Nieuws

Op zoek naar het lichtpuntje

Onder de artiestennaam Rauwk Trillian componeert, speelt, rapt en produceert Mark Limon zijn eigen muziek. Onder zijn eigen naam is hij onder meer bewoner van onze afdeling Discus, doet hij dagbesteding bij Digivibes van Scip en was hij vrijwilliger bij ons Respijthuis Amerbos.

Mark Limon (1975) wordt geboren in Amsterdam en groeit op in West. Als zijn ouders uit elkaar gaan, verhuist hij op zijn vijfde met zijn moeder en zus naar Lelystad, om op zijn tiende alweer terug te keren naar Amsterdam. In zijn huis in Osdorp vertelt hij over zijn vele bezigheden.

Spiritueel

‘Mijn moeder was hoofdverpleegkundige,’ vertelt Mark Limon, ‘ze heeft op verschillende plekken gewerkt, bij het Slotervaart ziekenhuis, het OLVG en nog een paar ziekenhuizen. Als kind was ik vrij rustig, ik was erg op mezelf en deed veel dingen alleen. Misschien was ik wel een beetje een buitenbeentje. Ik werd behoorlijk vrij gelaten, kon doen wat ik wilde en maakte daar geen misbruik van. Thuis had ik de vrijheid om echt kind te zijn. Ik heb een goede, christelijke opvoeding gehad. Toch ben ik niet religieus geworden, eerder spiritueel. Wij kwamen thuis niks tekort, ik kon bijvoorbeeld sporten wat ik wilde. Eigenlijk was ik best wel een beetje verwend.

Mark Limon

Computers

Ik ging naar de Don Bosco, een LTS aan de Polderweg in Amsterdam Oost. Dat is later samengegaan met een andere school tot het Montessori College Oost. Elektrotechniek deed ik. Ik ben technisch aangelegd en best handig. Als ik iets zelf kan maken of repareren, dan doe ik het ook. Ik wou altijd iets met computers doen, ik heb altijd iets met technologie en gadgets gehad, nog steeds wel. Het interesseert me. Op mijn negende kreeg ik mijn eerste computer, een Commodore C16, dat was een beetje een afwijkend tussenmodel, daarna kreeg ik de bekende Commodore 64. Programmeren vond ik leuk. Later heb ik ook een paar apps gebouwd.
Toen ze bij Discus een proef deden met de Beter-app heb ik meteen meegedaan, dat was heel leuk. Nu is dat weer gestopt, maar als ze opnieuw iets met e-health gaan doen, doe ik meteen weer mee. Op een congres van HVO-Querido heb ik er samen met Emmie, mijn begeleidster, over verteld voor publiek. Dat was best eng omdat ik nogal verlegen ben, maar het was toch niet zo eng als ik dacht. Je moet het gewoon doen.

Begeleid wonen

Ik woon nu ruim vier jaar met begeleiding van Discus in dit huis. Daarvoor zat ik in het opvanghotel in Osdorp, dat was ook van HVO-Querido. Daarvoor woonde ik bij BW Oosterparkbuurt, in de Schalk Burgerstraat en in de Vrolikstraat. Ik ben begonnen op mezelf met een eigen woning in Zuidoost, maar dat ging niet echt goed, ik raakte er een beetje in de war.
Soms komt mij begeleidster op huisbezoek, soms ga ik naar het kantoor. We praten over van alles, over financiën, over hoe het gaat, wat er deze week is gebeurd en wat er aan zit te komen. Ze helpt me met moeilijke brieven, zij toont belangstelling voor mij. Het is een hele goede, aardige vrouw.

Respijthuis

In Respijthuis Amerbos ben ik ongeveer een jaar vrijwilliger geweest, een superervaring. Dat was voor mij een nieuw begin, een scharnierpunt. De keuze om iets met mijn leven te gaan doen, iets goeds, iets voor anderen, heeft mij verder geholpen en gestimuleerd. De advertentie van het Respijthuis sprak mij meteen aan, je eigen ervaring inzetten om andere mensen te ondersteunen. Ik blijk er een soort aanleg voor te hebben, mensen voelen zich op hun gemak bij mij.

Ontwikkelen

Bij het Respijthuis krijg je bovendien volop de kans om je te ontwikkelen en vooruit te komen. Je leert er veel, ik heb er in een jaar wel zeven certificaten gehaald. Die trainingen geven je het gereedschap om je werk nog beter te doen. Nu ben ik bezig met de TOED-opleiding (Training Opleiding Ervarings Deskundigheid, red.). Dat wordt betaald door de Vrienden van HVO-Querido, daar ben ik heel blij om.
Het is mijn ambitie om regulier werk te gaan doen. Nu moet ik nog meer ervaring en knowhow opbouwen, maar een betaalde baan is het doel. Daarom wil ik me blijven ontwikkelen.

Dagbesteding

Nu doe ik twee dagen per week dagbesteding bij Digivibes van Scip, als ik klaar ben met mijn opleiding ga ik dat drie dagen doen. Digivibes is onder meer een muziekstudio, dat pas echt bij mij. Als kind zag ik Meat Loaf op tv, Paradise by the Dashboard Light, en ik dacht: wow, mooi man, dat wil ik ook, muziek maken. Mijn familie is niet muzikaal, al heeft een oom van mij een keer als Otis Redding meegedaan aan de Soundmixshow.

Muziek

Als Rauwk Trillian rap en zing ik een beetje en produceer mijn eigen beats. Die naam, daar moet je niet teveel achter zoeken. Ik wilde een aparte naam, die niet iedereen had. Mijn muziek vind ik ook een beetje rauw, daar houd ik van. Trillian staat voor het feit dat ik heel veel muzikale ideeën heb, wel een triljoen. Ik ben nog zoekende naar een echte eigen stijl. Ik zoek ook naar betere topics, betere onderwerpen voor mijn liedjes. Nu gaat het me nog teveel over het verleden, ik wil meer liedjes maken over de actualiteit. Meer persoonlijk, over wat mij nu bezighoudt. Ik maak songs in het Engels en in het Nederlands. Het voordeel van Engels is dat de woorden makkelijker achter elkaar vallen, maar in het Nederlands kan ik me beter verwoordden, dat zit dichter bij mezelf. In mijn liedjes mix ik realiteit en fictie. Momenteel gaan ze meer naar de werkelijkheid toe en worden ze steeds persoonlijker.

Liefdesliedjes

Mijn smaak is breed: pop, r&b, house, rap, rock, klassiek. Ik luister graag naar de opbouw van liedjes. Hoe zit het muzikaal in elkaar? Dan pas luister ik naar de tekst. Waar zingen ze eigenlijk over? Dat is soms best schrikken. Nummers van vroeger, die al jaren lekker klinken, gaan dan ineens over geweld tegen vrouwen bijvoorbeeld. Rap heeft een slecht imago wat dat betreft. Ik zing ook over vrouwen en over seks, ik houd van vrouwen, maar ik wil ze niet in een negatief daglicht zetten of omlaag drukken, ik maak liever mooie liefdesliedjes. Mijn muziek is bedoeld voor volwassenen, maar je kijkt ook naar wat je je kinderen, ik heb twee dochtertjes, meegeeft.

Beter als artiest

Eerst deed ik alles op gevoel, nu ontwikkel ik meer techniek, ik krijg het steeds beter door. Ik ben autodidact, ik heb mezelf piano leren spelen. Met een muziekopleiding was ik nu een bekende Nederlander geweest, haha.
Ik maak altijd eerst een beat en dan ontstaan de woorden en de melodie in een wisselwerking. In je hoofd heb je een idee hoe je het wilt hebben.
Hier in huis heb ik een klein studiootje met een minicontrollertje. Je moet creatief zijn met de software, ik gebruik FruityLoops en Sonar.
Als artiest kan ik nog veel beter en dat voelt goed, dat je kunt groeien, dat er nog van alles mogelijk is. Zo wil ik meer gaan zingen en ook meer met andere muzikanten gaan samenwerken. Mijn eerste optreden was in 2012 bij Stichting Eiwerk, optreden wil ik ook meer gaan doen.

Mark aan het werk bij Digivibes

 

Toekomst

Als ik denk aan de toekomst dan zie ik mezelf iets meer richting het centrum wonen. Ik zie meer stabiliteit, ook qua financiën, een vaste baan en vooral meer contact met mijn dochters. Ik zou graag een professionele studio opzetten en muzikanten coachen. Zo kan ik werk en hobby combineren. Daarnaast wil ik mijn ervaringsdeskundigheid inzetten door voorlichting te geven en mensen te helpen bij hun herstel.

Positief

Naast muziek maken studeer en sport ik en doe ik natuurlijk het huishouden en zo. Dat gaat prima. Koken gaat me goed af, dat deed ik bij het Respijthuis ook graag. Natuurlijk eet ik ook wel eens een pizza of van de snackbar.
Eigenlijk ben ik een duizendpoot, ik houd ervan om veel verschillende dingen tegelijk te ondernemen. Het kan altijd beter, maar ik ben tevreden. Uit alle ervaringen probeer ik het positieve te halen. Dat geeft me kracht om door te gaan. Ik zoek altijd het lichtpuntje.’


Muziek van Rauwk Trillian is te koop via Google Play en Itunes. Je kunt het ook beluisteren via YouTube en Spotify.

 

 

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *