Nieuws

Opvanghotel Ruysdael

Sandra Chedi (Paramaribo, 1963) kwam op haar achtste met haar grootmoeder naar Nederland. Na een opleiding journalistiek deed ze de marketing van het drijvende Chinese restaurant in het Oosterdok. Zij begon zelfstandig als touroperator en kocht in 2002 het Amstel Botel, een budgethotel met 175 kamers dat ze sindsdien succesvol runt. Ze werd in 2008 verkozen tot zwarte zakenvrouw van het jaar. Sinds september 2010 jaar verzorgt het Amstel Botel bovendien de hotelmatige kant van het Opvanghotel Ruysdael van HVO-Querido, in vaktermen de full service hospitality. Het gaat daarbij om zaken als het verzorgen van maaltijden (drie per dag), het schoonhouden van de kamers en de algemene ruimtes en de receptie (24-uur per dag).

Sociale cohesie
Het Amstel Botel ligt aan de NSDM-pier in Amsterdam Noord, gezellig tussen de Sirius van Greenpeace, de Pollux van de marine en een oude Russische onderzeeër. De selfmade Sandra Chedi heeft iets met water. “Ik vind het ontzettend prettig om op en om het water actief te zijn. Van nature ben ik eigenlijk erg lui, dus het is voor mij een goede drive om mij actief in te zetten.
Ik ben met HVO-Querido in aanraking gekomen via de denktank sociale cohesie, destijds door burgemeester Cohen ingesteld. Als ondernemer heb je ook een verplichting naar de stad, vind ik. In de toeristenbranche ben je afhankelijk van de stad, dan moet je ook iets terugdoen. Als ondernemer moet je daar een bindende factor in zijn.
Ik ben altijd al maatschappelijk betrokken geweest, ik steun een bomenproject in de Bijlmer, een kunstproject, de Mytyl-Tyltylschool. Het is ook eigenbelang. Je wilt dat mensen met veel plezier naar jou toekomen, dus alles wat de stad beter en vriendelijke maakt, is van harte welkom.
Een andere manier van opvang vond ik wel interessant en zo besloten we een pilot te starten aan de Ruysdaelkade. Het concept moet nog verder worden uitgekristalliseerd, er zijn altijd zaken die beter kunnen, maar bij de eerste evaluatie was iedereen enthousiast. Eric van der Burg schreef er vol lof over op zijn blog. Het is interessant, ik leer er heel veel van.

Contact
Inmiddels werken vier gasten van Opvanghotel Ruysdael bij wijze van dagbesteding bij het Amstel Botel. Een voormalige gast, die inmiddels zelfstandig begeleid woont, is bij het Botel in loondienst gekomen. Meneer De Wit (Amsterdam, 1957) is momenteel bezig de hele boot te wassen. “Ik zat in De Haven – daar was ik geschorst – en daarvoor heb ik zeven jaar in Spanje gezeten, in het onderhoud, zwembaden, horeca. Ik houd van werken, ik ben het liefst altijd bezig, gerust zeven dagen per week. Ik ben nooit te beroerd om vroeg te beginnen. En ik heb een rijbewijs.”
Sandra Chedi: “Was je ondeugend dan? Dat kan ik me niet voorstellen, meneer De Wit is bij ons een modelgast.”
Zij legt uit dat het voor mensen die een nieuwe start maken enorm belangrijk is om bezig te zijn en het contact met de maatschappij niet te verliezen. “Het is geen bezigheidstherapie, we zij wel een commercieel bedrijf. We willen mensen wel een realistisch perspectief kunnen bieden, er moet uitzicht zijn op een vervolg, dus werken in het Botel is niet voor iedereen weggelegd.

Verantwoordelijkheid
Harvey Benjamin Kerk (Amsterdam, 1983) woonde ook eerst in De Haven van het Leger des Heils voor hij in Opvanghotel Ruysdael kwam. “Ik wilde vroeger altijd motorcoureur worden, maar ik heb vooral gewerkt als monteur van vrachtwagens. Dat heb ik van mijn ouwe heer geleerd, maar het was niet echt iets van mij, ik deed het om mijn vader trots te maken. Ik ben nu aan het uitzoeken wat ik zelf wil. Ik zou wel een eigen bedrijfje willen. Het opvanghotel is prettig om te verblijven, maar het moet niet te lang duren, het begint nu een beetje onder mijn huid te kriebelen. Je wilt toch iets voor jezelf. In Amsterdam natuurlijk, there is no place like home. Je werkt naar een doel toe en dat moet niet vaag voor je ogen worden. Ik voldoe aan de eisen, ik heb al heel lang dagbesteding, ik werk hier vier, vijf dagen per week. Ik sta achter de bar, in de keuken, bij het ontbijt, bij de technische dienst, ik sta eigenlijk overal. Je krijgt veel verantwoordelijkheid, het is echt een plek om te leren en door de stromen naar een betaalde baan. De sfeer is hier goed met collega’s, dat is ook belangrijk. Leuk is licht uitgedrukt, het is hier een fantastische plek.”

Sandra Chedi is enthousiast over Harvey: “Hij is echt een gastheer, vriendelijk, klantgericht, dienstbaar. Hij zou het goed kunnen doen in een horecabedrijf, als bartender bijvoorbeeld. Het is goed dat hij verschillende facetten van het vak leert. Ik ben hands on, ik houd ervan om zelf ook alles te kunnen. Als ik toevallig achter de bar sta, help ik gasten. Mensen zien echt niet aan je hoofd dat je de baas bent, ze willen gewoon een drankje. Wij maken geen onderscheid, ook niet tussen mensen die bij ons werken en gasten van Opvanghotel Ruysdael. Dit is geen groot bedrijf, met ruim vijftig mensen in dienst is de sfeer een beetje familiair.”

Kracht
Sandra Chedi heeft nog volop plannen op het kruisvlak van opvang en hotel. “Ik zou in de stad wel een hotel willen waar je toeristen en daklozen tegelijk en door elkaar kunt bedienen, zodat je voor beide een win-win krijgt. De stad mag een sociaal gezicht tonen, mensen hoeven niet te worden weggestopt.”

Meneer El Yakoubi (Tétouan, Marokko, 1969) woonde in het Instroomhuis voordat hij in Opvanghotel Ruysdael kwam. Bij het Amstel Botel werkt hij vooral in de technische dienst: schoonmaken, schilderen en onderhoud. “Ik woon hier al 25 jaar. Ik houd van Amsterdam, ik ben een Amsterdammer, ik wil hier blijven. Ik ben geboren in een grote stad. Als kind woonde ik in een klein dorp met boerderijen, mijn vader werkte in Spanje, dat heb ik later ook gedaan. Ik spreek un poco Spaans, dat is handig met de toeristen. Als je hebt gewerkt, voel je je thuis lekkerder.”
Sandra Chedi valt hem bij: “Je hebt mensen gesproken, dingen meegemaakt, er gebeurt altijd wel iets onverwachts. Ik vind het elke dag fijn om dingen te kunnen doen die ik zelf wil. Dat heeft niet te maken met verdiensten. Ik beschouw het als een voorrecht dat ik iets voor dak- en thuislozen mag doen, ik heb veel bewondering voor de kracht en de motivatie die onze gasten van Opvanghotel Ruysdael weten op te brengen.” Nu kan meneer El Yakoubi zich niet langer inhouden: “Het was lekkere kip gisteren, echt hele, hele lekkere kip, mmm, met die kruiden en het rook zo lekker.”
Lachend legt Sandra Chedi uit dat zij gisteren zelf Javaanse kip heeft gemaakt in Opvanghotel Ruysdael. Hands on blijkt geen woorden maar daden te zijn.

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *