Nieuws

Samen het perspectief veranderen

Na achttien jaar op verschillende posities in de voorhoede van HVO-Querido te hebben gewerkt, gaat Harrie Herfs op 1 mei met pensioen. Iedereen kent hem, of het nu is van de ontwikkeling van de drugsopvang in Zuidoost, van zijn voortrekkersrol als promotor van sport en bewegen, van de passanten- en winteropvang of van zijn inzet voor asielzoekers. Als afdelingshoofd, teammanager, beleidsmedewerker en zorgcoördinator is hij de belichaming van de uitdrukking never a dull moment.

Harrie Herfs (1953) wordt geboren in Heerlen in een hardwerkende katholieke familie. ‘Mijn vader zat op het grootseminarie, maar vlak voor zijn priesterwijding besloot hij dat dit toch zijn toekomst niet was en dankzij dat gegeven ben ik er. Mijn vader heeft later verschillende administratieve functies bekleed bij de Staatsmijnen, waar hij aan het eind van zijn carrière hoofd was van de juridische afdeling.
Limburg blijft de mooiste provincie van ons land, maar ik kom er uitsluitend nog recreatief. Na mijn studie heb ik er nooit meer gewoond en ook mijn familieleden zijn verhuisd.

Harrie Herfs bij de opening van de Varikstraat in 2000

Socioloog

Zelf heb ik sociologie gestudeerd in Utrecht, met socialisatieprocessen bij primaire groepen als specialisatie. Nog altijd heb ik vrij gemakkelijk toegang tot mensen uit alle geledingen van de samenleving.
Al snel na mijn studie kwam ik in zorgfuncties terecht. De wetenschap interesseert me wel, toevallig heb ik enkele praktische functies gehad waarbij de wetenschap meekeek, maar ik zoek uiteindelijk toch liever de confrontatie met mensen in het veld. Proeftuinen, pionieren, dat is mijn natuurlijke omgeving.

Opening gebruikersruimte in Zuidoost, 2001

Pionier

Nachtopvang Zuidoost, 2001

In 2000 ben ik bij HVO-Querido gekomen. Daarvoor had ik in de maatschappelijke opvang in Utrecht gewerkt, twee jaar als teammanager en twee jaar als leider van een arbeidsresocialisatieproject. Een van de dingen die ik in die laatste rol deed was het opzetten van een landelijk netwerk van werkplaatsen, een overlegorgaan met collega’s van verschillende organisaties in het land. Daarbij leerde ik Peter Visser kennen, destijds hoofd van het dagactiviteitencentrum van HVO-Querido aan de Mauritskade. Dat klikte over en weer en we hielden contact. Hij tipte me: misschien moet je eens bij ons komen praten, HVO-Querido zoekt een pionier voor wat toen de drugsopvang heette. Dat heb ik gedaan, Ruth Nelemaat was toen nog net de directeur waar de drugsopvang onder viel, al snel werd dat Stan Poels en met hem kon ik heel goed door een deur, hij is ook een Limburger.

Personeelsfeest van HVO-Querido in Artis, 2002

Op de kaart

Met wethouder Hannah Belliot, 2003

Ik werd dus afdelingshoofd. Dat heb ik een jaar of tien gedaan. Mijn opdracht was de drugsopvang op de kaart te zetten en ik moet zeggen: dat is heel aardig gelukt.
Er was met name in Amsterdam Zuidoost een flinke populatie harddrugsverslaafden, waar de hulpverlening niet goed op aansloot. Er zijn toen verschillende opvanglocaties opgezet, die deels ook alweer zijn verdwenen, omdat ze niet meer nodig zijn: Flierbosdreef of de Nachtopvang Zuidoost, Fleerde als begeleid zelfstandig wonen, de Varikstraat als dual diagnosisvoorziening, Elsrijkdreef, het Klokhuis, diverse gebruikersruimten en een bejaardenproject voor oudere verslaafden samen met de Venser.

Dam tot damloop, 2005

Netwerken

Uiteraard heb ik dat niet alleen tot stand gebracht, dat kan ook helemaal niet. Intern hadden we hele goede mensen, ik noem Jerry Timorason, Mart Corsius, John Abdoelaziz en Peter de Kuiper. Een van mijn krachten is dat ik goed het verband tot stand kan brengen tussen wat wij willen bereiken en wat onze ketenpartners willen, in dit geval vooral de GGD, Jellinek en Streetcornerwork. Ik smeed makkelijk netwerken. Onze gezamenlijke, integrale aanpak van de drugsproblematiek was al snel een succes. De overlast die hierdoor ontstaat, is echt grotendeels verdwenen. Uit de hele wereld zijn indertijd heel veel mensen komen kijken hoe wij dat aanpakten in Zuidoost. We zijn begonnen met noodgebouwen, nu zijn ze versteend tot mooie permanente voorzieningen. Het huidige Anton de Komplein is voortgekomen uit de containers van de Nachtopvang Zuidoost.
Het is ons gelukt om een totale keten te vormen waarin het grootste deel van de doelgroep een plek vond. Dat is een prestatie van formaat en daar ben ik trots op. Niet alleen is de overlast grotendeels verdwenen, maar een grote groep mensen kreeg weer een naam, een gezicht en een leven. Er ontstond voor hen weer een toekomst.

Opening voormalige Elsrijkdreef met Elvira Sweet en Marijke Vos, 2007

Sport

Social Inclusion Games, 20210

Na de drugsopvang was ik onder meer even interim hoofd van DAC Mauritskade en projectleider van het Martien Schaaperhuis toen dat werd gebouwd. Maar ik heb me bij HVO-Querido daarna vooral gestort op sport en bewegen en het belang daarvan voor onze klanten. Dat onderwerp zat al in mijn ransel. Niet alleen organiseerde ik al een tijd onze deelname aan de Dam tot damloop en andere hardloop- en sportevenementen, maar ik heb naast mijn werk hier ook altijd nog een baantje gehad als trainer en begeleider van survivaltochten met groepen. Dat zijn eigenlijk communicatietrainingen waarbij je “toevallig” ook aan veldlopen, wildwaterkanoën of speleologie doet.
Ik had dan ook voldoende conditie en was sportief genoeg om projectleider sport en bewegen te worden, het stimuleren van meedoen door klanten aan sport werd toen net landelijk door de Federatie Opvang uitgerold.
Een van de hoogtepunten op dit gebied was onze vrij massale deelname aan de internationale Social Inclusion Games, de “Olympische Spelen” voor mensen uit de maatschappelijke opvang en het beschermd wonen, in 2010 in Enschede. We verbleven met een grote groep klanten van HVO-Querido op de campus van de Technische Hogeschool, een fantastische belevenis. Daar is nog een documentaire van gemaakt: Moving Forward Together.

Dam tot damloop, 2007, 2008, 2009

Stimuleren

Niet alleen is sporten goed voor lichaam en geest en dus iets dat onze cliënten vooruit helpt, sport is ook een makkelijke manier om contact te maken met andere mensen. In onze organisatie is dit besef goed aangeslagen. Ik heb destijds werk gemaakt van het inzetten van lokale kracht door middel van aandachtsfunctionarissen sport, collega’s die zelf van sport houden en hun cliënten goed kennen. We hebben gelukkig veel enthousiaste en sportieve medewerkers die klanten goed weten te stimuleren. Als je ziet wat er momenteel allemaal gebeurt bij HVO-Querido op sportief gebied!

Kwartiermakerscup met Eric van der Burg, Gregory van der Wiel en Jaap Fransman, 2011

Passantenopvang

Fort Penningsveer, 2011

Als projectleider maakte ik deel uit van het Stafbureau, een positie en een rol die mij niet helemaal pasten. Naar mijn mening is er ondanks alle goede bedoelingen teveel afstand tussen de praktijk van de werkvloer en het Centraal Bureau. Toen is in goed overleg besloten dat ik ergens anders heen zou gaan en dat is de opvang aan de Poeldijkstraat geworden, het team van Larissa Wijnnobel, waar ik zorgcoördinator werd naast Mike Tuijn. Passantenverblijf, mobiel team, winteropvang, een aantrekkelijk cluster aan activiteiten waar van alles te ontwikkelen was. We verhuisden van het oude naar het huidige gebouw, van laagbouw naar een toren, waardoor onze positie in de buurt opnieuw een uitdaging werd. We hebben netwerken gesmeed, we zijn met alle betrokkenen in contact getreden en gebleven. De relatie met de omgeving zal altijd een wankel evenwicht blijven, dat is iets waar we veel tijd en aandacht in moet blijven steken.

Poeldijkstraat, 2011

Winteropvang

De winteropvang is volledig onze kant opgerold. Eerst zetten alle afdelingen er ’s winters bedden bij als dat nodig was, sinds enkele jaren is de winteropvang op één, steeds wisselende, plek geconcentreerd en regelt en verzorgt ons team dat. Een geweldig team. Ik ben er heel trots op, het is snel en effectief, een geweldige combinatie.
De winteropvang is een unieke mogelijkheid om in contact te komen met mensen aan de onderkant van onze doelgroep, mensen die geneigd zijn zorg uit de weg te gaan, maar dat vaak wel nodig hebben.

Letterenloop, 2013

Ongedocumenteerden

Rond 2012 ontstond in Osdorp een tentenkamp van uitgeprocedeerde asielzoekers. Dat was het begin van een alsmaar groter wordende groep die zich over de stad verplaatst en steeds hun intrek neemt in gekraakte panden, telkens Vlucht- geheten, van Vluchtkerk tot Vluchtkantoor. Ze vestigden de aandacht op zich, kregen veel publiciteit, en de gemeente vroeg of HVO-Querido en het Leger des Heils iets voor deze mensen konden betekenen. Wij zijn daar toen stukje bij beetje ingestapt door basiszorg te bieden. Daarmee hebben we ons visitekaartje afgegeven. Wij hebben laten zien dat wij erin slagen om met ongedocumenteerden in contact te komen en afspraken me ze kunnen maken. Tegelijk deden we een project voor kwetsbare asielzoekers aan het Surinameplein. Toen ging DWI zelf asielzoekers opvangen in de Havenstraat, in het voormalige Huis van Bewaring waar wij later de winteropvang hadden en waar nu het Passantenpension is gevestigd. De mensen van DWI waren blij dat wij daar regelmatig kwamen kijken en als vervolg daarop heeft de gemeente ons eind 2014 de opdracht gegeven de bed, bad, broodvoorzieningen te ontwikkelen voor deze groep. Daarvan hebben we er nu twee, in de Schuitenhuisstraat in Osdorp en aan de Walborg in Buitenveldert. Bovendien is zojuist een derde tijdelijke BBB van start gegaan, opnieuw aan de Havenstraat.

Met meneer Shun bij de Walborg, 2014

Niet vervelen

Onderdak verstrekken en hulp aan asielzoekers doet HVO-Querido uiteraard niet alleen. Ook hier hebben we ketens gesmeed en werken we goed samen met tal van partijen als Vluchtelingenwerk, ASKV, juristen, de gemeente, Equator, de Diaconie, We Are Here en verschillende opleidingsinstituten.
De contouren van een oplossing voor dit vraagstuk worden zichtbaar, maar waarschijnlijk zijn we hiermee nog wel een aantal jaren zoet.
Jeroen Habes is mijn opvolger als zorgcoördinator. Ik ken hem al heel lang, nog uit de tijd dat hij bij Straetenburgh werkte, en ik heb alle vertrouwen in zijn capaciteiten. Hij zal zich gelukkig geen seconde hoeven vervelen, er is altijd wat aan de hand in dit werk.
Als coördinator sport en inmiddels ook leefstijlverbetering word ik opgevolgd door Patrick Durrfeld. Ook in hem heb ik enorm veel vertrouwen omdat ik hem al jaren ken als een geweldige en gedreven organisator, intussen ook met een prachtig team om zich heen.

Voetbaltoernooi Olympiaplein, 2016

Inspiratie

In die achttien jaar heb ik heel veel goede collega’s mogen ontmoeten, maar als ik één iemand moet noemen die er voor mij uitsprong, is het Peter de Kuiper. Hij is echt een bron van inspiratie voor me geweest. Een eigenzinnige, eigenwijze en buitengewoon aardige man met een groot hart, humor en een feilloos gevoel om een ingewikkelde doelgroep aan te sturen.

Bij Het Klokhuis in de Tolstraat met Peter de Kuiper, 2001

Mogelijkheden

HVO-Querido heeft een enorm vermogen om krachten te genereren en oplossingen te bedenken en uit voeren om maatschappelijke problemen snel te lijf te gaan. Wij kunnen die uitdagingen goed aan, dat is heel positief. Dat is deels ons bestaansrecht, daarmee laat je zien wat je toevoegt aan de stad.
HVO-Querido ontfermt zich over mensen die op de een of andere manier in de ellende zitten en wanhopig op zoek zijn naar een uitweg. Het is onze missie om daarop in te spelen en dat is iets waarin ik mij persoonlijk heel erg herken.
Als hulpverlener ben je in staat om aan te sluiten bij verschillende mensen die hulp zoeken en zo kun je beginnen om samen het perspectief te veranderen.
Elke doelgroep heeft zijn specifieke topics. Maar wie het ook zijn, we proberen ieders talenten zoveel mogelijk te benutten. Onze cliënten zijn mensen met een hele hoop mogelijkheden en daar spreken we ze aan, zo kun je ver komen en met elkaar grote dingen bereiken.

Met bewoner Walborg, 2017

Open

Bij HVO-Querido heb ik me achttien jaar als een vis in het water gevoeld te midden van boeiende cliënten, leuke mensen en in een prettige bedrijfscultuur. Dat ga ik zeker missen. Maar het pionieren zit me in het bloed en ik heb geen aanleg om niks te doen, de weg ligt nu weer open. Eerst met vakantie, daarna gaan we wel zien.’

Harrie Herfs voor de Walborg, 2018

 

 

Reacties ( 4 )

  • Fred Linnenbank says:

    Ga lekker van je pensioen genieten Harrie, leuk dat je ons beider vriend ook nog even in het verdiende zonnetje zet.

    Fred

  • MAYA HOOGVELD says:

    Wat een schitterende interviewtekst !!!!!
    Hartelijk dank.
    Ik ben morgen in gedachten graag b j het afscheid. .

  • Karin says:

    Wat een geweldige prestaties, daar mag je trots en tevreden op terugkijken!

  • Phili says:

    Fantastisch levensverhaal. Gefeliciteerd. Op naar de volgende 20 jaar. Fijn om zo n vader te hebben. Ik ken namelijk Inkeri . Geniet van de vakantie Phili Rolkens

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *