Nieuws

Is er nog bitterzoet?

De voorstelling BinnensteBoven Onderstebuiten van Theatergroep Met eLKaar, de tweede productie van dit gezelschap onder regie van Claire Vos, gaat over hoop en verlangen, herinneringen en liefde en speelt met de toeschouwer voortdurend het spel van de dunne scheidslijn tussen feit en fictie.

miranda-toneel-16-1700-01Is het echt of is het theater? Of gaat het juist om die vraag? Alle acteurs introduceren zichzelf met een jeugdfoto en een herinnering in één zin. In een van de centrale scènes van het stuk zitten vrijwel alle spelers van het gezelschap voor een diner om tafel – de gedekte tafel in alle afmetingen en verschijningsvormen is een van de constanten in de voorstelling –  en halen bijzondere herinneringen op. Ieder vertelt kort over een markant voorval uit zijn of haar leven. Dan lijken plotseling de theatermaskers af te vallen en zijn we van de kunstmatige, licht absurdistische wereld van de bühne plotseling beland in de intieme binnenwereld van de spelers. Hun persoonlijke, soms wat pijnlijke, anekdotes ademen authenticiteit. Zo vertelt een van hen over een oude geliefde die haar niet meer wil kennen op straat en een ander verhaalt over een net niet behaalde zwemdiploma. Het komt dan zo dichtbij dat we hier even van schijn naar wezen lijken te gaan. Maar we weten het niet zeker, het kan ook gewoon een goed geschreven toneeltekst zijn.

miranda-toneel-16-1700-02Humor

Gelukkig valt er een hoop te lachen bij BinnensteBoven Onderstebuiten. Tijdens een inventarisatie van de voorraad – er wordt voortdurend van alles bijgehouden en geturfd, ook een vast element – vinkt een vrouw in het midden van de zaal een lijst met ingrediënten af. Zij roept deze een voor en naar een tussenfiguur bij e deur, die het op zij beurt doorgeeft aan iemand achter de coulissen die in de voorraadkast of -kelder zit. Deze herhalende trits zorgt al voor de nodige verwarring, echt grappig wordt het als er tussen de normale zaken van een boodschappenlijst als eieren, melk, bloem en suiker, ook dingen van een geheel andere orden worden gecheckt. Hebben we nog genoeg valse hoop? Is er nog bitterzoet? Dierenliefde? Ellende?

miranda-toneel-16-1700-05

Is er nog post?

Een andere running gag in het stuk is de post, die wordt rondgebracht door postbode Joost. Er is post voor veel mensen in het publiek, voor sommige spelers, maar niet voor de reiziger, die dat juist zo graag wil, want hij heeft geen adres. Een speciale plaats in het hart van onze postbode heeft de danseres Sharon, die soms wel en soms geen post van haar geliefde krijgt. De postillon d’amour vrolijkt haar dan op met een wijsje op zijn  onafscheidelijke mondharmonica.

miranda-toneel-16-1700-06

In de hele ruimte

Het gezelschap gebruikt tijdens de voorstelling bijna de gehele Maarten Lutherkerk. Het publiek zit niet al gebruikelijk met het gezicht naar het altaar, maar ter weerszijden van het middenschip waar is een brede strook is vrijgelaten. De centrale actie speelt zich af onder het koor en in het midden van de zaal. Maar ook in de periferie gebeurt voortdurend van alles. Er wordt gedanst en gezongen, de huisvrouw hangt de was op, de reiziger leest de krant, de kunstenaar schildert of zingt en de obers poetsen de glazen. Daarbovenuit, op het koor, staat Margreet aan de balustrade, waar zij al strijkend dichtregels herhaalt.
BinnensteBoven Onderstebuiten is al met al een zeer vermakelijke voorstelling van een bijzonder gezelschap.

miranda-toneel-16-1700-07

Met eLKaar

Theatergroep Met eLKaar is een vrolijk gezelschap van oudere en jongere bewoners uit de Rivierenbuurt, met en zonder psychiatrische ervaring. De theatergroep is een initiatief van De Miranda van HVO-Querido en de Maarten Lutherkerk, met financiële steun van de Diaconie van de Evangelische-Lutherse Gemeente Amsterdam, Stadsdeel Zuid en RCOAK.

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *