Gezinnen

Steeds meer ambulant

Een steeds groter deel van de begeleiding van Alexandria, de opvang van HVO-Querido voor jonge vrouwen en jonge moeders met hun kinderen, geschiedt ambulant. Naast de panden aan de Soesterberghof en de Merenhof werd hiertoe in de herfst van het vorig jaar een pand aan de Czaar Peterstraat in gebruik genomen.

Asma Fattah (Krommenie, 1985) is een van de maatschappelijk werkers en vertelt enthousiast over haar werk. Asma Fattah: ‘Als kind wilde ik juffrouw worden op school, later iets met weeskinderen. Ik heb SPH [Sociaal Pedagogische Hulpverlening] gedaan. Ik werk sinds oktober 2009 bij Alexandria voor 32 uur per week en ik begeleid tien cliënten. Het is mijn tweede baan, hiervoor werkte ik met gezinnen met meervoudige problematiek. Juist de combinatie van ouders en kinderen is interessant. Dat heb je hier ook.

Als woonbegeleider ben je steeds op zoek naar pareltjes, kleine dingen waarin mensen uitblinken, vaak zonder dat ze het zelf weten. Als cliënten zich van hun eigen parels bewust zijn, geeft dat kracht om door te gaan. Daar ontleen je identiteit aan en dat komt in elke setting van pas. Ik heb geleerd om tevreden te zijn met kleine successen. Als ik voor een moeder wat druk wegneem en rust creëer zodat zij meer ruimte heeft voor haar kindje, dan heb ik aan hun glimlach genoeg, dat geeft mij kracht.

Humor

Ik wil vrouwen het gevoel geven dat het ze wel lukt. Heel veel dingen kun je gewoon rustig uitleggen, van een formulier invullen tot hoe je aan speelgoed komt voor je kindje. Het is er allemaal, veel mensen kennen alleen de weg niet goed.
In eerste instantie zijn mensen vaak alleen bezig te overleven, op straat hebben ze moeten vechten voor hun bestaan. Wij scheppen een klimaat waarin ze zichzelf kunnen zijn en zich kunnen ontwikkelen. Iedereen heeft een basis. Wat heb je geleerd? Waar kan ik je bij helpen? Humor is daarbij heel belangrijk, dat kan een opening zijn om moeilijke onderwerpen aan te snijden. Je moet mensen naar zichzelf laten kijken, wat haalbaar is.

Het leuke van ambulant werk is dat je bij meiden thuis komt die al heel wat in hun mars hebben, maar nog wel structuur en begeleiding nodig hebben. Het einddoel is zelfstandig wonen. Gemiddeld blijven cliënten ongeveer een jaar bij ons. Jonge moeders zijn heel leergierig en ze willen graag laten zien dat ze het zelf kunnen. Ze vechten voor hun toekomst en die van hun kind. Je moet die vrijheid ook aankunnen. We hebben heel veel talent in huis, er zijn fotomodellen, zangeressen; ik begeleid nu een meisje dat maatschappelijk werker wil worden. Tegelijkertijd hadden al onze cliënten gewoon je buurmeisje kunnen zijn.

Passie

Ik zeg altijd tegen cliënten: je bent geen doelgroep, je bent een individu, je bent hier voor jezelf, het is je eigen lot.
Wij werken ook met avonddiensten en in het weekend. Als begeleider krijg je vrij veel ruimte om je werk in te vullen. Het vraagt inzet en power van beide kanten, met je hoofd en je hart. Je kunt niet iemand overstuur achterlaten. Wat heb je nodig om niet bij de pakken neer te zitten, om jezelf weerbaar te maken? Het is mijn streven om zoveel mogelijk uit de meiden te halen, om ze verder te brengen, dat is mijn passie.’

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *