Ricardo (Amsterdam, 1979) woont sinds 2002 via de beschermende woonvorm BW Indische buurt. Hij is een druk bezet iemand: ‘Twee dagen per week werk ik bij een café, één dag kook ik voor jongerenavonden en één dag ben ik kapper. Ik ga ook nog een dag naar school, op zaterdag ga ik uit en op zondag rust ik uit.’ Een volle week! Hoe bevalt hem dat?
‘Ik wilde vroeger eigenlijk altijd in de handel werken,’ vertelt Ricardo. ‘Nu volg ik een opleiding tot gastpersoon in de horeca. Daarbij leer je allerlei verschillende dingen, zoals sociale hygiëne en schoon geld verdienen.’ Wist je dat Ricardo zelfs de wisseltrofee heeft gewonnen in de derde editie van het HVO-Querido café? Dat is een informele bijeenkomst voor cliënten, medewerkers en belangstellenen met een persoonlijk verhaal. De focus ligt op scholing en hoe werk bijdraagt aan herstel.
Ricardo op zijn werk, foto Jildiz Kaptein
Werken in de horeca leert je nieuwe dingen
Ricardo: ‘Twee dagen per week werk ik bij brouwerij, café en proeflokaal De Prael in de binnenstad. Dat kan ik zeker aanraden. Je leert er veel van en je ontmoet allerlei verschillende mensen. Het leuke van De Prael is ook dat iedereen hier gewoon als cliënt kan binnenlopen voor een kop koffie, een pistoletje of een biertje. Het is heel open en het heeft helemaal niks van de sfeer van een zorginstelling. Er komen hier juist heel veel verschillende mensen: Amsterdammers en veel toeristen uit binnen- en buitenland, maar er vergaderen hier ook wel eens ambtenaren van de gemeente.’
‘Je moet wel inzet tonen,’ benadrukt Ricardo. ‘Het moeilijkst vind ik op dit moment de kassa beheren. We hebben namelijk net een nieuw systeem en daar heb ik nog al eens ruzie mee. Maar uiteindelijk kom ik er altijd wel uit en er zijn hier ook een heleboel collega’s aan wie je altijd iets kunt vragen.’
Koken voor jongeren en cliënten
Ricardo: ‘Ook werk ik een dag per week bij dagactiviteitencentrum de Linnaeushof om te helpen met het verzorgen van jongerenavonden. Daar kook ik bijvoorbeeld voor. Ik kook ook voor dagactiviteitencentrum Robert Koch. Mijn moeder heeft heel lang als kok gewerkt in De Amstelhof, een bejaardenhuis. Van haar heb ik het koken meegekregen, denk ik.’
Kapper bij het dagactiviteitencentrum
‘Verder ben ik een dag per week kapper bij de Linnaeushof,’ vervolgt Ricardo. ‘Dat loopt best goed. Ik heb daar meer dan veertig klanten. Ik doe ook mijn eigen haar. Het is belangrijk dat je je goed voelt, dat je prettig in je vel zit, maar het is ook belangrijk dat je haar goed zit. Dat kost twee euro per knipbeurt, dus dat kan bijna niemand de kop kosten. Met de schaar en de tondeuse kan ik alles, dat durf ik gerust van mezelf te zeggen. Kapper, daar moet je natuurlijk wel een klein beetje ijdel voor zijn.’
Hoe ziet Ricardo de toekomst?
‘Later zou ik graag een eigen cafeetje beginnen,’ vertelt Ricardo. ‘De horeca is mooi werk. Hard werken, maar wel iets dat ik met veel plezier doe. Maar, ik moet eerst nog verder nadenken en een goed plan maken als ik ooit zelf iets wil opzetten.’
Meer van dit soort interviews lezen? Klik dan door naar de verhalen-pagina.
