Nieuws

2018 wordt mijn jaar (3)

Rob Hoogstraten uit Haarlem is onvrijwillig dakloos en verblijft nu in de opvang Velserpoort van HVO-Querido. Hieronder legt hij uit waarom hij de toekomst toch met vertrouwen tegemoet ziet.

MAART

Zoals ik in mijn vorige blog al aankondigde, heeft de woningbezichtiging inmiddels plaatsgevonden. Er waren redelijk wat mensen en ik was nummer twaalf op de lijst. Korte tijd later kwam mijn trajectbegeleider naar me toe en zei me dat nog spannend kon worden omdat ik gestegen was naar nummer vijf.
Uiteindelijk kreeg iemand anders de woning.

De verbouwing van de Velserpoort zit in zijn eindstadium. Eind februari was er een bezichtiging voor buurtbewoners en raadsleden. De buurtbewoners waren heel positief over wat ze hoorden en zagen. Misschien een goed idee om ieder jaar een open huis voor de buurtbewoners te organiseren, al is alleen maar om het standaardbeeld van de dakloze te veranderen.
Een week later arriveerden de meubels, alle oude zooi eruit en alles nieuw. Ik moet zeggen, het is eenvoudig, functioneel en smaakvol ingericht. Ook de nieuwe keuken zal binnenkort een feit zijn.

Rob Hoogstraten bij de kaart van Haarlem: ‘Waar was die straat ook alweer?’

In memoriam René/Sally Kruis

Als er iemand plotseling wegvalt, dan ga je je pas realiseren dat bepaalde data een bijzondere betekenis krijgen. Zo ook de verjaardag van René. René was altijd enthousiast over mijn blogs, dus deze is voor jou René!

Dinsdag 13 februari. De zon schijnt dus het belooft een mooie dag te worden. Gezien het jaargetijde is het nog wel koud. Ik besluit te gaan lopen vanaf de Velserpoort in Haarlem Noord naar de dagopvang Wilhelminastraat. Onderweg kom ik langs een parkje waar ik de eerste symptomen van het naderende voorjaar waarneem. De krokussen steken voorzichtig hun kopjes boven het maaiveld uit en geven met hun kleurenpalet het gazon een feestelijke aanblik.
Aangekomen bij de dagopvang ontmoet ik René. Hij zegt: ‘Ik ben vandaag jarig.’
‘O,’ zeg ik, ‘gefeliciteerd dan met je verjaardag.’ Hij laat me spontaan zijn legitimatie zien en zegt: ‘Kom, we gaan een biertje drinken, maar jij moet ze halen bij de Dekamarkt, want ik heb een Dekaverbod.’
Hij geeft mij zijn bankpas en pincode en vervolgens zoek ik de gevraagde blikjes bij elkaar. Ik reken af en loop naar buiten waar René me opwacht.
‘Nog even langs de coffeeshop om wat weed te scoren,’ zegt René.
‘Waar gaan we heen?,’ vraag ik als hij weer naar buiten komt.
‘Verderop is een bushokje, daar zit ik wel vaker en van de politie heb je geen last. Alleen handhavers kunnen wel eens vervelend zijn,’ aldus René.
We belanden in het bewuste bushokje en we trekken ons eerste biertje open. Ik proost op zijn verjaardag, toch een speciale dag voor hem. Want jarig zijn in een daklozenopvang, met weinig vrienden, kennissen en familie om je heen, is klote.
Hij draait een dikke joint en zegt dat ie nog redelijk nuchter is voor zijn doen. ‘Ik heb al drie zware (10%) en twaalf kleintjes op.’
‘Tjonge,’ zeg ik, ‘hoe krijg je die weg?’
Hij glimlacht en lijkt voor even gelukkig. We drinken onze biertjes en chillen nog wat. Een politieauto rijdt langs en laat ons met rust. Het wordt tijd om naar de dagopvang terug te gaan want ik ben verkleumd tot op mijn botten.
In de opvang neem ik een beker hete koffie. René verdwijnt in een van de gebruikersruimtes, want hij had nog wat bewaard. Even later hoor ik wat tumult in die ruimte en René komt naar buiten. Hij gaat een felle discussie aan met de beveiligers en moet naar buiten. Hij zegt: ‘Ik ga naar het plein aan de overkant om wat geld bij elkaar te scharrelen.’ Ik ga met hem mee om te zien hoe hij dat doet. Hij geeft aan bij welk types je de meeste kans maakt. Ik heb genoeg gezien en krijg het wederom koud. Hoogste tijd om weer terug te keren naar de dagopvang om een heet bakkie thee te scoren.

René/Sally, RIP.

Verkiezingen

Er wordt volop campagne gevoerd voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ik ben een paar keer wezen flyeren, onder andere op de Grote markt. De snijdende kou maakt onze inzet niet optimaal. En de belangstelling is niet al te groot.
Nu ik dit schrijf, hebben de verkiezingen inmiddels plaatsgevonden en de uitslag was verrassend. Mijn partij, de SP, is twee zetels kwijtgeraakt en de meeste andere partijen hebben verloren.
Maar mijn missie is geslaagd: namelijk mijn medebewoners naar de stembus krijgen. Dat is redelijk gelukt alleen weet ik niet hoeveel voorkeurstemmen dat heeft opgeleverd. Ik heb laten zien dat daklozen erbij horen als inwoners van Haarlem en ook rechten hebben. Daarbij geef ik ze ook een stukje eigenwaarde terug. Daarom blijf ik het daklozenprobleem op de politieke kaart zetten, opdat wij geen vergeten groep worden.
Nog even een paaslunch en -dienst bijgewoond bij Stem in de Stad. Op naar Pasen.

Voor de Velserpoort

De Tribune, het tijdschrift van de Socialistische Partij, wijdt in april een artikel aan Rob Hoogstraten.
Kijk hier om dit artikel te lezen.

APRIL

De keuken op de Velserpoort is een feit. Het is een inrichting waar menig restaurant jaloers op kan zijn. Gelukkig hebben we een paar goede koks, dus het eten is elke dag een verrassing in positieve zin. Ook zie ik de sfeer in de bewonersgroep verbeteren.
Met Pasen hebben we een lekkere maaltijd voorgeschoteld gekregen. Verder is het voor de meeste daklozen zonder familie een lang saai weekend.

Mijn slaap- en werkplek

Gezondheid

Ik heb het gevoel dat mijn ogen achteruit gaan. Hoewel de oogarts mij heeft verzekerd dat mijn ogen niet slechter worden, ben ik daar zelf niet van overtuigd. Mijn aangepaste brillen heb ik inmiddels ontvangen en ik kan dus iets beter werken.
Door de griepepidemie heb ik een week ontzettende buikgriep gehad en ben veel vocht kwijtgeraakt en afgevallen. Gelukkig kan ik nu weer aansterken.

Vandaag 20 april is de officiële heropening van de Velserpoort. Na ongeveer zeven maanden verbouwing is er nu een voorziening gerealiseerd die met zijn tijd meekan.
Gezien het aantal verstuurde uitnodigingen is de opkomst wat magertjes.
Maar het is gezellig en de genodigden krijgen een rondleiding. Hierna geeft de verantwoordelijke wethouder, Jur Botter, een speech, waarna hij een lint doorknipt voor het keukenluik.
De opening is een feit en we kunnen aan het koude bier. Wel welkom met dit warme weer.

Rob Hoogstraten in de vensterbank van zijn kamer. ‘Alvast peinzend over een nieuwe blog.’

De grote boeketten bloemen door het hele gebouw inspireren me om het jaarlijkse bloemencorso te bezoeken. Ik hoop weer op een zonnige dag om wat mooie plaatjes te schieten, wat me het afgelopen jaar niet is gelukt.

(wordt vervolgd)

 

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *