Afgelopen donderdag 27 november sliep ons voltallig Mobiel Team samen met de twee leden van onze Raad van Bestuur een nacht buiten om geld op te halen voor de Sheltersuit Foundation. Behalve vanwege de flinke som geld (zie onderaan dit bericht) die de actie (de Sleepout) opleverde, was de nacht ook om andere redenen heel waardevol en bijzonder. De saamhorigheid, de mooie gesprekken, de confronterende inzichten, het proberen je voor te stellen dat je elke dag op straat moet slapen. En dat je dan niet, zoals de deelnemers, een huis met een bed hebt om na zo’n nacht in bij te slapen. “Ondanks dat ik heb geslapen, merkte ik dat ik niet fit genoeg was om te gaan werken. Door deze ervaring kun je je een klein beetje verplaatsen in iemand die noodgedwongen buiten moet slapen.” (Thomas – Mobiel Team).
Op weg naar Museumplein
Om 20.00 uur heeft de groep afgesproken op het Centraal Station. Alle elf hebben ze een sheltersuit bij zich, niet om zelf in te slapen, maar om onderweg uit te delen. Al op het station zelf delen ze de eerste exemplaren uit: er bevinden zich daar een aantal mensen die ze goed kunnen gebruiken. Vlakbij het Rijksmuseum – de eindbestemming – staat de auto van het Mobiel Team: die zit volgestouwd met de sheltersuits waar het team deze nacht zelf in gaat slapen. Dat gaan ze doen in de onderdoorgang van het Rijksmuseum. Normaal gesproken mag je daar niet slapen, maar omdat de actie is aangemeld als demonstratie mag het vanavond wél.
Eerste stop op De Dam
Het is wat druilerig weer, maar gelukkig niet steenkoud. Dat had heel anders kunnen zijn en dat beseft de groep maar al te goed! Vanaf het Centraal Station lopen de elf richting de Dam. Behalve de overgebleven sheltersuits hebben ze twee borden bij zich, waarop een QR-code staat waarmee voorbijgangers kunnen doneren. Via de Kalverstraat, het Koningsplein en het Max Euweplein, waar de laatste sheltersuits worden uitgedeeld, bereikt de groep zo rond een uur of tien het Rijksmuseum.
Uitdelen Sheltersuits op Max Euweplein
“Wat is die straat hard!”
En dan begint het eigenlijk pas. Rond 23 uur is iedereen geïnstalleerd. Sommigen hebben onderweg een stuk karton meegenomen om op te liggen, en iedereen heeft een sheltersuit. “Omdat wij de sheltersuits uitdelen aan de daklozen die ze het hardst nodig hebben, is het fijn om te weten dat ze ook daadwerkelijk hun werk doen”, zegt Thomas. “Ze houden je echt warm en droog.”
Jessica (Bestuur): “Maar wat is die straat hard! Je wordt elke 2 uur wakker om te verliggen.”
Annemiek en Jessica van Bestuur in hun sheltersuits
Mark (Mobiel Team): “De veiligheid om je ogen dicht te doen kwam bij mij duidelijk voort uit het feit dat wij in een groep lagen. Als ik daar alleen zou hebben gelegen had ik geen oog dicht gedaan.”
Jessica: “Ja, hoe doe je dat in godsnaam als je alleen slaapt op straat? Dan zou ik niet kunnen slapen; te onveilig. Je bent echt te brak om de volgende dag gewoon een werkdag in te stappen dus werken en dakloos zijn wordt heel lastig. En wij zijn niet lastig gevallen – niet door voorbijgangers en niet door politie – maar als je ‘wild’ buiten slaapt dan gebeurt dat wel.”
Jaël (Mobiel Team): “Het meest heftig aan het slapen op straat vind ik het gebrek aan privacy. Als jij slaapt, zien de mensen jou wel maar jij hen niet, dat voelt kwetsbaar.”
Haar collega Carmen beaamt dat: “Het dronken publiek dat je expres wakker schreeuwt en soms ook zeer dichtbij komt kan je een onveilig gevoel geven. Wat ook echt lastig is, is het tekort aan plekken waar je gebruik mag maken van een wc: mij lukte het nog wel om iemand over te halen dat ik gebruik mocht maken van het toilet bij de fietsenstalling, maar die onderhandelingen waren best pittig! Als dakloze vrouw lijkt mij dit ontzettend lastig en vermoeiend.”
Iedereen klaar voor de nacht
Nachtwacht
Levi (Mobiel Team): “Slapen onder het toeziend oog van de Nachtwacht! Het meest indrukwekkend waren toch wel de leuke reacties van voorbijgangers. Hoe later het werd, hoe grappiger het was om mensen voorbij te zien komen. Voorbijgangers die enkel oog hadden voor hun telefoon, groepjes vrienden, aangeschoten studenten, fietsers die in het voorbij gaan hun nek verrekten, zwalkende einzelgängers die moeite hadden om hun weg te vinden en ook nog een dakloze man die 10 meter naast ons ging slapen. Er is die nacht ook nog door enkele voorbijgangers gedoneerd. Rond 03:30 ben ik hooguit 15 minuten weggedommeld. Het was veel te leuk om wakker te blijven. En ergens voelde ik de verantwoordelijkheid om als nachtwacht wakker te blijven en te waken over mijn collega’s.”
Annemiek (Bestuur): “We spraken gedurende de avond een aantal mensen die ook op straat sliepen, waarbij dat geen eigen keuze was, terwijl wij op straat sliepen vanuit onze eigen keuze om dit te doen. Dat maakte op mij de meeste indruk. Als je met dakloze mensen praat, dan voel je ook meteen hoe waardevol ons werk is. Dat is voor mij vooral de oogst: nog meer gedrevenheid voor ons werk.”
Stilte in het holst van de nacht
Bijzondere ontmoetingen
Carmen: “Wat natuurlijk geweldig is aan zo’n actie is dat je dit met elkaar doet. Ondanks de kou en het ongemak voel je ook de gezelligheid en de nieuwsgierigheid van mensen die voorbij wandelen en dan toch even een praatje komen maken, een beveiliger die thee komt brengen en een fietser die een zakje wiet wilde doneren.”
Thomas: “Ik vond het hartverwarmend dat wij bezoek kregen van een cliënt van de Opvang Poeldijkstraat, van collega’s van de gemeente met wie we samenwerken, van de kinderen van Annemiek die appelflappen hadden meegebracht, en van toevallige passanten, van wie een aantal ook heeft gedoneerd en ons een hart onder de riem stak. En wakker worden met een heerlijk uitgebreid ontbijt op bed van Joris en Vladimir voelde een beetje als valsspelen.
Joris (Teammanager Mobiel Team): “Toen ik met de koffie en broodjes rondging in de ochtend, ontwaakte ook Annemiek. Toen ik haar vroeg of zij een beetje had kunnen slapen antwoordde zij: “eigenlijk best goed, ik heb hier, geloof ik, wel talent voor”
Annemiek: “Het was bijzonder om met zo’n vitaal team een half etmaal op te trekken. In bijzondere omstandigheden, dat ook. En om een soort ‘ontbijt op bed’ te krijgen, daar mocht Joris mij zeker voor wakker maken!
Opbrengst
De actie van onze collega’s heeft welgeteld € 8.673,- opgeleverd. In totaal is er tijdens de ‘Sleep-out-week’ afgelopen week landelijk meer dan €76.000 opgehaald! Geld dat hard nodig is voor de productie van nieuwe sheltersuits, want het kost ongeveer 300 euro om een sheltersuit te maken. Wil je weten hoe dat in zijn werk gaat? Kijk dan hier: Wat doet Sheltersuit Foundation.
