Jongeren

Iedereen aan boord

Raisa Sambo (1986) werkt als persoonlijk begeleider bij het Ambulant team Jongeren van HVO-Querido en is lid van ons netwerk Proud People. In die laatste hoedanigheid heeft ze onlangs deelgenomen aan Bring Everyone In, een internationale conferentie rond het thema etnische identiteit, die in Amsterdam is gehouden door het Europese IGLYO en het Nederlandse COC.

Sinds juni van dit jaar werkt Raisa vier dagen per week bij HVO-Querido, de vijfde dag studeert ze bestuurskunde. Zij is opgeleid tot maatschappelijk werker en werkte hiervoor bij een GGZ-instelling in Tilburg.
‘Jongeren zijn echt mijn doelgroep,’ vertelt Raisa Sambo, ‘ze staan open voor allerlei dingen, ze zijn nieuwsgierig en je hebt nog echt de mogelijkheid om gedrag te veranderen. Ouderen zijn toch vaak enigszins vastgeroest. Momenteel begeleid ik zeven jongeren.
Ik ben lid geworden van Proud People omdat ik zelf lesbisch ben, maar vooral omdat ik me altijd al sterk heb geïnteresseerd en hard gemaakt voor zaken als emancipatie en gelijke behandeling. Op basisscholen geef ik bijvoorbeeld voorlichting over seksuele diversiteit en ik ben ook al een tijd vrijwilliger bij de Koninkrijksboot tijdens de Gay Pride, dat is een boot van diverse organisaties uit de Antillen. In 2015 hebben we een prijs gewonnen en dit jaar met het thema Europe for Orlando opnieuw.

Tussen twee culturen

Raisa Sambo

Raisa Sambo

Vanuit een autochtoon Amsterdams standpunt denk je misschien dat het wel goed zit met de LHBT-emancipatie, maar vergis je niet hoor, het is nog lang niet behaald. Niet in de dorpen en ook niet bij de doelgroep waar mijn passie ligt, de zogeheten biculturele jongeren. Dat zijn jongeren met, en vaak tussen, twee culturen, de Nederlandse en die van hun ouders. Daar valt op het gebied van emancipatie nog veel winst te boeken, zowel bij de jongeren zelf als bij de gemeenschap waar ze uit voortkomen.

Bespreekbaar

Zelf lijk ik heel open en losjes en dat is tot op zekere hoogte ook zo, maar toch werd ook bij mij vroeger een zekere schaamte gecreëerd waar seksualiteit in het geding was. Als ik met mijn oude tante tv keek en er werd gekust, dan was er gedoe, dan moesten we ons omdraaien. Dat is een heel klein voorbeeld, maar zo ontstaat schaamte en een situatie waarin seksualiteit niet bespreekbaar is, laat staan als dat anders is dan de gangbare norm daarvan.
In mijn contact met cliënten stel ik seksualiteit aan de orde, gewoon als een van de issues. In eerste instantie houd ik het daarbij open en neutraal, dus vraag ik bijvoorbeeld of hij of zij een vriend of vriendin heeft. Daarna weet je natuurlijk de geaardheid van je cliënt.

Ziel

Ik was al twee keer eerder op dergelijke conferenties geweest, een keer op Curaçao, waar ik vandaan kom en waar ik me ook had aangesloten bij een emancipatienetwerk omdat ik zag dat er nog veel misging, en een keer in Suriname. En nu was de conferentie  hier, in mijn stad! Iedereen zei, dat is echt iets voor jou. Eerst zou ik als privé persoon  gaan, nu ben ik namens Proud People geweest. Ik kon me nog net op tijd inschrijven, het was echt vijf voor twaalf.


“Zoveel mooie tools, daar wil je meteen wat mee gaan doen.”


Het is inspirerend om collega’s uit zoveel verschillende landen te ontmoeten, ik heb een heleboel nieuwe connecties gemaakt.
Een van de dingen die ik bijvoorbeeld heb geleerd is dat het loont om bij de begeleiding naar de hele mens te kijken. Wij bestaan grofweg uit drie lagen: lichaam, geest en ziel. Bij de hulpverlening wordt het laatste, ook door mij, vaak een beetje vergeten. Terwijl zingeving het belangrijk is, of het nu de vorm aanneemt van religie, meditatie, spiritualiteit, muziek of wat dan ook. Je moet ergens in geloven, in de zin van overtuiging en vertrouwen. Als het heel hard regent, moet je erop kunnen vertrouwen dat jouw huis tegen die regen bestand is.
Je ziet vaak dat jonge mensen religie hebben weggeschoven, zonder dat daar iets voor in de plaats komt. Bij mijn biculturele doelgroep kom ik dat vaak tegen. Maar als je het moeilijk hebt, waar put je dan kracht uit?

Etiket

raisa-850Bij gender spelen veel dingen een rol. Hoe kijk je naar jezelf? Hoe ziet de wereld jou? En, heel belangrijk, hoe voel jij je daarbij, hoe ga je ermee om? Een label is snel geplakt, te snel soms. Als ik me prettig voel in mannenkleren, is de reactie, ze zal wel heel stoer zijn. Terwijl dat helemaal niet zo hoeft te zijn, je kunt ook super gevoelig en heel zachtaardig zijn in je zwarte leren jack.

Netwerk

In Nederland is iedereen een zelfredzaam individu, dat is althans het ideaalbeeld. Maar in andere culturen speelt de gemeenschap, het collectief, ook een grote rol. Dan is het belangrijk om dat netwerk, zoals bijvoorbeeld het gezin, bij de hulpverlening te betrekken. Op die manier kun je jongeren beter empoweren en daar gaat het om.

Zichtbaar

Ik merk bij jongeren dat de zichtbaarheid van seksuele diversiteit in de media heel belangrijk is. Ze zijn er, ze mogen er dus zijn en ze worden gewaardeerd. Dat lijkt triviaal, maar dat is echt belangrijk. Je ziet nu bijvoorbeeld best veel transgenders op tv, dat draagt enorm bij aan de acceptatie bij een breed publiek.

Groeien

What doesn’t kill me only makes me stronger. Ik geloof heel erg in de kracht van diversiteit. Als iedereen alleen in zijn eigen straatje blijft, gebeurt er niks. Juist uit ontmoetingen met anderen, met een andere achtergrond en andere ideeën, ontstaan boeiende dingen. Ik groei elke dag en dat komt echt niet alleen van mijn homoseksuele Antilliaanse vrienden.’


IGLYO is een Europees netwerk en afficheert zich als International Lesbian, Gay, Bisexual, Transgender, Queer & Intersex (LGBTQI) Youth and Student Organisation.

Het COC begon eufemistisch onder de naam Cultuur- en Ontspanningscentrum en komt sinds 1946 op voor de belangen van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders (LHBT’s) in Nederland.

Reacties ( 0 )

    Geef een reactie

    Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met een *