.n.r. Manus, Marty (ambassadrice), Wendy, Martijn en Jeroen

 

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *