Nieuws

Leven zoals ik wil

Dolblij is Oesha Marapin (1982) met haar nieuwe woning in het kader van Programma Hervorming MO/BW aan een gracht in de Baarsjes in Amsterdam West. Nu kan ze eindelijk haar leven inrichten zoals ze dat zelf graag wil. De toekomst ziet ze weer met vertrouwen tegemoet.

Lees ook het verhaal va de begeleiderOesha Marapin is geboren in Suriname en kwam met haar hele familie naar Nederland toen ze vier maanden oud was. Het gezin ging in de flat Kleiburg wonen, vlakbij metrostation Kraaiennest, in de Amsterdamse Bijlmermeer. Ze heeft geen contact meer met haar familieleden.

Ingegrepen

‘Vanochtend kwam ik een vrouw tegen die op straat lag, ze was flauwgevallen,’ vertelt Oesha, nog vol adrenaline. ‘Ik dacht eerst dat er iets ergs aan de hand was, maar ze bleek suikerziekte te hebben, net als ik. Ik heb haar dextrose gegeven en een slokje water en toen kon ze weer verder. Dat heb ik best goed gedaan, toch? Ik spuit zelf insuline en ik houd een dagboek bij met de waarden van mijn bloedsuikerspiegel.’
Tijdens ons gesprek in haar nieuwe, nog volledig kale woning komt ze herhaaldelijk op het voorval terug, dat haar duidelijk heeft aangegrepen.

Oesha Marapin in haar nieuwe woning

Vaak verhuisd

‘Wij waren super arm thuis,’ aldus Oesha, ‘we hadden nooit iets, het was vies, er werd helemaal niet goed voor ons gezorgd,’ vertelt Oesha. ‘Als klein kind wilde ik dolgraag Miss Universe worden, een droom die is vervlogen. Ik zat op Scholengemeenschap Reigersbos tot en met Havo 4 en toen werd ik gek, schizofreen. Ik kon niet meer nadenken, het werd allemaal teveel voor mij. Ik kwam in een psychiatrische inrichting terecht, bij het AMC, bij de Argonaut en daarna ben ik nog honderd keer verhuisd van kliniek naar kliniek.

Goed nieuws

Hiervoor woonde ik in de Heemstedestraat, in een satellietwoning van Masira (een voorziening voor beschermd wonen van HVO-Querido, red.). Dat huis deelde ik met iemand die mij steeds uitschold, dat is helemaal niet leuk. Ook daarom ben ik zo blij dat ik nu een eigen huis heb.
Rene, dat is mijn vorige begeleider, belde mij op en zei: ik heb heel goed nieuws voor je, je hebt een huis! Ik kon het eerst gewoon niet geloven. Toen ik het hier voor het eerst zag, was ik meteen verliefd op dit huis. Hier wil ik heel lang blijven wonen. De Baarsjes ken ik nog niet, maar het lijkt me een hele leuke buurt.

Goed bezig

Ik heb er ontzettend hard voor gewerkt om dit huis te krijgen. Ik ben bijvoorbeeld heel erg afgevallen. Iedereen zegt dat. Het was ook echt een probleem, mijn buik was zo groot geworden, ik leek wel zwanger, ik had er behoorlijk last van.
Ik ben druk met mijn dagbesteding. Twee dagen per week werk ik bij Kwekerij Osdorp, nu doe ik daar vooral stekkies, van die kleine plantjes. Ook twee dagen per week werk ik de Buurtboerderij op de Spaarndammerdijk. Op dinsdag ga ik altijd zwemmen met Geertjan, dat is een sportleraar van HVO-Querido, en in het weekend ben ik vrij, dan ga ik koffiedrinken met Robert.

Oesha aan het klussen in haar woning

Verkering

Robert is mijn vriend, hij is echt een schatje. Hij is heel erg Nederlands, ik val op blanke jongens. Hij heeft verkering met me gevraagd, ik dacht dat hij het nooit zou vragen, en ik heb natuurlijk ja gezegd. Ik ben heel blij met hem. Hij is ook schizofreen. Hij is heel knap en hij werkt bij restaurant Freud.

Begeleiding

Natasia is nu mijn begeleider van HVO-Querido, zij is ook een schat. Zij helpt mij met praktische zaken, dingen regelen en zo. Ik zie en spreek haar elke week, maar op dit moment veel vaker. Met zo’n verhuizing komt er een hoop op je af. Ik heb ook een SPV (sociaal-psychiatrisch verpleegkundige) en een psychiater van GGZ inGeest. Zij heeft mij een wondermiddel gegeven: Abilify, dat is tegen psychose. Daardoor voel ik me echt een stuk beter. De psychiater heeft ook gezegd dat het heel goed met me gaat en dat we daarom minder vaak contact hoeven te hebben. Het liefst wil ik gewoon gezond zijn.

Huishouden

Koken, daar ben ik niet goed in, ik haal liever iets van de chinees. Maar ik ga nu wel een kookcursus doen. Robert zegt altijd dat het leuk en goed is, maar ja, hij werkt ook in een restaurant. Het is niet zo dat ik niet van huishouden houd, schoonmaken en afwassen doe ik graag en ik poets elke dag, ik houd van een schoon huis.
In mijn vrije tijd fiets en wandel ik graag. Lekker buiten met een muziekje erbij uit mijn radiootje, Afrojack, Brainpower, Tiësto, heerlijk.

Uitgenodigd

Ik vind het heel spannend om te verhuizen, ik hoop dat ik het goed doe. Ik zie wel wat de toekomst brengt, ik heb er alle vertrouwen in. Ik kijk naar het leven door een roze bril, het gaat nu echt stukken beter met mij.
Aan vrienden en kennissen heb ik gevraagd of ze komen koffiedrinken in mijn nieuwe huis. Ook mijn bazen van de kwekerij en de boerderij heb ik uitgenodigd. Ik weet niet of ze tijd hebben natuurlijk.

Eigen plek

Het fijnste aan een eigen huis vind ik dat ik nu helemaal zelf kan bepalen wat ik doe, hoe ik dat doe en wanneer. In een inrichting hoor je steeds dat je dit of dat niet goed doet, er is altijd heisa. Nu kan ik in alle rust gaan douchen wanneer ik zelf wil. En ik hoef die douche ook niet meer te delen met andere mensen, want dat is toch een beetje onfris. Gewoon het gevoel dat iets helemaal van jou is, dat is heel fijn. Het is helemaal mijn plek. In mijn eigen huis kan ik leven zoals ik wil.’

>>> Lees ook het verhaal van Natasia Adams, begeleider van Oesha Marapin.

 

 

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *