Nieuws

Samenwerking vinden in Jeruzalem

Wijkagent Chris van Kreuningen heeft de wijken Jeruzalem en Amsteldorp in de Amsterdamse Watergraafsmeer onder zijn hoede. In de eerste wijk bevinden zich  voorzieningen van HVO-Querido: Centrum Robert Koch voor dagbesteding en Robert Koch Wonen, waar 38 voormalig dak- en thuislozen wonen. 

Ondanks het feit dat Chris van Kreuningen (1976) pas anderhalf jaar wijkagent is in Amsterdam, is hij desalniettemin zeer ervaren. Hij bekleedde namelijk eerder op de kop af tien jaar een soortgelijke functie in verschillende wijken in Utrecht en is dus ruimschoots bekend met het werk en met grootstedelijke problematiek.

Rustig

‘In oktober 2016 ben ik hier begonnen. Jeruzalem en Amsteldorp zijn eigenlijk twee verschillende wijken,’ legt Chris van Kreuningen uit. ‘maar er zijn ook veel overeenkomsten. Het zijn alle twee rustige wijken, met weinig structurele criminaliteit en overlast. Er is veel sociale huur. Je ziet wel dat er steeds meer invloeden uit de stad deze kant op komen. Het wordt drukker, er komen meer hotels, er is meer horeca. Sommige mensen hebben daar wel eens moeite mee, die willen liever het oude, rustige dorpsgevoel vasthouden.

Chris van Kreuningen met mevrouw Vos voor Robert Koch Wonen

In gesprek blijven

Zo’n centrum als dit, Robert Koch Wonen, zorgt in het begin voor onrust in de buurt. Ik ben er niet vanaf het begin bij geweest, ik heb dat van mijn voorganger meegekregen. Die onrust komt deels door onbekendheid. Wat komt er dan precies? Wat zijn dat voor mensen? Onder meer daarom is er een begeleidingscommissie met buurtbewoners, winkeliers, mensen van het stadsdeel, van HVO-Querido en van de politie. Die commissie komt een aantal keer per jaar bij elkaar. Zo is iedereen in de gelegenheid om de vinger aan de pols te houden, met elkaar in gesprek te blijven en zaken die eventueel niet bevallen direct aan te kaarten. Sinds ik er bij betrokken ben is er gelukkig weinig schokkends gebeurd.

Bellen en melden

Bedelen op straat is in het verleden onderwerp van gesprek geweest in de begeleidingscommissie. Je hebt grofweg twee typen bedelaars, de rustige en de intimiderende, die van geen nee wil horen. Van het eerste type heeft niemand last, althans mensen bellen er niet de politie voor, de tweede soort kan als hinderlijk worden ervaren. Mijn advies: je kunt altijd bellen of melden, dan doen wij onderzoek. Formeel is het zo dat het Christiaan Huygensplein, waar het meest wordt gebedeld, onder de collega van de Archimedesbuurt valt, maar dat maakt niet uit, als collega’s spreken wij elkaar doorlopend. Alle wijkagenten van de Watergraafsmeer en Oud-Oost zitten op Bureau Linnaeusstraat.

Netwerk opbouwen

Als wijkagent wil je overal bekend zijn, je streeft naar een geaccepteerde positie in de wijk als het gaat om veiligheid en openbare orde. Je wilt zichtbaar zijn, bereikbaar en makkelijk te benaderen. Veel met veel verschillende mensen praten, regelmatig een bakkie koffie drinken, samenwerking vinden. Daarvoor moet je sociaal vaardig zijn en een solide netwerk opbouwen, dat duurt gemiddeld een half jaar tot een jaar. Vroeger veranderde je als wijkagent na zo’n vijf jaar van wijk, maar die regel lijkt een beetje te zijn losgelaten. Als je ergens te lang zit, kan het een herhaling van zetten worden, waardoor jouw ingrepen hun kracht verliezen. Dan kan een frisse blik uitkomst bieden. Voor beide benaderingen valt wat te zeggen.

Samenwerking

Je moet problemen in je wijk durven aankaarten, het overzicht houden van wat er speelt en in contact blijven. Buurtbewoners moeten met veiligheidskwesties altijd bij jou kunnen aankloppen omdat jij weet waar het over gaat. En als er iets speelt, moet je durven ingrijpen en meerdere partijen inzetten: afspraken maken, extra surveillance, volgen hoe het aangiftebeeld is. Bij een effectieve inzet merk je de kracht van de samenwerking.

Aanspreken

Op sociale media komen vaak de eerste emoties naar buiten als mensen iets te klagen hebben. Maar als je echt met mensen in gesprek gaat, zit je al snel een laag dieper en is bijna iedereen voor rede vatbaar. En als er dan eens een conflict is dan moet je dat uitpraten, afspraken maken en mensen er zo nodig op aanspreken als ze zich er niet aan houden. We moeten nu eenmaal met anderen samenleven in de wijk. In onze maatschappij is ook plaats voor kwetsbare broeders. Als er iets aan de hand is, heten ze in de pers plotseling verwarde personen. Meer dan bij een locatie zoals aan het Robert Kochplantsoen, denk ik dat er nog wel wat te winnen is bij kwetsbare mensen die in de wijk wonen en begeleiding krijgen van een zorginstelling. Als daar iets aan de hand is, wil ik snel een contactpersoon hebben.

Contact

Bij Robert Koch Wonen ervaar ik een respectvolle bejegening, daar is niks negatiefs bij. De meeste mensen doen heel normaal als ik hier ben, ze groeten, steken hun hand op. Ik hoef ook niet met iedereen vrienden te worden, laat staan van alle bewoners het naadje van de kous te weten, dat is helemaal niet mijn rol. Ze hebben mijn nummer, als er iets is.
Over het algemeen gaat het hier goed als het gaat om veiligheid. Tegen buurtbewoners zeg ik: voel je vrij om contact met mij op te nemen.’

Kijk hier voor de persoonlijke pagina van wijkagent Chris van Kreuningen op de website van de politie.

 

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *