Nieuws

Telecasters en trimschoenen

Eddy van Delden (Amsterdam, 1958) woont in De Rijswijk in een van de zestien zogeheten wuifwoningen en is sinds alweer enige tijd een druk bezet man. Hieronder vertelt hij welke verschillende activiteiten hij zoal gedurende de dag ontplooit.

Eddy van Delden: “Ik ben opgegroeid in Landsmeer, net boven Amsterdam, maar heb altijd een sterke neiging naar de stad gehad. Een gewoon gezin, drie kinderen. Mijn vader werkte op kantoor, in de metaalhandel. Mijn moeder werkte, mijn broer en mijn zus ook. Wij hadden het best goed thuis, niet arm en niet rijk, maar we hadden goede kleren, er waren altijd mooie cadeaus met verjaardagen en zo, we gingen met vakantie naar Spanje. Lekker aan het strand en in de zee. Eigenlijk ben ik een bevoorrecht mens.

Groen

Ik zat op de Scholengemeenschap Amsterdam Noord, eerst HAVO, toen MAVO tot en met de derde klas. Maar ik wilde niet leren en ben ermee opgehouden. Ik ging hasj roken, lsd uitproberen, heroïne roken en af en toe een paar maanden werken. Ik was best jong, maar heb toen toch best veel drugs gebruikt. Dat heeft in het begin voor mij veel betekenis gehad en een behoorlijke stempel op mijn leven gezet. Later in mijn leven gebruikte ik nog steeds, maar betekende het voor mij persoonlijk minder.
Ik werkte overal heel kort, ik ben nog een tijdje in Denemarken geweest met vrienden, weg van het vluchtige leven hier. Ik heb in een therapeutische gemeenschap gezeten in Rotterdam, later in Warder van de Jellinek, net onder Hoorn. In 1999 kwam ik in De Batjan, dat was een leuke periode, lekker rustig. Daarna ging ik begeleid wonen in Noord en heb ik een MBO-opleiding gevolgd in de groenvoorziening. Toen was ik al veertig, ik was de oudste in de klas. Bosmaaien, kettingzagen, best mooi werk. Eerst heb ik toen bij de stadsreiniging gewerkt, later in de kassen in Aalsmeer, daar zag je veel jongens van de Zeedijk.

Inhalen

Via het mobiel team ben ik eerst in Vrijburg gekomen, later bij De Vaart en nu woon ik alweer vier jaar in De Rijswijk, eerst in het oude pand en nu hier. Ik moest in het begin een beetje wennen, maar nu ben ik best gelukkig. Het gaat niet allemaal van een leien dakje, maar ik heb mijn draai aardig gevonden. Twee jaar geleden ben ik gestopt met cocaïne roken. Mijn moeder leeft nog, met haar heb ik een goed contact. Mijn vader is overleden. Ik ben heel druk want ik moet heel veel inhalen.

Ik werk twee dagen per week, ik ga naar school, ik sport, ik heb muziekles, ik speel gitaar, ik doe een computercursus, ik shop graag. Ik probeer het allemaal zo goed mogelijk te doen. Ik werk bijvoorbeeld bij de Dienstenwinkel van Marleen Wijdeveld, een soort buurtwinkel in Osdorp, dat is heel leuk. Daar doe ik boodschappen voor buurtbewoners. Hier in huis haal ik voor De Poel de krant, daar krijg ik een pakje shag voor. Ook werk ik op een zorgboerderij.

Keith

Ik heb nu twee Fender Telecasters. Op de muziekschool heb ik als kind klassiek gitaar leren spelen. Dat heb ik op latere leeftijd weer opgepakt. Ik ben soms heel fanatiek, met grote stapels bladmuziek om me heen. Ik ben nooit tevreden over mijn eigen spel. Ik heb veel mooie gitaren gehad, allemaal verkocht voor drugs. Nu hoeft dat gelukkig niet meer. Ik heb gitaarles van Jack, we spelen vooral pop en rock. Keith Richards is een van mijn favoriete gitaristen. Ik heb ook in een groep gezeten, met bas en drums en zelfs blazers. Er zijn meer muzikanten hier in huis, een meisje speelt heel mooi piano en er is een goeie deejay. Ik houd van Van Morrison, Bob Dylan, Bob Marley, Paul Weller, Amy Winehouse en een heleboel soulmuziek.

Sport

Vanaf november ben ik ook flink aan het sporten. Op dinsdag doe ik fitness zoals roeien, loopband en gewichtheffen. Op vrijdag zwem ik en op woensdag doe ik zaalsporten als badminton, volleybal en voetbal.
Ik zit nu in een wuifwoning, een soort eenkamerappartement met een aparte slaapkamer. Je kunt doorstromen naar een eigen huis in de buurt. Je moet hiervoor wel wat in je mars hebben, dingen durven en aanpakken en niet de hele dag op je bed liggen. Ik ben dan ook vaak weg en veel onderweg.
Ik heb en persoonlijk begeleider die ik al een tijdje ken, dat zit wel goed. Ik ga dan naar het kantoor en dan hebben we het over geld of over wat je gaat doen in het weekend. Als ik bijvoorbeeld bij mijn moeder overnacht dan geef ik dat door. We hebben het ook over mijn doelen. Voor mij is dat stabiel blijven, niet verzaken en mijn zelfstandigheid verder uitbreiden.

2032

Het is soms best lastig. Mensen kloppen bij mij aan voor geld. Vijf euro is wel een halve dag werken. Mijn gebruikersvrienden hebben me de rug toegekeerd, maar ik wil ook niet alleen gelaten worden, contact is ook wat waard, dat mis ik op een bepaalde manier wel.
Ik ben nu 54 en ik wil wel 74 worden. Dan is het 2032 en ben ik waarschijnlijk oud en moe, maar je weet het natuurlijk nooit.”

Reacties ( 1 )

  • Ton says:

    Hallo Eddy
    Wat leuk om te lezen dat het goed met je gaat. Ik heb mijn eerste gitaarnoten van jou geleerd. Ik was een vriend van Lo

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *